Kon ik maar drijven, aan wrakhout van woorden rustig dobberen naar de kust Mijn gedachten laten blijven, als fluisterende akkoorden, In stilte, in diepe rust. Maar er is geen koers om te bewaren. geen wind die de richting nog wijst. Een geest niet meer te bedaren, waarin de onrust steeds hoger rijst. Langzaam water makend, mee met de…

In de groene weiden grazen koeien, al vanuit de verte hoor je ze loeien. Op straat fietsen lachende meiden, die elkaar met woorden bestrijden. In de verte een kerkje en een molen, achter bomen een boerderij verscholen. Een boer rijdt op een trekker op het land, verderop wordt grasland afgebrand. Het landleven kabbelt rustig voort, behoeft…

lege houten stoel het avondlicht bewaart al je afwezigheid In het zachte bereik van je aanwezigheid, waar stilte zich vouwt rond een nog ongeboren woord, blijft een trilling die mijn huid herkent als een belofte. Soms lijkt het alsof je naast me ademt in de ruimte tussen twee gedachten, een onuitgesproken nabijheid die mijn hart met…

Van afwijzing is geen sprake je staat ook nooit in de rij Niemand weet toch van jouw gevoelens en je bent altijd in je eentje blij Je bezighouden met beantwoorde emoties doe je niet daarvoor weet je te veel van te dragen verdriet Niet alles hoeft in de praktijk te worden gebracht Mensen zijn altijd anders dan je verwacht…

Roerloos aan de rand oog ziet een trillend visje tijd staat even stil De reiger filtert wat rondom hem gebeurt en houdt alleen over wat van belang is: de rimpeling van water, de wind die beweegt, de vis die onder het oppervlak voorbijgaat. Zijn geduldige blik blijft bij het water en volgt hoe elke rimpeling zich verspreidt, hoe de aanwezige…

Ik sta met beide benen de grond. Vóór mij is geen eind in zicht, links en rechts gaan eindeloos door en ook achter mij is het einde niet in zicht, als ik mijn blik omhoog richt, zoek ik tevergeefs het verschiet, vinden doe ik het niet. Alleen de grond waarop ik sta is begrensd en biedt houvast, terwijl ik verder in duister tast. Verheugd…

Hij zit verscholen achter groen een paar centimeter in de pot, geen tand ontbloot, enkel zijn ogen boven het blad uit gericht op hetgeen dat nog komen moet, onder haar houdt de aarde vast aan wat eenmaal trouw werd gegeven, het wroet, het vreet, het laat niet los, uit loyaliteit gegroeid verhardt tot schuld, dat ieder moment…

Mijn grote liefde, Bewaar ik diep in m‘n hart, Tot ik overlijd.…

Ik ben bang als een snelvarende trein die op mij afkomt, want de jaren tellen mee en ik word steeds ouder. Geen liefdeshart in zicht, alleen een leeg gevoel dat naast mij neerploft. Geen muzes aan wie ik mij wil binden, en misschien ben ik te kieskeurig. Er zijn bij mij niet zoveel vissen in de zee waaruit ik kan vissen. Alleen de ziel van…

Vervangen lijkt eenvoudig wat leeg is wordt gevuld een batterij uit haar plaats een nieuwe die haar volgt Tussen oud en nieuw, ligt iets wat niet verdwijnt, de ruimte die zichtbaar wordt zodra iets van plaats verandert Ruimte is geen lege plek, ze neemt voortdurend waar Ze draagt de tekens van een omgeving, maakt het ene vanzelfsprekend…

De schietwedstrijd voor kappers Veel regels zijn er niet De prijs gaat naar de eerste Die tien keer In the dandruff schiet.…

Jij slaat Net naast Ik vang Je niet Wij zijn gehaast In ons verdriet…

Jij bent mijn droomkoningin, Die mij elke nacht bezoekt, In steeds andere gedaanten, Steeds met ’t zelfde zalige Lijf en zacht strelende handen, Die mij voeren in wolken Van heerlijk geurende parfums Onder klanken van violen In een orkestrale symfonie Van betoverende melodieën, Die ik niet weerstond en Mij stuwden naar hemelhoge Euforische…

Het Bombardement De dag het jaar dat iedere Rotterdammer kent De hele Stad verwoest Omdat het van de Duitsers moest Alles is inmiddels achter de rug Stad zonder hart Maar de vooroorlogse stad komt nooit meer terug Het Bombardement…

Het dier in mij Ging overboord Zonder een teken Werd het plots Gedood Een nieuw leven Dringt zich nu Op aan mij De jacht is voor altijd En voorgoed, voorbij…

De honger stilt geen dorst, Water stroomt van hoog naar laag, Hoe hoger hoe droger. Ik krijg steeds meer trek in jou, Omdat ik zo erg van je hou, ’k Je zo ontzettend lekker vind, Nooit genoeg van je krijgen kan. Steeds krijg ’k de deksel Op mijn in de kan gestoken neus, Tja, dat krijg je er van, ’k Lig er maar niet wakker van.…

Lege stoel bij mij toch schuift de ochtend langzaam nieuw licht naar binnen In de stilte na je stem beweegt een dunne breuklijn door mijn borst, alsof elke adem verloren warmte blijft zoeken die niet meer terugkeert; je afwezigheid rust als een schaduw op mijn huid. Als de avond voor mijn ogen ontvouwt, dragen herinneringen nog altijd…

Zij dacht niet meer aan toen Zij van hem kreeg onder d’oude beuk Van hem haar allereerste zoen, En dat vond hij dus niet leuk, Toen hij haar bij de super tegenkwam. Zelfs niet toen hij dat haar verhaalde, Herinnerde ze zich het niet, Waarvan hij dus ontzettend baalde, En ook dát raakte haar niet. Zijn voorstel om samen wat te drinken,…

In een wereld waar de tijd zo snel verstreek, leefde Michiel, een licht dat nooit verbleek. Zijn glimlach straalde, zelfs op een zware dag, zijn liefde voor het leven, met onbegrensde lach. Met moed en kracht, droeg hij zijn lot, een ziel zo puur, die nooit vergat. In elk moment vond hij zijn vreugd, zijn hart gevuld met liefde, nooit geheugd…

nu ben ik klaar om mee te gaan een kleed en schoenen kreeg ik aan alle stormen heb ik doorstaan ballast is overboord gegaan vangen wij dan te varen aan…