Netgedichten over verdriet

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1.214):

Bob

De woonkamer schoongeveegd niemand lacht
Tot een monumentaal ding opgemaakt
Iets dat paspopperig kant nog wal raakt
Somber in zijn grafkist binnengebracht

En ik die entree makend tranen grient
Om de ontzielde vriend denk verslagen
Snikkend aan onze verdane dagen
En aan de dood op zijn wenken bedient

Waarna gewikkeld in boomschorsdoeken
Voor zijn cocon ter aarde wordt besteld
Er talrijke anecdotes worden verteld
Eer hij het hiernamaals kan bezoeken

Als beschermengelen rond zijn bloemengraf
Zakken we hem er zingend in en is het af