49 resultaten.
de bruidssluier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
70 de bruidssluier
ze heeft de puf niet meer
voor nog een uitloop…
Vanzelfsprekendheid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
302 Vanzelfsprekendheid
is niet vanzelf,
nog minder sprekend,
maar de
vanzelfsprekendheid
waarmee je me claimt
is zo sprekend
dat ik zonder
te spreken
de deur uitloop,
vanzelf…
Voor het blok gezet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
271 je rolt
in eindeloze
cirkels rond
maar ik
heb je voor
het blok gezet
je uitloop
is belet door
vierkant en gedrongen
heb je gedwongen
tot een stil
moment van rust
een overwegen
of bol en blok nog
samen kunnen leven…
Heerlijke Tijd
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
990 Hier nauw aansluitend,
Daar wijd uitlopend.
Soms ondersteunend,
Altijd verwarmend.
Zacht bedekkend,
Teder verbergend.
Terwijl subtiel verbloemend,
Samengesteld uit elastische rekbaarheid,
Complementair,
Maar absoluut naakt zonder.…
Wij speelden op het strand
gedicht
2.0 met 108 stemmen
24.259 Hij had iets behouden van dat voormalige
of het niet ophield, of het niet afliep
of het nooit uitlopen zou
op een landinwaarts dat zich uitrekt
achter ons om
tot het de zee weer tegenkomt.
----------------------------------------
uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005.…
Dood
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.479 Strak staat de uitloop
van de lijn,
en nét op het moment
dat hij wordt
teruggefloten,
sprint hij de stoep af...
Een auto remt, slippend,
piepend...
te laat..
Nog eenmaal tilt hij zijn
koppie op
legt 'm weer neer...z'n
oogjes breken...
Hij is niet meer…
Lijnenspel
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
125 Zorgvuldig het mengsel
Van lijnolie en pigment
Van uitlopende kleur
Op het paneel aangebracht,
Hoe goed ook de verf
Zich verdeelt over
Het maagdelijk oppervlak,
Zonder dat er ook
Maar enige intentie
Achter zit, zie ik
Dat een onverwacht
Lijnenspel van licht
En donker het wint
Van elke kleur…
Gemis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
160 missen
vermissen
ontberen
hoe lang
is het geleden
het voelt
als de dag
van gisteren
zie je nog
de deur
uitlopen
of was 't
eergisteren
onwetend
dat dat
jouw laatste
levensteken
zou zijn
schreeuwt
mijn hart
onhoorbaar
verscheurd
door
een
oorverdovende
stilte
die jij naliet…
Wending
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
251 zoals een boom
vergeet hoe hij
de winter heeft gedragen
raak jij langzaam
in mijn vergetelheid
vliegt de tijd
ik zet mijn
stappen voorzichtig
op de rust van nu
zie hoe de boom
vogels lokt
op zijn uitlopend hout
hoopvol, vertrouwd
beleef ik het
prille voorjaarsgroen
ver van toen……
Nog eenmaal
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
499 Nog eenmaal
samen aan het
aanrecht staan en
genieten van
alle geuren
Nog eenmaal
gearmd de bossen
in en samen
er weer
uitlopen
Nog eenmaal
in de
badkamer terwijl
jij in bed
op me wacht
Nog eenmaal
midden in de
nacht naar
muziek en naar
jou luisteren
Nog eenmaal
zou ik je
willen strelen
en je liefde
voelen…
Pestmasker
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
121 Wijd uitlopende kraaienneus
Niet gevuld met geurige kruiden
Maar met het gif waarmee
Jij je woorden naar mij
Afvuurt en mijn eigenheid
Vernielen wil - je vermoordt
Een mens, mensenkind,
Je weet niet wat je doet,
Van achter je masker
Dat de werkelijkheid
Verbergen wil,
Want stel je voor
Dat je herkend wordt,
Je moet er niet…
Uitstel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
62 niet zelden
roepen woorden
mij uit de mond
vervliegen spinsels
in notenschrift
zonder zang
komt alle hulp
voorspelbaar te laat
blijft niets
van weinig over
houdt de klok rust
tot nader order
leve scharreltijden
met vrije uitloop
kwetterbeek
schatergoud
klaterlach
geen eeuwig
zo bestendig
als voorlopig…
Enkele reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
88 dit lijkt een gedicht zonder eind
een waterval met vrije uitloop
gaandeweg, steeds, sleets, over
de stoep met onvermijdelijke stront
naar wat gekend is en deels vergeten
wat ooit was en nooit meer kan zijn
nu nog gauw een tochtje, voor de
schemer ons de weg doet vragen
alle bestemmingen op een hoop
overal ijl vlees en alles aarde…
Witvlokkig
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
162 er dwarrelt sneeuw
op winterschone bomen
naakt wacht de vroege lente
onder een vernuftig sprei
innig pluizig omarmt
het wit het onbeschutte
een gloed van liefde twinkelt
koddig op vogelveertjes
rondborstige klanken
treffen de stilte
hoop wikkelt zich om
uitlopende twijgen
smetteloos
alles zo wonderbaar
nu niets dan…
De kroeg
netgedicht
4.0 met 42 stemmen
1.854 Ik zie ze al weer zitten
de koppen naar omlaag
vervreemd van lief en aanverwanten
met roos rondom hun kraag
Ze drinken snel hun bieren
alsof de tijd hen dat gebiedt
en lachen met hun tandeloze monden
en niemand die het ziet
En als ze dan de kroeg uitlopen
de koude nacht weer tegemoet
zou ik ze graag mijn jas meegeven
maar niemand die…
zomeravond in een haven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
689 knopen tapijten
uit lachen en nevelsluiers
liggen vermoeid op de pier
terwijl de geur van hete koffie
nog door steegjes drijft
aan flessenpost hangt zeeluigaren
en de bakstenen van de mansardestad
kleuren rood als een roestige dag
de zweetnaad tussen horizon en zee
is lekgeslagen en laat de zonnestralen
diep oranje in de haven uitlopen…
Kriebels in het hart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
170 trompettengele bloemen
omringen de wortels
van uitlopende kruinen
voorjaarsklokjes tonen
een bodem van klanken
het eerste lentelied
kriebels in het hart
voeten maken huppelpasjes
gelijk de lammetjes
zo klein nabij de ooien
de tedere beschermelingen
voor de nog zo frisse wind
een fris groen takje
heeft zich verknocht
aan een oude…
Onbereikbaar blauw
netgedicht
3.0 met 138 stemmen
51 ik draai
zwaai naar
en aai de golven
dompel in het
witte schuim
dat weg flitst
van de rafelige
kammen die
zich kuivend
verheffen
naar het
onbereikbaar
blauw van
de hemel
terugvallend
hun draai
eindelijk weer
vindend uitlopend
op rul zand
van het strand
waar ronde
schelpen
hun laatste
gebeden
murmelen
tussen
scherplange…
De wereld leeft
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
595 bomen staan
rijzig in een laan
sierlijkheid toont zich
rond elk uitlopend blad
de aardse tuin
stift haar kleuren
rond de genomen stap
krakend op het grindpad
haagwindes groeien
hechten zich vast
aan schilferende dakranden
verdoezelen het oud
vogels figureren
in schaduwvleugels
rond het hemelruim
dalen neder in het lindehout…
Eenkennig sonnet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
111 Hoe zalig krult het ongeboren kind
in de verborgendroom van moeder
geboren aan de borst der hoeder
waarna het uitgroeien begint
wanneer bewustzijn zich dan opent
en het andere ogen voelt
boven de wieg het nopen smoelt
stemmen galmen zeer uitlopend
veilig was de stille schuilplaats
en het levendig bewegen
rondom het draaien van de taats…
Imbolc
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
207 De voor is getrokken,
het zaad is gezaaid;
Bride,
laat het liefdevol ontkiemen
in de Aarde haar diepe schoot;
laat het uitlopen, groeien,
opdat het straks zal bloeien;
kleuren en geuren zal geven
aan de komende lente.
Bride,
uw sneeuwklokjes luiden
’s winters einde in.…
Dit Eiland
gedicht
3.0 met 29 stemmen
9.084 Waarom dan niet de paden op,
de bergen in, de velden over
bij deze stad vandaan
waar stegen uitlopen op steigers
niet meer door boten gebruikt.…
Stof opwerpend
netgedicht
3.0 met 142 stemmen
47 nog is de tijd
niet opgeschud
als een kudde
kamelen stof
opwerpend het
rit aanneemt
een plaatje
is de uitloop
in het hitte
zinderend puin
dat zich al bijna
begraven weet
donkere ogen
in een gebronsd
gezicht beschouwen
deze vitaliteit in
evenwicht met de
saaie toeristen rit
woorden dragen
nooit venijn
als gebaren al
voldoende…
het netwerk gloeide
gedicht
2.0 met 52 stemmen
12.885 het netwerk gloeide
aan de hemel
waren opwellingen te zien
uitlopende kiemen
waar je ook ging liggen
flonkerde het
er ontstonden gebaren
uit een rafelige flits
van een vrouw
die lam van de hitte
aan de rand van het water
bij elke ademhaling
zichzelf leek te beademen
als houtskool
drie zwarte vlammen
nu ze de handen in de…
Opruiende takken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
90 ze hebben je gesnoeid
opruiende takken
onheus besneden naar
gelijkvormigheid in het heden
jij die zo mooi
je kroon had gespreid
in balans met storm en regen
nieuwe loten had gekregen
weer ben je helaas
een van de zovelen
maar diep onderhuids
voel jij je anders dan hen
ook vogels weten
jouw uitloop maximaal
te benutten in beschutte…
De vrije hand
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
74 dicht bij de stam
groeien samen tussen
beschuttend struikgewas
in eerste levensjaren
later snel naar hogerop
zij ruizelen warmte
van de zomerwind
buigen voor de vlagen
als storm ze gaat plagen
vaak zonderen zich
wat exemplaren af
willen een ruimer bestaan
in hun gaan van wieg tot graf
zij markeren met
hun imposante omvang
de uitloop…
vlinderen in pieken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
358 alles verandert
als alles verandert
dacht de regelaar
van temperaturen
in dit voorjaar
rupsen piekten keurig vroeger
mooi weer tegelijk op pad
met de uitloop van hun voer
zomereik vers in het blad
koolmezen moeten het bezuren
bleven seizoensgetrouw
wachten tot de dagen lengden
zodat snavels zojuist uit het ei
vergeefs om rupsjes smeken…
Dit eiland
gedicht
2.0 met 19 stemmen
9.008 Waarom dan niet de paden op,
de bergen in, de velden over
bij deze stad vandaan
waar stegen uitlopen op steigers
niet meer door boten gebruikt.…
De hond, de baas, de ochtend en de liefde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
109 beginnen
Met vooral hard te lopen
De baas die zingt
Een heel mooi lied
Van liefde en van hopen
De hond, baas z’n kind
Is al een grote jongen
Die de baas eruit zal lopen
De paden op de laden in, klinkt
Baasjes heldere tenorstem
Hun wereld ligt weer open
De hond en baas verbindt
Als voorbeeld voor de mensheid
wat alleen op liefde kan uitlopen…
Het juiste perspectief?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
22 Ontwakend in
de dageraad,
dankzij het
spinsel op mijn
tijds-penselen
met z’n valse
streken
waterverf,
uitlopende
beweging op
het vergeelde
doek van
ongebleekte canvas
maskeert het
onbevangen
lichaam,
alles afgewogen,
verlaat als laatste
passagier een
voortdenderende
trein op een
onbenoemd station
met een te nauw…