Zachte ochtendlucht twee vlinders cirkelen zacht over het groene gras In de zachte ochtendlucht bewegen ze, twee vlinders die elkaar voorzichtig naderen, hun vleugels licht als adem over het gras, en ik volg hun vlucht met een stille verwondering. Ze cirkelen tussen zon en schaduw, een spel van kleuren en lichte aanrakingen, waar elke…

We slaan de boeken open op de pagina’s die schuren, voelen het koude marmer van namen die we niet kenden, zien de breuklijnen in de straten van de stad. Het verleden is geen rugzak vol stenen van een ander, geen vonnis dat we dragen in het felle licht van vandaag. Niemand vraagt om tranen over gisteren, om het buigen van een rug onder andermans…

Ik heb de kust bereikt! heb ik de rust bereikt? de zee wil me meenemen ik vaar uit, ik waai uit ik land op Engelenland daar aan Noordzee's overkant de lucht omvloert de zonnige zon als een dekentje voor de warmte ik verbrand gelukkig niet meer maar brand wel van verlangen naar een lange rust, niet de eeuwige doch toch wel lekker…

geleidelijk aan kookt het warme weer mijn vlees mijn hersenzachtheid…

Ongeneeslijk ziek Zowel geestelijk als Fysiek een zinloze Strijd, daar je wordt Ingehaald door de Tijd...…

Ode aan het Bed Er is een plek, zo stil en breed, waar iedereen 's avonds naar toe gaat, zo vredig en tevreden. Het bed, geliefd en vaak bespot, een vriend die je nooit in de steek laat, zonder genot. 's Morgens vroeg, als de wekker schreeuwt, dan denk je: "Nog even!", maar je beseft dat het moet, dat je op moet staan. De dekens, als een…

Hoor mijn loflied over diepste verlangens, seks en perversie, over BDSM en kink. Over connecties, een vanilla vreemd. Hoor mijn zwanenzang, over leven en liefde, de onvermijdelijke dood en de invulling, schaamteloos, trots, open. En als de muziek stopt, dan was ik wie ik was, zonder opschmuck. De wereld vreemd. Een vrijheid bevochten…

Vreugde kan nooit te lang duren, Verdriet duurt veel te lang, Verdriet en vreugde gaan nooit samen, Geluk is nergens te koop. Alle drie horen bij de liefde, Gaan hand in hand met partnerschap, Hoewel dat is heel bijzonder, Vinden we dat allemaal heel gewoon. Geniet daarom zolang het kan, Wees je steeds bewust van je geluk, Om dubbel te…

De stof die om haar schouders valt, is geen gevangenis, geen muur, het is een vrije, bewuste keuze, een eigen kompas in het uur. Niemand meet haar waarde af aan de plooien van haar kleed. Maar zie de ware schaduw vallen, waar het krijt de lei niet raakt. Een meisje dat naar buiten staart, terwijl de poort haar wereld sluit. Geen boek dat…

Eigenlijk woonde ik mijn hele leven kennelijk te ver. Of misschien was het anders en was jij degene die verderop lag. De rit naar mijn huis, naar hoe ik leefde, bleef een afstand die zelden werd afgelegd. Ik kan de keren nog tellen dat je kwam. Bijna op één hand. Tellen doe ik niet meer. Nu weet ik alleen dat ik werkelijk te ver…

Je moet het maar proberen zeggen ze alsof een eerste keer een lucifer in de regen is, je strijkt, je twijfelt heel even is er vuur vanaf de eerste hap begint het, een mond leert melk, later kersen en afscheid we nemen kleine beten uit de wereld, terwijl de wereld tegelijk haar tanden in ons zet soms kleeft leren aan…

ben jij wel eerlijk tegenover jouw geliefde geweest hard zal het aankomen als jij dit leest namens de kerkgenoten was het een bijbels feest de waarheid hield jij verborgen verliefd als jij was op iemand van hetzelfde geslacht als jij bent de angst was groter en wel de strenge kerkregels betreffend het Oude Testament…

Dribbel, drabbel, druisje wie loopt er door het huisje het huisje van mijn ouder met zijn man op deze vaderdag: mijn bloedeigen papa mijn papa die gaat wel kraken (74) en gaat ook meer zuchten slaken maar voor mij is ie de man van van beweging en nog van veel meer VAN ik heb hem dus heel vrolijke sokken gegeven zodat ie heel vrolijk…

Zij eisen geen kansel, geen marmeren steen, geen priesterhand die hun taal verklaart. Schuif de tolken opzij. De grond spreekt stroef maar rechtstreeks, een trilling in de voetzool, een rimpel in de slaap. Geen kansel heft hun botten uit het zand. De aarde stampt onder tienduizend voeten, een ritme van huid, stof en herinnering. Hun…

Het landschap van mijn jeugd Kent weinig hoge toppen Noch diepe dalen, Met vallen en opstaan Kon ik de dipjes weerstaan. Tijdens het rijpen van de tijd Heb ik diep moeten vallen En hoge toppen bedwongen, Om overeind te blijven In de stormen die woedden. Nu het levenseinde nadert, Betreed ik weer de vlakten Uit mijn jeugd zonder toppen…

rouw is ruw rouw is rauw rouw is guur rouw is grauw rouw is zuur rouw is wreed rouw is zwart rouw is leed rouw is hard draagt geen kleed…

Ik pluk haar er gewoon bij  als een bloem van het veld Fien, Fineke, Fineke Gerda Krediet de oudste, onze oudste overleden zus op 76 jarige leeftijd dan zijn we weer met ons achten Vader had er 16 gewild maar 8 vond Moeder genoeg ook Moeder is er even bij natuurlijk niet echt maar wel hecht bedoeld ze hield van een kopje koffie en van…

Achter de geraniums uitzicht op de weilanden met koeien. In het hemelsblauw een stip, ja wel, het is een leeuwerik. Achter de sanseveria’s uitzicht op het strand en de wilde zee. Kitesurfers bespringen de lucht, strandlopers op de vlucht. In de kamer is het erg, te erg leeg, de rust is onheilspellend en zweeg over wat verdween in het…

De lucht hangt laag, een zwaar gewelf van lood. De wind houdt zich in, schuilt in het struikgewas. Wij sussen de twijfel in een krimp van rust, terwijl de horizon zich langzaam sluit. Hoor het verre morren in de buik van de wolk. Het berekende land ligt bewegingloos te wachten, gekooid in de stilte voor de vlaag begint. Geen vogel die nog stijgt…

Opening De maan blijft drijven. Hartslag, drijvend. Hartslag, drijvend. Couplet Blauw licht op de muur, de nacht ademt langzaam uit. Alles drijft in zachte lijnen, niets breekt, niets eindigt. Een hartslag in de verte. Een hartslag in de kamer. De maan blijft drijven. Ik ook. Pre-refrein Ik hoor de stad doorgaan. Ik blijf…