Verhuizing

Jouw gedicht inspireerde mij.
Daarom heb ik ook zoiets geschreven.
Ik wil er met klem bij zeggen dat ik jouw gedicht niet ondermijn,
we schrijven beiden gewoon anders en zo kun je een gedicht op verschillende manieren interpreteren
en ik heb sowieso geen verstand van jouw schrijfstijl.
Het woord: bejaarde gebruik ik niet omdat het als scheldwoord wordt gezien, net als zwart… (raar maar waar)
Ik zet mijn gedicht hieronder neer en wens je veel schrijfplezier.
Wellicht krijg je ooit inspiratie van een gedicht van mij. Groet Fee

De dag van overdracht

Er staat geen meubilair meer in de woonkamer
al de foto’s zijn van de wand
er hing vroeger een mooi schilderij
de muren staan er nu kaal en verloren bij
vergeelde vage plekken maken niet blij

Er klinkt een geluid van leegte, bonken en galmen
er slaat een verbitterde deur
somber, koud, net als de scheuren in het hout
afbladderende verf ontbloot lege mankementen
zonder franjes, tierelantijnen of kleuren

Het huis is gedegradeerd
de ziel is eruit, verdwenen, want er komt niemand thuis
geen geluiden van televisie, geen piepers op ‘t fornuis
vreugdevolle stemmen zijn weggevallen in pijn
en weemoed loopt gedwee met hen mee

Als oudere in ‘t heden is de strijd voorbij
men heeft jaren verloren, alleen liefde overwon
nu deserteert men om het leger te laten varen
het is bloot, als slak zonder huis
als naaktslak zal toekomst niemand besparen

Nadat de deur gesloten is, kijkt zij nog een laatste keer om
haar tranen zijn opgedroogd in de zon
omdat niets anders kon, ‘t is voorbij
maar dan voelt ze plotseling een arm
een stem zegt: ‘Kom maar mee, ik help jullie graag’

En dat voelt al iets beter
als klein gebaar, voor hen twee
loopt men gedwee mee…