gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2051)
adel (42)
afscheid (1460)
algemeen (1869)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (540)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1319)
emoties (4150)
erotiek (590)
ex-liefde (535)
familie (242)
feest (170)
film (60)
filosofie (1905)
fotografie (101)
geboorte (163)
geld (56)
geweld (191)
haiku (2374)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1110)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (997)
internet (75)
jaargetijden (1249)
kerstmis (377)
kinderen (663)
koningshuis (54)
kunst (498)
landschap (368)
lichaam (295)
liefde (7826)
lightverse (867)
limerick (312)
literatuur (715)
maatschappij (680)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (441)
mystiek (459)
natuur (2426)
ollekebolleke (67)
oorlog (537)
ouders (287)
overig (1047)
overlijden (1019)
partner (183)
pesten (55)
planten (84)
politiek (269)
psychologie (2486)
rampen (125)
reizen (447)
religie (1063)
schilderkunst (215)
school (92)
sinterklaas (86)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1190)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (981)
verhuizen (44)
verjaardag (157)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (425)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (265)
ziekte (591)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65095):

Dompeling

Een groot onschuldig bed
leeg, alleen gelaten,
maar vol warmte nog
van innigheid, intimiteit,
diffuus het zonlicht
door gouden gloed van gordijnen.

Een zachte bries waait
over het matras,
een handdoek laten liggen
de vloer glimt tegemoet
de dekens van een zachte fleece,
schalen glanzend lijken na te galmen
het eenzaam landschap
dat nooit verveelt,
de oude planten, knoppen gevend en vers groen,
hoe kan het zijn dat deze plek
die al wat levens leed
zich ervan ontdeed en nieuwe liefde
bracht zo onverwacht

Ik zou er vaker willen liggen
en dan bedenken hoe we vanmorgen lagen
wat we voelden, en heel lang slapen
en dat de nacht dan extra lang,
het in de morgen regende, zoals vanmorgen
naar 't ademhalen luisteren,
de zachtheid van de dijen bilpartijen,
je strelen door je haar en brein vol plannen,
voelen hoe je wegglijdt
naar een gebied vol tederheid,
ons dompelen in vergetelheid.

schrijver

Schrijver: Ralameimaar, 18-07-2017


Geplaatst in de categorie: liefde

Deze inzending is 171 keer bekeken

3/5 sterren met 5 stemmen.







Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:A. Rivesta
Datum:30-07-2017
Bericht:Heel mooi!



Naam:joepondro
Datum:20-07-2017
Bericht:Lieflijk gedicht.



Naam:Walter Tack
Datum:19-07-2017
Bericht:Prachtig hoe u de lezer meerolt en onderdompelt in
een woordenschat van innigheid en tederheid.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring