gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2058)
adel (42)
afscheid (1470)
algemeen (1880)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (565)
discriminatie (92)
drank (199)
economie (66)
eenzaamheid (1328)
emoties (4162)
erotiek (592)
ex-liefde (537)
familie (244)
feest (174)
film (60)
filosofie (1914)
fotografie (103)
geboorte (164)
geld (57)
geweld (192)
haiku (2384)
heelal (221)
hobby (65)
humor (1118)
huwelijk (204)
idool (84)
individu (1008)
internet (75)
jaargetijden (1254)
kerstmis (382)
kinderen (671)
koningshuis (54)
kunst (501)
landschap (370)
lichaam (297)
liefde (7846)
lightverse (870)
limerick (312)
literatuur (720)
maatschappij (687)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (115)
moederdag (43)
moraal (387)
muziek (447)
mystiek (465)
natuur (2438)
ollekebolleke (68)
oorlog (541)
ouders (289)
overig (1086)
overlijden (1025)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (272)
psychologie (2495)
rampen (126)
reizen (452)
religie (1068)
schilderkunst (216)
school (92)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (143)
sport (267)
sterkte (77)
taal (696)
tijd (1204)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (161)
verkeer (82)
voedsel (122)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (336)
welzijn (346)
wereld (428)
werk (135)
wetenschap (119)
woede (175)
woonoord (266)
ziekte (595)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 4510):

Zonderling

Het wonder redt het nieuwe niet
dat pril geworpen ligt te wenen,
al teneergeslagen is van leven,
niet wetend wat het ziet.

Hoe alleen is alles als
het voor het eerst loopt
holt, tolt en rolt,
zweeft in het luchtruim
golvend walst in de blauwe zee.

Laat je tanden maar binnensmonds
somber kus je lippen toe
robuust de neus tegen de ruit
de platgedrukte tepel van de borst.

Dat je bestaat is een stolsel,
een opeengepropt handje zand
dat verwaait in de wind van jaren
gezwind dwarrelt, in regen smelt.

Post me de wereld over
sein door dat ik ben
geworden wat al was,
werp dammen op en pas.

Kist me maar, tijd,
stop me en koester de stokken
waarmee je me murw slaat.

schrijver

Schrijver: Anton van Amerongen, 12-05-2004

infoatdepriman.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: tijd

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 463 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring