gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2058)
adel (42)
afscheid (1470)
algemeen (1880)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (565)
discriminatie (92)
drank (199)
economie (65)
eenzaamheid (1328)
emoties (4162)
erotiek (592)
ex-liefde (537)
familie (244)
feest (174)
film (60)
filosofie (1914)
fotografie (103)
geboorte (164)
geld (57)
geweld (192)
haiku (2384)
heelal (221)
hobby (65)
humor (1118)
huwelijk (203)
idool (84)
individu (1008)
internet (75)
jaargetijden (1254)
kerstmis (382)
kinderen (671)
koningshuis (54)
kunst (500)
landschap (370)
lichaam (297)
liefde (7846)
lightverse (870)
limerick (312)
literatuur (719)
maatschappij (687)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (115)
moederdag (43)
moraal (387)
muziek (447)
mystiek (465)
natuur (2438)
ollekebolleke (68)
oorlog (541)
ouders (289)
overig (1085)
overlijden (1024)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (272)
psychologie (2495)
rampen (126)
reizen (452)
religie (1068)
schilderkunst (216)
school (92)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (143)
sport (267)
sterkte (77)
taal (696)
tijd (1202)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (161)
verkeer (82)
voedsel (122)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (336)
welzijn (346)
wereld (428)
werk (135)
wetenschap (119)
woede (175)
woonoord (266)
ziekte (595)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 4498):

Veluwe

Oud zijn er de golvende heidevelden
gekaderd in ontembaar kreupelhout
geen ridders meer, geen schurken, geen helden
boerenvolk en werklui, nog degelijk getrouwd
waar de dennen en sparren zich mengen in het loof
geen kathedralen maar kerken met simpel geloof

De wegen waggelen de dorpspleinen over
en een melkbus markeert de rand van het pad
ik wentel mij in de lijnen van het landschap en tover
er paadjes en sporen die het land nooit bezat
de zon zakt door het ven, kleurt de avond rood
ik koester de wegen, ook al lopen ze dood

Waar ook ter wereld mijn stappen nog staan
verzameld, geraapt en zonder een traan geruild
voor de schamele schuur aan het eind van de laan
de struik in de tuin en de uren hier gehuild.

schrijver

Schrijver: kees keizer, 10-05-2004

k.keizer1atchello.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: natuur

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 500 keer bekeken

3/5 sterren met 3 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring