door één geest gedreven samen gebracht, warmbloedige harten kloppend op wacht, nevelen wijken voor licht van de zon, muren bezwijken waar tederheid won, handen die troosten met eeuwige jeugd, eindeloos lied van verlangen en vreugd, heilige ogen fluisteren zacht, liefde en vrede vervullen de nacht…

s Nachts besef ik niets tot er sinaasappelgeur bestaat een man die tot mij praat gekleed in niets wat te raden laat Slapend weet ik alles, goed en kwaad, een man een man een woord een woord en daad de wereld vol bodems en zaad waaruit een magisch mengsel ontstaat Dromend zie ik scherp en zacht een strijd van gras en vacht en dwars door…

hoe jij me ademt wanneer mijn adem weent, jouw liefde mijn uitgeworpen anker zekert met de lijn die ik in onzekerheden met lussen en knopen benedendeks had laten liggen doch jij schippert door het ruim, hanteert het reven en manoeuvreert mij door het gangboord en ontdoet me van al het gelede tuigage dat door stormen in een oogwenk…

Vurige met afwisselend tedere klanken aan empathie en verbondenheid geen gebrek de liefde tafel is gedekt…

Ik hoef niet te denken aan jou, je had al een ander en het is erger om dat nu te weten dan toen het begon Jij had het fijn en miste me niet Zij was begeerlijk en ik was er gewoon tot je toch maar wegging en mij de fantasieën liet hoe het misschien anders had kunnen gaan…

In het terebintenbos van Moreh wonen de knoestige schaduw bomen gastvrijheid wordt blijheid in ‘t licht van de belofte een schoon vergezicht…

verdwalen in elkaar elkaar verliezen elkaar terugvinden in het laaiend tedere tijdeloze…

zij dienden elkaar zonder woorden butlers in een huis van huid hij kende de kamers van het zwijgen en wist waar het verlangen schuilt zij droegen elkaars kleine dagen, de jas, het verdriet, de stille last de liefde had geleerd dat nabijheid nergens haastig past soms boog hij dieper dan zij durfde soms knielde hij voor wat brak maar…

Het Restaurant der Liefde In het restaurant der liefde, daar gaan we samen heen, de sfeer is warm en zacht, geen plek voelt zo sereen. Met kaarslicht op de tafels, een glimlach op ons gezicht, genieten wij van elkaars gezelschap, in dit zachte licht. De muren vol schilderijen, zo kleurrijk en fijn, het interieur zo charmant, als een kunstwerk…

Jij vindt dat ik nu niet meer van jou hoor te houden, maar ik kan dat toch niet laten, want ik zou de allerliefste zijn voor jou Maar nu ben ik alleen maar vrij in wat ik droom van jou en mij /Ik hou van jou - nog elke dag/ /maar zwaai niet met - een witte vlag/ /Ik geef me nooit - aan jouw gezag/ Er is van alles misgegaan en nagelaten…

In het zachte licht van een late middag waar stilte zich hecht aan elke beweging, blijft jouw aanwezigheid een trage stroom die onder mijn huid haar weg naar warmte zoekt. Wanneer je spreekt, verschuift de lucht alsof een verborgen bron zich opent, een plek waar woorden niet hoeven te dragen maar eenvoudig mogen rusten in nabijheid. Soms…

het vuur verdampt het water het water dooft het vuur zo geven zij zich het vuur en het water elkaar bevrijdend keer op keer vertederd aan elkaar zo zijn zij telkens weer elkaar…

Zij ziet mij zitten, starend door het raam, Tot mijzelf komend voor stromende taal; Hij, met de zachtste ogen, noemt de naam Van kromme wegen en verzonnen praal. Ik laat mijn leven bloeien op de site, Aan alle lezers met blijvende dorst; Daar, voor de hoogste harten, waar het draait Om kloeke zinnen als smaakvolle worst, Waar ik de droogste…

Til me op Omring me In wiegende cadans Sla als een vestingmuur Een deken om ons heen Zing over wankele dromen In godvergeten tijden…

Je nam mijn onbevangen liefde mee naar onbestemde oorden kraakpanden met rammelende bedden matrassen vol met ongedierte in onbekende rommelsteden van een uitgeput niemandsland gevoelig omdat het pure liefde betrof veilig met een regenjas omdat overal aids loerde gespannen omdat verlangens hevig waren bang was ik om voorgoed te veranderen…

Voordat alles begon was er geen belofte nodig. Toen kwam iemand met een groot boek waar alles in zou staan. Alles waar ik nooit naar zocht. Men leerde mij beloven, maar de bedoeling bleef mij vreemd omdat niemand daar iets over zei. Ik stapelde belofte op belofte die ik niet nakwam. Ik beloofde trouw eeuwige liefde en meer…

wanneer mijn zicht enkel vanuit een brede horizon zou betrachten de onmetelijkheid te voelen, hoor ik nog de bergen in de schaduw van dit licht, schudden nog steeds orkanen vanuit de verte, belichten sterren dit gewicht zwijgen nog immer de verbindingen eens aangegaan, vervaagde bollen kwik zijn alleen te begrijpen zoals de…

verlangend naar haar in vervoering zijn blauwe hemelkoord afdalend naar haar en dan de val de val in vrije val de val in haar donkere diepten de diepe val omhoog naar haar…

weet je wat ik had bedacht mijn lief het snoeien van jouw liefde het plukken van je schroom, de zachte dadels in je ogenschijn en de klanken waaraan je bent getafeld meewarig voor alles die jou als een stalen frame in een ogenschijnlijke jargon van mededogen bezien daar zou ik iets van willen snoepen het verheerlijken in de geste…

Heb mij zo lief, mijn zwoele schat, want heel mijn wezen heeft jou gevat. Ik draag jouw naam in elke nacht, als een vlam die brandt en naar jou wacht. Kom dicht bij mij, raak mij weer aan, laat onze harten samenslaan. Jouw warme mond, jouw zachte huid, wist alle eenzaamheid in mij uit. Wanneer jij mij omhelst, zo diep, wordt…