netring
bal
bal
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

gedichten.nl










bal bal bal
rssRSS




Zoeken:
 
Categorieën:

actualiteit (961)
adel (25)
afscheid (998)
algemeen (1096)
bedankt (71)
biologie (33)
dieren (346)
discriminatie (68)
drank (158)
economie (49)
eenzaamheid (1009)
emoties (2910)
erotiek (475)
ex-liefde (393)
familie (154)
feest (120)
film (44)
filosofie (1333)
fotografie (69)
geboorte (115)
geld (36)
geweld (142)
haiku (1267)
heelal (160)
hobby (37)
humor (803)
huwelijk (140)
idool (44)
individu (597)
internet (41)
jaargetijden (800)
kerstmis (251)
kinderen (463)
koningshuis (30)
kunst (331)
landschap (264)
lichaam (210)
liefde (5671)
lightverse (634)
limerick (159)
literatuur (435)
maatschappij (417)
mannen (92)
milieu (98)
misdaad (75)
moederdag (32)
moraal (258)
muziek (290)
mystiek (83)
natuur (1614)
oorlog (358)
ouders (202)
overig (651)
overlijden (701)
partner (136)
pesten (37)
planten (62)
poesiealbum (30)
politiek (182)
psychologie (1469)
rampen (74)
reizen (304)
religie (691)
schilderkunst (115)
school (65)
sinterklaas (58)
sms (10)
snelsonnet (402)
songtekst (23)
spijt (95)
sport (178)
sterkte (37)
taal (510)
tijd (710)
toneel (50)
vaderdag (13)
vakantie (135)
valentijn (56)
verdriet (670)
verhuizen (30)
verjaardag (88)
verkeer (55)
voedsel (81)
vriendschap (291)
vrijheid (500)
vrouwen (232)
welzijn (192)
wereld (292)
werk (88)
wetenschap (72)
woede (123)
woonoord (179)
ziekte (362)




Garnier Projects





tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 32334):

Zonnewind

Wij zijn kinderen van eenvoud
ooit uit sterrenstof geboren
opgestaan in vroege morgen
toen haar zonnewind verscheen
en zo hingen wij er jaren
in oneindig navelstaren
onverzadigd aan haar rokken
als haar schemerlicht verdween

En toch - zij liet ons steeds geloven
in haar zee van regenbogen
die zij strooide over velden
met verdwaalde hagelsteen
dat zij er meer was dan het licht
dat zij er legde in ons ogen
waarmee wij een maan verdroomden
die zij stilletjes bescheen

Zij was een moeder - sterrenzaaier
baarde hemel en de aarde
kuste goudgelokte haren
zonnejaren als geen één
en wij - de kinderen van eenvoud
die haar sterrenstof eens waren
draaiden duizelend in banen
ons geluk steeds om haar heen


Zie ook: http://www.janhaak.web-log.nl

Schrijver: jan haak, 17-01-2010

janhaakatzonnet.nl


Geplaatst in de categorie: heelal

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1227 keer bekeken

Beoordeling: 8.79
45678910
Aantal stemmen: 24  

(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)


Print   |   E-kaart   |  
| Delen







Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:katty
Datum:02-03-2010
Emailadres:katty.wijnsatpandora.be
Bericht:Hier kan ik me in terug vinden...Mooi



Naam:Inge Deconinck
Datum:24-01-2010
Emailadres:deconincksteratgmail.com
Bericht:Een gedicht dat betoverd is door jouw woorden. Mooi als een sterrenhemel.



Naam:Manuel Van den Fonteyne
Datum:18-01-2010
Emailadres:drebddronefishatmsn.com
Bericht:Mooi jan hoe je hier met woorden van licht strooit. Je maakt van de eenvoud een magisch schouwtoneel. Graag gelezen dichter!



Naam:pama
Datum:17-01-2010
Emailadres:pebmartensathome.nl
Bericht:Uiteindelijk komen we voort maar uit een ding.
Mooi gedicht.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









Naam:
Pass:
start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring

Wegens de vele raadplegingen op deze site (18 miljoen per maand) zijn wij op zoek naar een strategische partner.
Beschikt u over middelen die kunnen helpen deze site tot een nog groter succes te maken,
mail ons en wij nemen zo spoedig mogelijk kontakt met u op.