gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1020)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8007)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (873)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (914)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 39893):

GEMASKERDE TRAAN

Pas laat in bed gleed haar t masker af
pas laat in bed liet zij haar tranen gaan
De weg, waarop ze zich destijds begaf
bleek de weg van de gemaskerde traan

Pas als de maan zijn vage licht gloeide
pas dàn blonk ineens haar waar gezicht
In de duisternis was dat t traan vloeide
in t reine eenzaam buiten het voetlicht

Pas als het straatrumoer gestorven was
pas daarna wist zij zich helemaal alleen
Ja dàn kwamen eindelijk die tranen pas
dan pas ontdooide in haar hart t steen

Pas laat in bed gleed haar t masker af
wanneer beslist niemand haar kon zien
Dàn was t dat de weerstand het begaf
en was ze eventjes zichzelf, bovendien

Pas als de maan t wazig licht straalde
dàn stroomden de tranen achter elkaar
Omdat t duister haar gevoel vertaalde
werd haar verdriet in donker zichtbaar


Zie ook: http//:www.ansentonrijkers.nl

schrijver

Schrijver: Ton Rijkers, 13-02-2013

schatrijkatzeelandnet.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 487 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring