Jouw passie kruipt onder mijn huid, Ontvlamt in mij ’t vuur, Prikkelt mijn zijn van top tot teen, Dát kan slechts jij alleen. Jij brengt de zon in mijn leven, Verwarmt mijn lijf en leden, Je bent ’t centrum van mijn zijn, Maakt één van mijn en dijn. Jij doet mij tot hemelhoogte stijgen, Op roze wolken van geluk, Het geluk, dat nooit voorbij…

Onder gesteente trotseer ik het klimaat dat al eeuwen aan mij voorbij gaat Menig mens heeft deze rots al beklommen en gaf zich uiteindelijk gewonnen Tijdens het openbreken zijn er velen door de zon bezweken Maar ik geef mijn geheim niet bloot, zelfs niet na de dood # Door slaven tot piramide geslepen, zal ik me op toekomstige plunderaars wreken…

Ellende kondigt zich niet aan Ze nestelt zich tussen ongeopende dagen in de plooi van een herinnering die maar niet wil verdwijnen Ze leeft waar namen hun klank verliezen, waar de lucht zwaarder wordt zonder dat iemand het ziet Soms is ze een ochtend zonder richting Soms een ademhaling die nergens meer kan landen Iedereen…

Vrolijk vogelgeduikel Ik kijk me blij Adem vrij Teken op het koude raam Je naam De een knuffelt Ongeremd ongetemd Machtig en laconiek Ik word tóch niet ziek De ander in hitte klam benauwd Kwarttonen gillen van berouw Op zijn buik. Op zijn rug Opa nooit meer vingervlug Bijna honderd Bereid te gaan Maar nee... Zij breekt Corona…

Op de weg waar langs wij gaan, lijkt alles wel doodstil te staan. Is de tijd niet meer van deze tijd, zijn we alle toekomst nu kwijt? Zijn droom en werkelijkheid verweven, is het nu dat wij in tijdloosheid zweven, hebben wij nu alleen nog het verleden, leven we dan nooit meer in het heden? Is het eindeloos einde nu in het zicht, is de tijd…

Ik wandel vandaag op mijn gemak naar de maan Men zegt, de weg is helder, goed begaan. De arctische planeten, welgezind, begroet elke ster deze ruimte zeer bemind. De sterren kijken toe met koel fatsoen, alsof zij vermoeden wat wij niet meer doen Ik neem slechts tijd, een mens reist wonderlicht wanneer hij even luistert naar…

Mijn handen dwalen, vinden niet. In mijn dromen voelen mijn handen de zachte huid van perzikfruit. Mijn koude vel, rilt van het genot, dat jouw hand mij schenkt.…

Op de vensterbank ligt een peer. Er lijkt niets te gebeuren. Toch is zij bezig te verdwijnen op de stille manier waarop alles verdwijnt: niet in één ogenblik, maar door langzaam iets van zichzelf af te staan. De huid verandert. De geur verandert. De vorm houdt nog even stand. Misschien is bestaan niet meer dan dit, een tijdelijke…

Zon hoog in de lucht bomen en stad verstillen licht laat alles staan Onder de verzengende zon van de middag wordt elke indruk een langzame stroom die door mij heen beweegt, een heldere stilte waarin het zinderende licht zich dieper nestelt. Ik hoef niet verder dan de plaats waar mijn adem mij vindt, waar koele schaduw zich geleidelijk…

Ze komen steeds geld te kort de overheid, de rijksbegroting en wie mogen dat aanvullen, dan boeten? voor dat begrotingstekort van Nederland? de rijdende Nederlanders zelf! die zullen boeten, boeten zullen zij! de verkeersboetes worden flink verhoogd jij, gij zult boeten, zij, wij zullen boeten zo'n eerlijke Bijbelse gedachte zo passend…

In een diepe slaap daal ik af op een zilveren draad Zonder zicht, met alleen mijn evenwicht Naar dimensies die worden ontvangen op andere frequenties Met om me heen gedrochten die door de mensheid zijn bevochten Zij proberen me uit balans te brengen, zodat ik me tussen hen kan mengen Als droom begonnen, is deze nachtmerrie niet verzonnen.…

De zaklamp was een kleine toren in het gras, alsof zij voor de duisternis geschapen was. Zij kende geen gisteren, geen later, geen besluit, en zond haar schraal en aarzelend schijnsel uit. Het donker onttrok zich. Het schijnsel bleef bestaan. Het dreef als bleke adem achter de maan. Het rustte op de grassen en het veld, als licht dat zich aan geen…

Het ooglicht is donker. De dood kleurt zwart. De smaak is te bitter om nog te genieten. De zon schijnt donker in mijn geloken ogen. Mijn tong proeft niet de smaak van toen. De luiken zijn gesloten, Leven van licht verstoken, Nacht de dag verdreven, Eeuwig 't donkre duister.…

Ik heb me met Hem uiteindelijk altijd wel verbonden gevoeld De Here Jezus de Zoon van God De Schepper van Hemel en Aarde niet in de absolute geloofszin maar wel in de zin van het welzijn vooral het goede naar je naasten en de liefde voor natuur en cultuur, zelfs cult ik heb me met 'hem' zeker ook zeer verbonden gevoeld hij Herman…

In het stadion, stralend onder 't maanlicht, stonden de Rode Duivels, klaar voor de strijd. Tegen Nieuw-Zeeland, een wedstrijd zo intens, met passie en vuur, een waar competitiemoment. Thibaut Courtois, als een muur zo sterk, in het doel, zijn inspanningen zijn altijd zijn merk. Elke bal die kwam, weerde hij af met kracht, zijn ogen gefocust…

Liefde het is zo gezond Zoals een zoen op je mond Is anders als een zoen op je wang Ik zie je aankomen in de gang Ik voel dat ik gaat stralen En ja dat stralen wil ik bewaren Je kijkt me aan met je schitterende ogen Die mij nog steeds het mooie beloven En ja ik ben zo blij dat je even bij me bent Jij kijkt me aan omdat je mij zo…

Eenzaam in de nacht, wachtend op die mij verwacht, stille heimwee smacht.…

We verwachten richting de 40 graden WAT! ja de 40 graden We vluchten richting Het Wad WAT! ja het wad-eiland Texel We vlijen ons aan het strand WAT! ja we verblijven aan de kust We wisselen 't zand en de zwoele zee WAT! ja, dan op je gat en dan weer nat!…

Mensen, wat een gezeur. Zelfs de hangijzers aan de deuren schreeuwen, open, ga open. Er wordt gemeten aan de leegte van gevulde bakken. Het ergeren gaat maar door. Speel dan maar alsof je Mens erger je niet speelt.…

Hoi Ik ken Mike van instagram En weet aardig wat over hem Je kan hem daar zien en volgen En wacht je op wat ie weer uit zend morgen Hij neemt je mee in een gedeelte van zijn leven En geeft hij heel even Een lach op je mond En om te zien is het heel gezond En dat je lekker ook kan denken Ik ga Mike dit gedicht schenken Dus Mike…