Tussen de adem van de dag

In het vroege licht voel ik hoe de wereld nog niet duwt,
hoe elke beweging zacht is, alsof de lucht zelf luistert
naar wat binnenin mij verschuift zonder naam,
een trilling die alleen in stilte haar contouren vindt.

Wanneer de dag zich opent, raak ik de randen van alles aan,
de stemmen, de kleuren, de haast die door straten stroomt,
en ik merk hoe mijn hart telkens kiest voor het trage zien,
voor het kleine dat zich toont wanneer niemand kijkt.

In de middag breekt een zachtheid door die ik niet stuur,
een herinnering aan wie ik ben wanneer ik niets moet,
en ik laat de wereld even los om weer te landen
in het dunne evenwicht tussen voelen en verdwijnen.

Tegen de avond sluit ik de dag als een boek dat nog warm is,
met bladzijden die ruiken naar licht en onverwachte helderheid,
en ik dank de stilte omdat ze mij telkens terugvindt,
precies daar waar mijn binnenwereld weer adem krijgt.

Biografie van deze schrijver

balans binnenwereld ontvankelijkheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4