Alle inzendingen van CB

Maanlicht op water waar stilte ons samenbrengt liefde zonder stem Aanvankelijk zoek ik haar waar het licht blijft hangen op de rand van de ochtend, in een verre horizon alsof schoonheid zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen. Ik volg het trage verschuiven van haar unieke helderheid dat zich niet laat vasthouden…

Witje op de bloem de middag kent geen haast één vleugel trilt Onder de brede middag- lucht, waar elke indruk zich langzaam ontvouwt, zweeft een vlinder door het zinderende licht, een snelle beweging die mijn traagheid zacht begrenst. In de koelte die zich onder het bladerdak verzamelt, raakt haar vlucht even de schaduw van mijn adem,…

Zomerhitte stijgt zonlicht zindert door de lucht blauw, diepe stilte…

Op de bloemblaadjes zoekt de bij het zoete goud tot de zomer zwijgt…

Oude vensterbank het stof vangt evenveel licht als de ochtend Laatste trein weg ik hoor mijn voetstap nog iets langzamer Aanvankelijk zoek ik haar waar het licht blijft hangen, op de rand van de ochtend, in een verre horizon. Alsof schoonheid zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen. Maar gaandeweg vertraagt…

Zon hoog in de lucht bomen en stad verstillen licht laat alles staan Onder de verzengende zon van de middag wordt elke indruk een langzame stroom die door mij heen beweegt, een heldere stilte waarin het zinderende licht zich dieper nestelt. Ik hoef niet verder dan de plaats waar mijn adem mij vindt, waar koele schaduw zich geleidelijk…

Donkere wolken tussen de stilte van licht breekt nog niets open Scherven van een storm blijven niet achter om je te herinneren aan wat verloren ging, maar om te onthullen wat de storm niet kon breken. Soms vraagt de stilte niet dat je alles opnieuw begrijpt of uitlegt, want het broze hart vindt ruimte zodra het niets meer hoeft…

Zomerse stilte het smalle bospad verdwijnt tussen het groen Soms vraagt de dag niet meer dan dat je even blijft waar het licht tussen bladeren een vergeten stilte zichtbaar maakt en tijd zich terugtrekt uit alles wat haastig voorbij wil gaan. Langs het pad verzamelt zich de eenvoud van wat geen naam hoeft te dragen, terwijl een vogelstem…

Witte vlinder rust op jong blad in ochtendlicht het veld wordt wakker Het koolwitje verschijnt niet plotseling, maar alsof het al een tijdje op mij heeft gewacht, een wit trillen in de lucht dat mijn fijngevoelige, waakzame zintuigen voorzichtig opent. Ik voel hoe het licht zich aan zijn vleugels hecht, hoe elke beweging een minieme verschuiving…

Zachte ochtendlucht twee vlinders cirkelen zacht over het groene gras In de zachte ochtendlucht bewegen ze, twee vlinders die elkaar voorzichtig naderen, hun vleugels licht als adem over het gras, en ik volg hun vlucht met een stille verwondering. Ze cirkelen tussen zon en schaduw, een spel van kleuren en lichte aanrakingen, waar elke…

Zomerse stilte boven de vlinderstruik één witte vlinder Wacht stil tot vlinders rond je dansen. In je verschijning herken ik nog de waarde die mij ooit bewoog je mee te nemen toen je diepte gaf aan een lege plaats. Weer ontvouwt zich je stille weelde, terwijl de zomer langs je takken naar binnen stroomt en elke aarzelende bloemknop zich…

Wervelwind in het gras keert langzaam één halm terug Wervelwind streelt me als een lichte trilling in de lucht, zichtbaar voor wie stil wordt en voelt hoe een zachte beweging iets ouds en ongeziens naar boven tilt. Hij draait langs mijn huid en opent een verlaten plek die ik haast vergat, waar elke nuance helder wordt voor wie de kalmte…

Bank in ochtendlicht de stad loopt hem voorbij zijn droom blijft stil Op deze bank rust iemand tussen uren van voorbijgaan, terwijl de stad haar eigen haastige richting kiest. Ik voel hoe stilte soms luider spreekt dan woorden, en vraag me af welk verhaal vandaag verborgen blijft. Niet iedereen draagt zijn zorgen achter gesloten deuren…

Bleek winterlicht valt op een lichaam dat zuchtend naar rust toe kantelt De middag ligt stil in de kamer waar hij langzaam aanwezig blijft, en ik zie hoe zijn ruwe handen naar zachtheid verlangen, hoe iets in hem zich terugtrekt alsof het lichter wil worden. Het vale licht schuift traag langs zijn gezicht dat dunner is geworden, en ik…

Warm licht over gras vlinders tekenen de lucht de berm zingt zacht mee Het veld opent zich in kleuren die gisteren nog zwegen, een waaier van zachte tinten die zich zonder haast ontvouwen. Ik blijf staan en voel hoe de lucht warmer ademt, alsof de dag mij uitnodigt mee te bewegen. Het is de groei die spreekt, nog voor ik haar zie: een…

Stil bospad in licht schaduw verschuift in de wind fluister van de dag In de zachte ruimte waar geluiden oplossen tot bijna niets, voel ik hoe een verborgen laag van de dag zich opent, een plek waar mijn binnen luistert naar wat nog ontstaan wil. Onder de bomen die hun schaduw langzaam verleggen, blijft een fluister van iets ouds en iets…

Tussen knop en bloem herbergt een lichte strook tijd die de ruimte draagt In het zachte interval tussen twee gedachten opent zich een plek waar niets hoeft, waar lucht even blijft rusten en ik mezelf terugvind in dat onuitgesproken midden. Tussen je stem en mijn antwoord ligt een dunne strook tijd die zich niet laat meten, een lichte…

Fonkelende ster haar hart vol licht en warmte bewaard, voor altijd Hoog boven rimpelloze meren en slapende velden zweef jij als een verre gedachte, een herinnering van vuur. Je danst aan de rand van het niets, als een droom die verdwaalt, een vonk in de eindeloze nacht die nooit zal doven. Wie stak ooit jouw ongekende vlam aan in de kille…

Fluisterende wind verre blik die mij ontglipt schaduw blijft hangen Ze loopt door de verweerde straten, alsof ze hier niet hoort; de tere lucht draagt een bleke glans om haar heen, en haar fluisterende woorden ademen uit een ander land. In haar ogen ligt een onpeilbare zee, waar sluimerende golven mij blijven wenken; haar onverschillige…

Wolken wijken zacht tussen grijs ontwaakt het blauw nog zonder woorden In het ochtendlicht dat zich voorzichtig langs de rand van mijn aandacht ontvouwt, blijft een stille beweging onder mijn huid aanwezig, alsof iets wil spreken maar nog niet weet hoe. In de langzame adem van het landschap, waar elke contour zich pas later laat herkennen…

Wintermorgenstil boven het witte bergdal een kraai vliegt voorbij In het kalme berglicht dat langzaam opent en de ochtend koel langs mijn broze huid beweegt, ontstaat een trilling die dieper door mij heen gaat dan ik eerst kon vermoeden. Op het smalle bergpad dat zich traag ontvouwt en de milde wind die mijn aandacht streelt, merk ik…

Wind in hoog gras onder zwervende wolken ademt de aarde Wandelen door een veld van hoog gras, de dauw hangt als lichte lantaarns aan de halmen. Een libel beweegt over het water van een plas, en mijn adem volgt het ritme van iets groter dan ik. Langs de bosrand strekt de mist zich uit, als een fluweelachtige deken over mos en varens. Geur…

Leeg parkbankje waar wij ooit samen zaten alleen wind blijft In het stille kantelen van de ochtend komt een zachte helderheid vrij die door mijn binnenwereld trekt, een herinnering aan hoe kwetsbaarheid soms het enige is dat richting geeft. De dagen die achter ons liggen liggen niet als gewicht maar als dunne huidlagen die ik voorzichtig…

Lege rivier wacht een vlinder rust heel even niemand komt voorbij In het eerste blauw van de ochtend voel ik hoe een zachte scheur door de stilte gaat, alsof iets in mij nog niet weet hoe terug te keren naar waar het ooit begon. Een vlinder strijkt neer op de rand van mijn gedachten, haar broze vleugels bewegen traag, als een herinnering…

Tussen lucht en meer drijft een stilte zonder haast licht ademt in mij In de vroege stilte van mijn gedachten wordt elke indruk een lichte golf die door mij heen beweegt, een trilling waarin iets in mij wakker blijft nog voor het een vorm krijgt. Als het licht verschuift in mij wordt elke nuance groter dan ze lijkt, een fluistering die…

Zachte avondlucht stilte zonder beweging jij zonder naam Als avondlucht zich sluit rond mijn gedachten, en je aanwezig- heid geruisloos door mijn lichaam glijdt, ontstaat een stil verlangen in mijn borst waarin mijn hart opnieuw leert dromen. Diep in mijn dromen waar paden vervagen, en je hand warm blijft in het donker van mijn slaap,…

Meiwind in het riet de spotvogel houdt even het zonlicht tegen In het eerste blauw van de ochtend gaat een trilling door de dichte struiken, een bijna onzichtbare beweging waarin mijn hart herkent dat iets wakker wordt vóór het licht zelf. Uit het bladerdak stijgt een toon op die niet vraagt om aandacht maar mij toch vindt, een dunne…

Avond over riet een zang verdwijnt in de wind duinen ademen Onder een bleke lucht, waar vogels zich verliezen boven het gras, luister ik naar geluiden die niet haasten maar langzaam verdwijnen in de open ruimte tussen hemel en aarde. Langs de stille duinen, waar helmgras buigt in ademende wind voel ik hoe de drukte in mij zachter wordt…

Tussen stille duin blijft het laatste licht hangen wind zonder haast In de Westhoek, waar duinen zich in trage golven openen, voel ik hoe het prille licht mijn huid aftast, alsof het wil begrijpen wat in mij stil wordt wanneer het landschap niets van mij verlangt. Tussen helmgras dat deinend beweegt in een wind die luistert, ontstaat…

Rollende nachttrein lichten glijden door het glas een slapend gezicht Nachttrein staat stil in het dovende blauw; zijn metalen huid bewaart het laatste licht. Raam spiegelt een hemel die zacht en zonder haast naar donker helt, terwijl het spoor niets meer verlangt. Wagons schuiven het station uit, een zachte ruk door lucht die al naar…