gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2053)
adel (42)
afscheid (1463)
algemeen (1874)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (544)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1321)
emoties (4156)
erotiek (590)
ex-liefde (535)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1910)
fotografie (101)
geboorte (163)
geld (57)
geweld (192)
haiku (2379)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1114)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1000)
internet (75)
jaargetijden (1250)
kerstmis (377)
kinderen (665)
koningshuis (54)
kunst (499)
landschap (368)
lichaam (296)
liefde (7834)
lightverse (867)
limerick (312)
literatuur (716)
maatschappij (684)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (461)
natuur (2432)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (288)
overig (1063)
overlijden (1021)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (269)
psychologie (2489)
rampen (125)
reizen (449)
religie (1067)
schilderkunst (215)
school (92)
sinterklaas (87)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1193)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (158)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (425)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (591)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 2350):

Langs het pad van vergetelheid

Het gietijzeren hek van tralies opent zich,
geleidelijk speelt een lome bries zachtjes
met het gras op open plekken die nog niet
met leegte zijn gevuld. Sierlijk opgestoken
bloemen zwieren rechtopstaand naar de zon
hun zeer verleidelijke vreugdedans, het spel
van esthetiek en vermaak. Zo proberen ze
te beletten dat het leed apert word onthuld

maar langs het pad van onheil, waait de wind
onmiskenbaar haar innig hartverscheurend lied.
De bloemen hangen treurig als vergetende in de
storm van het leven en blazen allemaal mee aan
de melodieën die een rouwstoet ooit speelde toen
men zich nog heilig op liet gaan aan de klanken
van ware vriendschap en het echte stille verdriet

de stenen tonen lijdzaam het einde van de strijd
vanwaar een bliksem door de heldere hemel slaat
donder wolken de lucht betrekken tot het grauwe
en grijze van een treurig kaal verdort winterbeeld
een herfstbui huilt haar tranenval van zure regen
wanneer het besef komt dat ook dit bloembed net
als die anderen graven vecht tegen de vergetelheid

Schrijver: pandorra, 25-05-2003

maxshedevilatmsn.com


Geplaatst in de categorie: tijd

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 625 keer bekeken

3/5 sterren met 2 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring