voeg je netgedicht toe

Netgedichten over verdriet

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1.232):

onvoltooid

In haar hart schrijft ze gedichten
Om ze aldaar te begraven.

Zijn stem spookt in verre dromen
Zoals wegstervende muziek.

Zij legt rozen bij zijn hoofd
Het lichaam onder tranen geborgen.

De melancholie behoeden
In welke taal dan ook.

Schrijver: J.Bakx
5 september 2026
joseline.bakxxs4all.nl


Geplaatst in de categorie: verdriet
missen

3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.224

Er zijn 4 reacties op deze inzending:

J.Bakx, 3 dagen geleden
De tijd zal zorgdragen....dank voor je mooie woorden, Peter.
Peter Toll, 3 dagen geleden
dwars
door spoken
en tranen
zal de rouw
rijpen

de tijd
zal zorgdragen
voor voltooiing


Graag gelezen, Joseline.
J.Bakx, 5 dagen geleden
En jij hartelijk dank voor je reactie, KarelMaria!
KarelMaria, 6 dagen geleden
*
Zijn is waargenomen worden.
Esse est percipi.
Berkeley

Zijn is gedroomd worden.
Esse est somniari.
Onze uitbreiding van de stelling van Berkeley?
*
Dank voor je 'onvoltooid', Joseline!

reageer Geef je reactie op deze inzending: