Ellemeet
Ik vind, in alle eerlijkheid
dat het maar goed is dat u weet
al is 't een trivialiteit
dit klein en onbeduidend leed
dat ik mij stuurs van taken kwijt
verricht wat hier geen mens ooit deed
de ei die onder 'ai'klank lijdt
daarvan heeft gen z nimmer weet
die doet zijn mond steeds wagenwijd
een filmster na die kauwgom beet
waarmee het op een yankee lijkt
doch niet zoals in Ellemeet
waar 'n poëet van heind en ver
zich van zijn kunsten kweet
een dorp waar men zich neder vlijt
naast koeien, kauwend aan de meet
het gaat om rust, om duur en tijd
het is niet iets dat aan mij vreet
en ook niet waar ik onder lijd
ach, 't is maar dat u het nu weet
... De aandachtige lezer
- ja, ook jij, dichteres! -
zal al lezend gemerkt hebben dat
hier weer een hoop onzin wordt verkocht.
Onwaarheden en het rücksichtlos zondigen tegen de onomstotelijke, weerbarstige realiteit vind je in de laatste drie strofen
(alhoewel op de breuklijn van deze twee Zeeuwse eilandhelften zowaar en weldegelijk gewis een internationaal poëzievoordrachtfestival heeft plaatsgevonden, mind you!).
De enige, op waarheid geënte strofe is de eerste...steek dus daar maar van wal, zou ik zeggen en....neem er nog een...
Excusez trouwens voor 1x kwijt
en 1x kweet... ...
Geplaatst in de categorie: bedankt

Er zijn 3 reacties op deze inzending:
volkomen gelijk,
ik had er één uit
moeten lichten, wat heet
al waren 't er duizend
in Ellemeet...
waren het geen slampoëten.
Het waren lightverse podium voordrachtkunstenaars...
heb er tot mijn spijt en schande niet bij gezeten!
de slampoëet zijn, die zijn kunst liet slijten?