biografie: Aad van der Klaauw
Bibliothecaris was mijn beroep ,ik woon in Staphorst en heb 28 jaar gewerkt in de bibliotheek van Staphorst. Toto 25 januari was ik werkzaam in de bibliotheekbranche. Een aantal gedichten heb ik vertaald in het Engels. Bij de internationale gedichtensite http://allpoetry.com/ heb ik een account onder de naam Aklasta. Ik wil graag dingen meegeven schrijf vanuit mijn gevoel.
Zie voor meer informatie mijn website
www.aadvanderklaauw.nl
www.aklasta.nl
Inzendingen van deze schrijver
5 resultaten.Er woedt een oorlog in Europa.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen 
629 Lang geleden,
waaiden er zwarte wolken boven Europa.
Ze waaien weer
van oost naar west.
Oorlog in kinderen.
Oorlog in hoofden.
Mannen gescheiden van vrouwen.
Dochtertjes huilend bij vaders
die weggaan,
misschien nooit meer terugkomen.
Radeloze moeders op de vlucht.
Hartverscheurend en hartverwarmend
gaan samen langs de landsgrenzen…
Het licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 601 Het licht, het licht lijkt
zachter te schijnen.
Zachter, zou vriendelijker kunnen zijn.
Maar minder warm,
buiten tenminste.
Zou de zon ..
even rust willen nemen?
Trekvogels vliegen ‘s nachts over blote bomen en pas gevallen bladeren,
willekeurig verspreid over het koude gras.
En wij dromen als die vogels vliegen
van warme zomers.…
De dag van de onmisbaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 799 Handen aan een bed
Handen aan een container.
Handen aan een schoolbord.
De handen gaan steeds weer uit de mouwen.
Voor ons.
Tijdens Corona was er geen veilige plek
We zien niet altijd wat ze doen.
Maar ze doen zoveel,
en ontvangen zo weinig.
Ondergewaardeerd.
Onmisbaar toch vaak onzichtbaar
Een podium voor deze handen.
Waardering.…
Zeeuws-Vlaanderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 780 Dit uitgestrekte land,
van Cadzand tot aan Hulst,
grenzend aan de Westerschelde,
schuurt tegen het Vlaamse land aan,
lijkt amper Zeeland te zijn.
Of toch?
Water, stranden, duinen uitgestrekte polders en kreken zijn hier ook.
Alleen de zee slaat haar armen niet volledig om haar heen.
Fruitvelden, bomenrijen wortelen in de vruchtbare grond…
Broze aarde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 561 Ach aarde wat ben je mooi.
Jij voedster, jij gastvrouw
ligt aan onze voeten.
Eens geschapen, nu gelouterd.
Eeuwen, eeuwen, eeuwenlang wordt jij al geslagen, getart, verwond.
Maar ...
Broos is de boosheid
Keihard is de ontkenning van de pijn die wij als gasten keer op keer veroorzaken.
Houden wij genoeg van jou?
Of alleen van onszelf, van…
