God zwaait altijd vriendelijk gedag naar de Duivel, zijn allerbeste vriend ze zijn beter bevriend dan iedere vriendschap vele malen beter dan welke je ooit zag Want de één kan niet zonder de ander bestaan ze zouden allang verpietert en begraven zijn ergens in de woestijn in graf zonder naam beiden in onbelang gegaan Goed en kwaad is als…

Rooi oë Verminder In die donker Hulle sterf in die nag Barmhartige tellings Word deur die ewigheid gehuur Verlaat my harteloos Die vloed van skuimende putte Hoe dikwels het ek Die getye verag Wanneer die kleure van jou stem Weereens my afwagting pynig…

Vroeger was mijn naam een zegel, een klemtoon onder wat ik maakte. Zodat de wereld wist: dit is van mij. Ik hield woorden vast als iets wat kon worden afgepakt. Nu is mijn naam een baken. Ik zet hem onder de pijn, onder lentedagen en modder, niet om te bezitten maar om zichtbaar te blijven. Mijn hand rust op het papier. Inkt volgt…

Na die zwarte winterdagen waardoor ik slapen zou moet ik nu echt bekennen dat heb ik ook gedaan niemand die naar me vroeg niemand die mij belde geen mens heeft mij gezien hier in mijn theater van gekte de waanzin waarin ik leef op een verborgen domein daar word ik voorbereid voor dat wat komen gaat ik ben bekend met de mens in…

Alles is één en alles is anders. We komen en gaan en moeten alles leren, eer we verstaan dat ieders wijze van zijn uniek en toch hetzelfde is als bij elk ander. Wat is het doel van onze lange zoektocht want we vinden niet maar worden gevonden. De rivier vertrekt hier maar komt nooit nog terug en wordt weer elders water maar later…

as ek leegte voel dan is dit nie niks wat ek bedoel nie die ruimte is dan vol met jou gevul dit is die herinnering, dat ek van jou hou as ek niks meer voel nie is dit nie niks nie dit is meer as lug of daardie leë glas water daar is altyd daai gevoel, dit iets dit bly in my gedagtes vir later sê dus nooit, jy is nie meer daar nie ja, nie…

toen ik vloog terwijl ik half sliep op het randje van stilstand zag ik de schitterende blauw- paarse bloemen van de Jacaranda waar was het kind dat zich hoog boven in de boom verstopte toen een zoemende vogel des doods boven haar vloog? in deze onwereldse verstilling had de Jacaranda een transcendente glans over het weerloze gelegd…

Ik wil niet meer treuren om voors of tegens om kleuren die in kiem zijn gesmoord, om alles wat nooit zal zijn als schaduw van verlangen, patroon doorweekt met pijn Nee, ik wil niet meer verloren zijn, in dit labyrint vol tranen elke weg een doodlopend pad, waar ik ook ga, ik voel spijt die als zwarte inkt mijn aderen slijt Treuren is een…

de kamer is niet meer zoals die was toch is dit de plek, geografisch gezien hier staat nog wel een lege fles het glas is verdwenen met de adem die glinsterend naijlt op de muren het raam is gevuld met lucht en vogels al het andere is hoorbaar in gedachte er is maar één doorgang met deur de schakelaar maakt het verschil aan of uit, gebroken…

In het beukenbos staan kale bomen stram, geduldig en neerslachtig te wachten. Wie zal hun kil waaiende gedachten met zorg en wijsheid tegemoet komen? Uit zware wolken dalen ademstromen, beuren grauwheid op, dankzij weefkrachten: groene luchtige tapijten verzachten harde grond met hun groeiende zomen. Alle pluizen van de kleden zwellen;…

Als alle woorden zijn gezegd kruist de koning het groene land staat voor een gloeiend frasenvuur striemen de snaren, wit verbrand Aan haar voeten stort hij neer Lucille, ik smeek je, hoor mijn bede maar als het hart moe is gestreden geeft ook zij geen weerklank meer.
 Wanneer de vonken zijn verdwenen ‘Rest mij jou de beste wensen’ en…

Mij rest slechts hakken met een botte bijl. Het voelt alsof er mij iets wordt misgund. Klein restje vechtlust van een bloedend rund. Net iets te veel slagen met een natte dweil. Toch incasseer ik dapper, geheel in stijl. Niet in positie voor gelijke munt. Maakt dat ik puur vergif spui onverdund. In nijd verbergen schuilt voor mij geen heil.…

Fietsen is mijzelf naar een andere werkelijkheid begeven. Zweven wordt vliegen. Tijd heeft hier een andere duur. Geen seconde, minuut of uur. Ik voel mijn benen, traag en krachtig. Om mij heen veranderen de huizen, bomen en `t gewas, als een schilderij dat zich uitstrekt, maar nooit af. Zich niet laat vastleggen. Zoals het leven dat…

Het ooglicht zo donker. De dood kleurt zwart. De smaak is te bitter om nog van te genieten. De zon schijnt donker in mijn geloken ogen. Mijn tong proeft niet d'zoete smaak van toen. Herinneringen verlichten, Brandend in mijn hart. Vervagen dag na dag, In de mist van het heden&.…

Ze krijgen niets meer Ze gaven ons stank voor dank! Die tijd is voorbij! Europa: te oud Azië: te vol. Tijd om -- daar iets aan te doen! De bom kan het doen: ruimte en vrede scheppen -- en wat meer respect Australië mag blijven, voor de kangoeroes -- en de vakanties…

Ik ben geestelijk ongesteld, niet zo’n beetje ook, ik draag de wereld, ik draag de rook, ik draag de woorden die men laat. Maar als mijn naasten neen zeggen, neen, puur onaardig, koud, dan kookt mijn bloed, dan stijgt mijn hart, dan stijgt mijn hart in rook. Schuifelend, zuchtend, traag, bij de draaideur die zachtjes slaat, vind ik geen…

krakend als vers gevallen sneeuw in tijd ten onder gaan maar eindeloos in onze woorden samen blijven voortbestaan…

Vissen zwemmen niet, vogels vliegen niet. Ze werden overvallen in een giftige stroom. Moeder Natuur weende en schreeuwde het uit: help.Ik houd het niet meer schoon. Help me dan toch. De planeet verzon een list: klimaatverendering. De ijskap smolt met daverend geweld. Brandstapels en orkanen teisterden het land. Ik zal ze dwingen,…

Mijn donker lijf, geoliede machine Is op een zekere leeftijd, bijna oud. Vraagt nu bovengemiddeld onderhoud. Mijn voorkomen neigt naar het androgyne. Dit alles maakt mij vaak tot de beziene. Mijn huid is hoog gevoelig maar vertrouwd. Mijn lijf doet wat ik wil, doet niet veel fout. Ik denk weleens, hoe zou ik dit verdienen? Mijn hamerteen…

ek mag nie meer sê nie, ek hou van jou dit kan ek egter dink dit lê opgebaard in my rou ek mag nie meer woorde skryf wat stories oor my liefde vertel nie, mag dit selfs nie in trane vertaal nie, selfs al val dit in jou verre land alles val in die stilte van die gemis en mag daar verder nie daarop gewys word nie dit sou moontlik…