gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2055)
adel (42)
afscheid (1465)
algemeen (1876)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (560)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1324)
emoties (4157)
erotiek (590)
ex-liefde (536)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1913)
fotografie (102)
geboorte (164)
geld (57)
geweld (192)
haiku (2383)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1115)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1004)
internet (75)
jaargetijden (1252)
kerstmis (378)
kinderen (669)
koningshuis (54)
kunst (500)
landschap (369)
lichaam (296)
liefde (7838)
lightverse (868)
limerick (312)
literatuur (717)
maatschappij (685)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (462)
natuur (2434)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (289)
overig (1073)
overlijden (1023)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (270)
psychologie (2492)
rampen (125)
reizen (450)
religie (1068)
schilderkunst (216)
school (92)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1194)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (160)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (427)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (592)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 4642):

ZO KOUD

'Zo koud, zo koud'.
Mijn vader sprak met hese stem
en legde zijn handen op de hare.
Alsof hij warmte wilde stralen
in het dode lichaam dat zijn zonen baarde.

Haar als uit steen gehouwen hoofd nu stil.
Het grijze haar gekamd.
Ogen dicht en oude handen,
met blauwe nagels nu, na vijfentachtig jaar
verkrampt.

'Waar zou ze zijn?' vroeg hij ons zachtjes.
'Is deze kou nu alles wat er blijft?'
'Of zou er nog iets zijn dat om ons heen zal waren?'
'Het leven moet toch meer zijn dan dit koude lijf?'

Die avond zat ik in de tuin
zomaar wat voor me uit te staren.
Totdat ik, in de schuur, de rollator ontwaarde
waarmee zij door de kamer schoof.
Van raam naar raam, van haar trots beroofd.

'Waar zou ze zijn?' vroeg hij ons zachtjes.

Toen schitterde in de avondzon,
als een knipoog een vliegtuig heel hoog, en ik dacht:
'Kijk, kijk, daar gaat moeder weer, helemaal jong'.
'Vrij als een vogel en ja hoor, ze lacht!'

Schrijver: Pieter L Rondeboom, 29-05-2004

plrondeboomataol.com


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 2366 keer bekeken

4/5 sterren met 21 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Carmen
Datum:04-06-2004
Emailadres:animalfarmatwanadoo.nl
Bericht:Prachtig gedicht. Heel erg echt. Zo maf denk je echt op dat soort momenten. Ik herken dat wel.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring