gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2052)
adel (42)
afscheid (1463)
algemeen (1874)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (541)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1321)
emoties (4155)
erotiek (590)
ex-liefde (535)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1909)
fotografie (101)
geboorte (163)
geld (57)
geweld (191)
haiku (2379)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1113)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (999)
internet (75)
jaargetijden (1250)
kerstmis (377)
kinderen (665)
koningshuis (54)
kunst (499)
landschap (368)
lichaam (296)
liefde (7831)
lightverse (867)
limerick (312)
literatuur (716)
maatschappij (684)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (461)
natuur (2432)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (288)
overig (1061)
overlijden (1021)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (269)
psychologie (2489)
rampen (125)
reizen (449)
religie (1067)
schilderkunst (215)
school (92)
sinterklaas (87)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1193)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (158)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (425)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (591)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 2474):

Een and're wereld

Ze wandelt in een wereld
die niet zo ver meer reikt.
Het is een land waar ít leven
steeds dieper van haar wijkt.
Ze ziet er nog wel bomen,
maar die zijn dor en kaal
en soms hoor je haar spreken
in ín onbekende taal.

Je hoort als je goed luistert,
dat ze in stilte huilt
en bij haarzelf vanbinnen
voor de gevaren schuilt.
Ze is een huis waar telkens
een deur voor altijd sluit
en langzaam gaan de lampen
in de vertrekken uit.

Als straks de nacht haar toedekt,
betreedt ze aan Gods hand,
na zoveel donkíre jaren,
een ander, schoner land.
Dan ziet ze weer het zonlicht,
van elke last bevrijd,
want al wat onvolmaakt is
krijgt daar volkomenheid!

Schrijver: Frits Deubel, 17-06-2003

f.deubelatplanet.nl


Geplaatst in de categorie: religie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1327 keer bekeken

3/5 sterren met 9 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Rose
Datum:02-06-2004
Emailadres:a_hoofdathotmail.com
Bericht:In één woord: prachtig....




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring