gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2053)
adel (42)
afscheid (1463)
algemeen (1874)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (543)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1321)
emoties (4156)
erotiek (590)
ex-liefde (535)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1909)
fotografie (101)
geboorte (163)
geld (57)
geweld (191)
haiku (2379)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1113)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1000)
internet (75)
jaargetijden (1250)
kerstmis (377)
kinderen (665)
koningshuis (54)
kunst (499)
landschap (368)
lichaam (296)
liefde (7831)
lightverse (867)
limerick (312)
literatuur (716)
maatschappij (684)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (461)
natuur (2432)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (288)
overig (1062)
overlijden (1021)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (269)
psychologie (2489)
rampen (125)
reizen (449)
religie (1067)
schilderkunst (215)
school (92)
sinterklaas (87)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1193)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (158)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (425)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (591)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 2114):

De laatste symfonie

een omvangrijke stilte onthult
de leegte in het gulle vertrek.
Tranen vol wensen vullen de
fontein met de lang verstreken
treurige melodieën die het orkest
in lente zachte symfonieën als
liefdevolle compositie speelde
en zo ieder deed verbleken

Verlangen nam af toen het spel
de tijd spoedig voorbij liet gaan
over de tokkelende snaren ooit
zorgvuldig beroerd in het verleden
totdat liefdevolle klanken verdwenen
in de diepte van een lederen huid
tromgeroffel een solo speelde in
een partij die ooit al was gestreden

net als de zuivere tonen het hart
willen raken brengt een harde gong
een dreunende trilling van realiteit,
de oude viool in de hoek toont zich
met een gebladerde bast en krijst
vals zijn lied. Een gedeukte trompet
doet haar best om hem bij te houden
maar ook zij verloor haar schoonheid

de schrale klanken van een harp laten
de dronken dirigent zín hoofd hangen
een pianist slaat zo zijn laatste noten
door de salon waarna uiteindelijk ook
de gasten vertrekken. Het orkest stort in
een grijs gedraaid en krakend verleden
met als enige zuivere van die avond een
traan gevuld met het stille verlangen

naar die laatste symfonie

Schrijver: pandorra, 24-04-2003

maxshedevilatmsn.com


Geplaatst in de categorie: algemeen

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 598 keer bekeken

3/5 sterren met 4 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Nelleke
Datum:26-04-2003
Emailadres:noraatje_1999atyahoo.com
Bericht:Degene die dit gedicht heeft geschreven moet wel een romanticus in hart en nieren zijn: om zo te verlangen naar het verleden.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring