Haar leven ging voorbij Zij riep hem nog na: Hé, niet weggaan joh Hij stak zijn vinger op En schreeuwde: Fuck off, ik wil niets meer Met je te maken hebben Zij verstomde Hield zich verder stil Haar leven was voorbij…

ze zeggen dat stemmen samen een zee vormen dat golven beslissen wat land is en wat verdwijnt maar diep onder hun rumoer ligt een steen oud en onbewogen geen hand heeft haar gevormd geen menigte kan haar slijpen zij ligt er stil zoals nacht zonder ogen zoals tijd zonder haast en wie haar aanraakt voelt geen gelijk maar iets…

De stem, zoetgevooisd en klaar, Zweeft door de straat Naar mijn rechter oor, Verhaalt helder een metafoor Over ’n olifant in de porseleinkast, En Trump op het wereldtoneel, Die wild en woest te keer gaan, Zonder dat de gevolglast hen deert. De stilte in de straat contrasteert Met het lawaai in mijn hoofd, Mijn gemoedsrust zeer versteert…

Is dit zomaar een snelsonnet Het zit alleszins in een strak schema Maar wat is hier dan het thema? Of speelt hier gewoon wat schrijfpret Ah ja ik zie al wat het is 1 literaire aprilvis…

in een veld zonder grenzen waar het licht aarzelend valt lopen mensen met lege manden sommigen bukken rapen moeizaam glinsterende zaden hard als steen scherp als inzicht ze wegen zwaar in de hand maar groeien langzaam tot bomen die schaduw geven anderen laten de wind hun werk doen staan stil mond open en slikken wat voorbij waait pluizig…

Welkom kleintje, in mijn armen zo dichtbij, ik fluister zacht je naam en hoor ook een stuk van mij jij bent gekomen zo echt,zo onverwacht niet langer een gedachte, maar adem in de nacht ik droomde ooit van jou, maar dromen zijn zo licht en jij ligt hier te wegen- een waarheid in mijn zicht en ergens in dat voelen ontstaat een…

Als ik om liefde moet vragen en gevend moet zijn Als ik in de spiegel moet kijken en tevreden moet zijn Als ik écht alles wegstop en levend moet zijn Dan ben ik niets, dan ben ik pijn En hoeveel ze ook om je geven en hoeveel liefde ze je ook schenken: Het is gewoon nooit goed En het is gewoon nooit genoeg En jij bent ook,…

Als ik je mag gidsen, langs deze weg, één die ik zelf niet echt ken, mag ik je dan vertellen en dan nog eens— wat het vraagt om een gelukkig man te zijn. Deze weg zal nooit haar einde vinden, slechts stappen die steeds voor je liggen. Geen beloning, geen vreugde in zicht, niets waar je ooit naar verlangde. Want vinden is geen deel van dit—…

Het regent, het regent dat ’ t giet, Alles buiten wordt nu nat, Ook ik, lopend van hot naar haar, Wijl regen deert mij niet. Alleen , ik groei er niet van, Bomen en struiken doen dat wel, Ook heesters en plantjes, Maar dieren niet, zijn net mensen. Want de mensen wensen, Dat ’t zonnetje schijnt op hun bolletje, Of lekker te kunnen relaxen…

In jouw ogen Zag ik een wereld Die ik nog niet kende Maar wel graag Wilde leren kennen Jouw ogenblik Toonde mij Dat Niet wat je zegt Maar wat je doet Ertoe doet…

Ach, kon ik je maar strelen mijn duim op je elleboog mijn vingers op je arm Een hand die glijdt over je rug Je vingers die mijn haar naar achteren strijken Onze benen verstrengeld je hand op mijn knie Lepeltje lepeltje terwijl het buiten licht wordt luisterend naar je hartslag mijn hoofd op je borst Of dat ik opzij stap, maar jij…

feminisme is het streven voor vrouwen rechten ik snap niet dat dit moet bestaan wat hebben vrouwen nou verkeerd gedaan wij zorgen voor stijging in de wereldpopulatie er gaat echt wat mis in deze generatie ongesteldheid producten zijn nog niet gratis wie is de persoon die dit beslist feminsisme zou niet hoeven te bestaan mr mannen kunnen het…

Nieuwe momenten in het leven zijn vaak heel Spannend en onbekend, waarin onze comfortzone zonder het echt bewust door te hebben Schijnveiligheid geeft, met z’n onzichtbare muren en het ontnemen van de kans om echt te groeien, maar wie het onbekende Leert omarmen, zal een grotere ruimte aan zichzelf geven met onbegrensde…

NATUURLIJK Het paradijs in zijn hoofd Creëerde prachtige vergezichten Die niet achter zijn rug om kletsten Ook creëerde het paradijs in zijn hoofd Een eerlijk, betrouwbaar en liefdevol dierenrijk Dat hem nimmer verried maar juist van hem hield Samengevat en om maar eens iets te noemen: Vergezichten en dieren Zijn zo heel veel anders…

van huilen naar helen van breken in delen van vallen naar staan weer verder gaan van mijn tranen die spreken naar stilte die heelt waar niets meer hoeft maar alles nog leeft van huilen naar hopen naar lichter misschien een weg die zich opent welke ik weer kan zien van het donker naar dagen van dragen naar zijn van huilen, heel even…

Jij onderbreekt mij. Ik dank je daarvoor. Elke keer opnieuw.…

wie rust wil kennen moet eerst verdwijnen in arbeid in het zachte ritme van herhalen en dragen handen die langzaam hun eigen gewicht vergeten de dag die zich uitstrekt tot hij oplost in licht en pas wanneer alles is neergelegd zonder haast wanneer zelfs het verlangen niet meer spreekt komt zij rust als een dunne avondmist…

In het wilde weg Baande hij zich een weg Naar de plek hij niet wezen wou, En nimmer komen zou. Hij strandde voortijdig op ’n plek, Hij nooit had verwacht, Hij vond daar wat hij niet zocht, Hij dolgraag hebben wou, Wie had dat ooit gedacht! Hij is nu zeer voldaan, En ook heel tevree, Heeft wat zijn hart begeert. Wat deze geschiedenis Jou…

verwekking heeft een prijs een opdracht groeien leren weren zoeken vinden vrijen vermenigvuldigen vreugde angst verdriet de weg vergaan waar het grote niets de oorsprong de verwekking de opdracht is voorafgegaan…

--- Zij is weg. Zeg het hardop. Zij is weg en jij weet waarom. --- Niet omdat de liefde stierf — liefde sterft niet zomaar. Liefde wordt vermoord. Langzaam. Met kleine messen. Te laat thuiskomen. Te weinig zeggen. Te veel zwijgen op de verkeerde momenten en te veel praten als het er niet meer toe deed. Jij deed dat. Jij.…