tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 30767):

Zonder afscheid

Je stille stem
klinkt in mijn hoofd
De tastbare leegte
vult mijn ogen met verdriet

Herinneringen spoelen voorbij
Mijn hart voelt warm
De tijd staat even stil
Ik lijk wel versteend

Een brok in mijn keel
verstokt mijn adem
Mijn starende blik
kijkt terug in de tijd

Even lijk je weer hier
Al zie ik je wat vaag
Ik hou je voorzichtig vast
om je los te kunnen laten

De werkelijkheid roept
Ik ben weer op aarde
Mijn hart tikt door
Jouw bloed stroomt in mij

Schrijver: Rachel Bouwman, 29-10-2009


Geplaatst in de categorie: afscheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 2168 keer bekeken

Beoordeling: 7.46	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 37
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:	claudia
Datum:	02-11-2009
Bericht:	jouw stille stem verstokt mijn adem! ook mijn werkelijkheid roept; maar jouw herinnering leeft door.

Naam:	Martien Montanus
Datum:	30-10-2009
Emailadres:	mamamoloxs4all.nl
Bericht:	Het plotselinge verlies indrukwekkend neergezet!

Naam:	Elucie Adolfs
Datum:	30-10-2009
Bericht:	Wat een schitterend gedicht. De liefde is voelbaar.

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)