De banaliteit
De banaliteit
van een bouquetreeks
niet overstijgend,
acht ik de kans
op een bundel
zeer klein…
want aan hysterische
liefdesaffaires
waag ik me niet.
Liever een knipoog.
Toch valt onder deze herfstbomen
de ene liefdesletter
na de andere voor mijn voeten.
De bundel is klaar.
Wolk eau de Paris erover,
goud op snee.
Die halsstarrige zanger onder
aan mijn raam… ontvangt
een mooie sanseveria…
met pot en al…
en als -ie ook de toegesmeten bundel
weet te ontwijken,
is hij de mijne.
... … een doorlopende voorstelling… ...
Schrijver: Van Xanten6 oktober 2026
Geplaatst in de categorie: humor

Er is 1 reactie op deze inzending:
heb ook een schijthekel aan dramatiek,
serenades, obades, valse romantiek.
Doe mij maar de triestheid
van vallende blaadjes en herfstregen,
of een trosje gedroogde vergeet-mij-nietjes
(netjes tussen een oud telefoonboek geperst)