Alle inzendingen van CB

Avondregen valt regenboog breekt door wolken stilte onder licht Lucht opent zich na de laatste druppels en ergens tussen avond en regen verschijnt een flinterdunne boog alsof een stille brug zich legt tussen wat was en wat nog komt. Onder dat licht wordt elke stap lichter alsof kleuren iets aanraken in ons dat lang heeft gewacht om weer…

Ochtendlicht verstilt onder het gras beweegt iets dat niet verschijnen wil Ochtendstilte ligt als een dunne sluier over het veld, waar koeien laag in het gras blijven rusten, alsof de nacht nog om hen heen beweegt en het licht zich langzaam opent, zonder haast. Boerderijen staan zonder nadruk ergens in het land, aanwezig in hun eigen…

Tussen mos en steen valt een zacht licht op het pad de wind trekt voorbij Op het pad waar de lantaarn haar zachte vorm bewaart, blijft een helderheid hangen die zich mengt met groen en mijn aandacht opent voor wat woordeloos aanwezig is. In het trage licht, waar wind en water elkaar voorzichtig raken, zie ik hoe elke beweging zich zonder…

Sneeuw op de rivier de oever lost langzaam op niets houdt haar nog vast In het zachte ochtend- licht komt een wereld tevoorschijn die zich niet laat grijpen, een dunne laag tussen kijken en verdwijnen, waar stilte ademt als een lijn. Onder de contour van een voorbijgaand gebaar wordt elke beweging een tijdelijke waarheid, een glans die…

Wind draagt je naam tussen bladeren en stilte ik luister nog steeds Waarom hoor ik je voetsporen niet meer, alsof ze te vroeg oplosten in de stilte, terwijl ik nog altijd luister naar wat achterblijft in de ruimte tussen herinnering en gemis. Wanneer een deur zich sloot, voelde ik elders ruimte, een opening waar creativiteit zacht kon…

lege houten stoel het avondlicht bewaart al je afwezigheid In het zachte bereik van je aanwezigheid, waar stilte zich vouwt rond een nog ongeboren woord, blijft een trilling die mijn huid herkent als een belofte. Soms lijkt het alsof je naast me ademt in de ruimte tussen twee gedachten, een onuitgesproken nabijheid die mijn hart met…

Vanuit deze ruimte groeit het verlangen om bewust te leven. In de vroegte van een dag die nog niet gekozen heeft, blijft een ruimte tussen dingen bestaan, waar tijd ademt en herinneringen zich zonder haast ontvouwen. Daar beweegt de toekomst als een dunne lichtlijn, niet dwingend, niet luid, maar helder genoeg om een richting te suggereren…

Roerloos in de stroom volgt hij slechts zijn eigen koers rustend in het zijn Reiger volgt zijn eigen koers en hoeft niet mee met alles wat beweegt, hij staat waar hij wil staan en laat de wereld om hem heen haar eigen gang maar gaan. Hij kent geen haast om ergens aan te komen, geen drang om zich te voegen naar de stroom, hij blijft alleen…

Roerloos aan de rand oog ziet een trillend visje tijd staat even stil De reiger filtert wat rondom hem gebeurt en houdt alleen over wat van belang is: de rimpeling van water, de wind die beweegt, de vis die onder het oppervlak voorbijgaat. Zijn geduldige blik blijft bij het water en volgt hoe elke rimpeling zich verspreidt, hoe de aanwezige…

zomerbloemen staan stil in het ademend veld licht beweegt voorbij In het vroege licht waar warmte nog voorzichtig door de lucht stroomt, openen kleuren zich als een begroeting en blijft elke bloem even staan in haar zachte aanwezigheid. Langs het pad waar de middag zich uitstrekt in trage glans, ademen stelen in een ritme dat de dag vertraagt…

Maan boven het veld wilde ganzen verdwijnen nacht blijft nog even…

Lege stoel bij mij toch schuift de ochtend langzaam nieuw licht naar binnen In de stilte na je stem beweegt een dunne breuklijn door mijn borst, alsof elke adem verloren warmte blijft zoeken die niet meer terugkeert; je afwezigheid rust als een schaduw op mijn huid. Als de avond voor mijn ogen ontvouwt, dragen herinneringen nog altijd…

Grijs haar en rimpels maar in mijn hart glanst nog steeds je vertrouwde lach In de stille uren waarin je aanwezigheid als een zachte stroom door mijn gedachten beweegt, blijft een onverwoestbaar licht zich openen, een warmte die elke schaduw tot rust brengt. Wanneer je stem zich mengt met de avond, wordt de wereld lichter, bijna doorzichtig…

Tussen licht en nacht een vlinder wordt bijna blad de stilte beweegt…

Zomerlicht valt stil plataan draagt ronde vruchten groen ademt zacht mee In het stille dragen van je ronde vruchten voel ik hoe de zomer zich langzaam ontvouwt, hoe elke stekelige bol een kleine wereld bewaart waarin mijn aandacht rustig mag landen. Onder je brede, open kroon verschuift het licht vertraagd, alsof de dag nog even wil luisteren…

Treurwilg aan de sloot een blad drijft met het water stil aan het einde De treurwilg staat aan de sloot, met een zachtheid die niets vraagt, alsof zijn takken een stilte dragen waarin mijn gedachten zich langzaam laten zakken, zonder haast. In het licht dat door zijn hangende lange takken valt, ontstaat een kalme beweging, een fluistering…

Vroege morgenstilte een tulp opent haar kelk wind zonder naam Een tulp staat als een vorm die meer verbergt dan toont, en iets in haar opwaartse lijn opent een diepte die de aandacht vertraagt tot een helderheid zonder naam. Haar ijle kelk rust in de wijde lucht alsof zij luistert naar wat in haar kleur beweegt; een trage ontvouwing…

Groene kikker zwemt zomerlicht op de vijver geen rimpel beweegt Hij drijft in water dat meer verbergt dan toont, en iets in zijn kalme bijzijn opent een diepte die de aandacht vertraagt tot een helderheid die niet hoeft te worden benoemd. Zijn ogen rusten op het oppervlak alsof ze luisteren naar wat onder hem leeft; een beweging ontvouwt…

Op een bloem rustend vleugels dragen het zonlicht een stil ogenblik Ze beweegt door het ochtendlicht als iets dat niets wil bereiken, en toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting. Haar broze vleugels raken het veld alsof ze luisteren naar wat in het zachte licht verborgen…

een matte streep rust rood goud ontvlamt de vleugel het gras wordt weer stil Als de Spaanse vlag zich tussen het groen laat zien, ontstaat iets wat geen naam nodig heeft, een verschuiving waardoor mijn ogen niet langer zoeken maar eenvoudig aanwezig mogen zijn. Haar vleugels bewaren een gloed die pas zichtbaar wordt wanneer ze zich langzaam…

Nachtvlinder rust stil langs donkere bloemen heen maan ademt zacht licht Nachtvlinder, je draagt meer kleuren dan het oog in één moment kan bevatten. Je fluwelen vleugels, een zachte streling van stilte waarin de ochtend langzaam ontwaakt. Nachtvlinder, je waakt over mijn dromen wanneer de nacht haar geheimen bewaart. Je beweegt door…

Vlinder op een blad de morgen houdt haar adem alleen dauw en licht Het moment waarop een kopje warm tegen mijn handen leunt, terwijl de ochtend zich ontvouwt in een heldere rust en de eerste stilte iets in mij aanraakt zonder een enkel woord. De geur van een kiwi na het opensnijden, koel en zuiver in de kamer, terwijl buiten een merel…

De vijver bewaart licht tussen oude bomen stilte wortelt diep Tussen bloemen ontvouwt zich een taal die ouder is dan woorden. Kleuren ontsluiten een wereld waarin verwondering zacht neerdaalt en mijn hart leert luisteren naar wat stil wil blijven. Onder kronen van bomen verliest de tijd haar haast. Ritselende bladeren en tere vogelgeluiden…

Avondlucht ademt een tapijt van witte wolken stilte kijkt mee De lucht spreidt boven mij een dun veld van lichte vlokjes. Tussen blauw en stilte beweegt een zachte stroom die traag iets in mij opent, alsof de dag zich van binnen ontvouwt. Hoog boven mijn schouders drijft het patroon in gelijkmatige lijnen. De warmte blijft onder dit weefsel…

Stap voor stap alleen het lege bospad wacht stil licht breekt langzaam door Het pad opent onder bleek ochtendlicht. Tussen mos en stilte draagt de lucht verlies. Elke stap verzacht wat in mij achterbleef. Mijn hart leert luisteren. Bomen ademen boven mijn schouders. Hun schaduw bewaart herinneringen tussen bladeren en wortels. Woordeloze…

Oude wortel rust een stille bron van wijsheid ontwaakt in het licht Onder je voeten leeft een oud geheugen, een stille bedding waar je mag landen. Geen haast om verder te reiken dan je ziel verdraagt, de seizoenen kennen het ritme van je hart. In regen, wind en wortels herken je opnieuw wat onder de drukte stil is blijven ademen. Jouw…

Oude bomen staan valt een blad zonder geluid de aarde luistert In het stille opstaan van een stam voel ik hoe een oude rust zich verzamelt. Een beweging die niets vraagt en toch draagt, alsof de aarde zelf een hand op mijn schouder legt. Onder het bladerdak, waar gefilterd licht valt, wordt elke schaduw een zachte herinnering. Een plek…

Sterren zonder stem de nacht houdt haar adem in een blad beweegt zacht Wanneer sterren fluisteren, opent de nacht zich boven het landschap waar licht rust op de aarde als een gebaar dat niets vraagt. Tussen het ritselen van bladeren en de koelte die zich langzaam ontvouwt, ontstaat een stilte waarin mijn adem zich voegt in een ritme…

Wolken in nachtlicht hun stille vormen glijden door een zachte gloed Onder de bleke gloed die boven de stad blijft hangen, merk ik hoe het nachtlicht zich langzaam in mijn kamer nestelt en mijn verlangen naar stilte een dunne rand krijgt. De wolken dragen het restlicht van een wereld die niet slaapt, terwijl ik probeer te verdwijnen…

Avondster verschijnt boven laatste vogelvlucht stil valt de schemer Op het diepe blauw van de avondlucht verschijnt je licht, terwijl de laatste kleuren langzaam oplossen in de stilte en mijn blik zich opent voor wat geen woorden verlangt. Je stralen dragen een helderheid die niets verwacht, terwijl de schemering zich om hen heen…