gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2055)
adel (42)
afscheid (1465)
algemeen (1876)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (560)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1324)
emoties (4157)
erotiek (590)
ex-liefde (536)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1913)
fotografie (102)
geboorte (164)
geld (57)
geweld (192)
haiku (2383)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1115)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1004)
internet (75)
jaargetijden (1252)
kerstmis (378)
kinderen (669)
koningshuis (54)
kunst (500)
landschap (369)
lichaam (296)
liefde (7838)
lightverse (868)
limerick (312)
literatuur (717)
maatschappij (685)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (462)
natuur (2434)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (289)
overig (1073)
overlijden (1023)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (270)
psychologie (2492)
rampen (125)
reizen (450)
religie (1068)
schilderkunst (216)
school (92)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1194)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (160)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (427)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (592)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 1418):

Candlelight

Ik heb het nooit willen zien of willen geloven,
als men zei dat het kaarslicht ooit zou doven.
Wie ging nou niet, zoals ik, door met schrijven,
omdat je dacht dat het altijd wel zou blijven.

We schreven al onze gevoelens van ons af,
want er was iemand, wisten we, die erom gaf.
Ik sloot mijn ogen bij de easy-listening muziek,
bij de gedichten van en voor een gevarieerd publiek.

Ik heb het nooit willen zien of willen geloven,
als men zei dat het kaarslicht ooit zou doven.
Ik schreef en stuurde vele honderden gedichten,
om mín pijn, maar ook de jouwe, te verlichten.

En nu is dan toch het laatste uur aangebroken,
wordt door Jan het laatste gedicht uitgesproken.
Ik ben stil, ik ben doodstil en ik luister mee,
met op de achtergrond de golven van de zee.

Ik heb het nooit willen zien of willen geloven,
als men zei dat het kaarslicht ooit zou doven.
De wind om mijn huis, de wind loeit luid,
en de kaars Ö de kaars gaat langzaam uit.

Schrijver: Jos Witteman, 25-01-2003

jlwittemanatyahoo.com


Geplaatst in de categorie: afscheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1914 keer bekeken

3/5 sterren met 18 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Echo Borgir
Datum:29-01-2003
Emailadres:Echo_Borgiratxhale.nl
Bericht:op zich mooi en goed geschreven,
ondanks het onderwerp wat mij niet zo direct aanspreekt.
Leest ook goed weg.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring