gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Dichters:



Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 951):

Het oude huis

Daar zijn we in 't nieuwe huis!
't Is deftig, dubbel, breed.
Hier door mijn wand dringt geen gedruis,
Geen tocht, door raam of reet.

'k Heb tien vertrekken vol gemak,
Een badvertrekje, inkluis;
We zijn, heus! aardig onder dak,
En 'k prijs dit nieuwe huis....

Doch ik verlang naar 't oude weer,
Daar 't lekte door het dak,
En daar, o zegen! steeds al meer
Geen lucht, maar ruimte ontbrak.

Het oude, dat daar aan de vest
Zo witjes lag in 't groen!
Zoet nestje, voor de zomer best,
Doch niet in elk seizoen.

Het oude, daar voor 't eerst mijn hart
Gesmaakt heeft, wat niet al!
Een liefde, een zaligheid, een smart,
Die 'k nooit meer smaken zal!

Daar in een bange, heilge nacht
Uw eerste levenskreet,
O eerste wicht, zo blij verwacht,
Mijn ziele siddren deed;

Het oude, dat het leven, nog
zo nieuw voor mijn gemoed.
Vol frisse glans en schoon bedrog,
Mij toeblonk rijk en zoet!

Het oude, met zijn woonvertrek
Zo vol gezelligheên,
Zijn hof, met menig dierbre plek,
En 't spoor der dierbre scheên!

Het oude, dat van menigeen
De erinring had bewaard,
Die nimmer hier zal binnentreên,
Vreemd aan des vreemden haard....

Ja, keren wou ik, zo het mocht.
Naar de eerste, lieve kluis,
Met halfsteens muur, vol tocht en vocht
En knabbelend gespuis!

'k Voel me in dit mooie huis - niet thuis;
Dees wanden spreken niet,
'k Sleep langs de brede trap mijn kruis
En stootrig klinkt mijn lied!

En toch misschien - 't is wel, 't is wijs,
Schoon nu mij 't harte bloedt,
Dat ik mijn needrig paradijs
Maar moedig heb gegroet!

Het is niet goed, dat we op deze aard
Ons hechten al te zeer
Aan huis en hof, aan haard en gaard
En dingen van 't Weleer.

Verstandig is 't van tijd tot tijd,
Een teedre, sterke band,
Die 't arme harte bindt en vleit,
Te schudden van de hand:
Te scheiden van een dierbre plek,
Vol weemoed en genot,
Te wennen maar aan elk vertrek -
Verhuizen is ons lot.

schrijver

Schrijver: P.A. de Génestet
Inzender: Lena, 26-07-2004



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: verhuizen

Deze inzending is 1424 keer bekeken

2/5 sterren met 7 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring