De stille beuk

Ik ben een eenzame beuk,
In een woud dat nooit zwijgt.
Omringd door stammen die fluisteren,
Groen van hoop, goud van tijd.

Mijn wortels raken anderen,
Zoekend naar warmte in de grond,
Maar als het stormt,
Stop ik met praten,
En houd ik mijn mond.

Ik ben een kale beuk,
Die haar bladeren,
Vol warme tinten,
Heeft losgelaten.
Kleuren die ooit zongen,
En waarbij reanimatie,
Niet meer kon baten.

... Je voelt je alleen en niet begrepen. Je probeert connectie te zoeken, maar komt er alleen voor te staan. Je komt in een cyclus terecht van sombere dagen, waarbij het einde nadert. ...

eenzaam somberheid verbinding

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 3