Luwte

Ik lig op een stuk karton
In de luwte van de stadsmuur
Ik ben verdoofd en voel de kou

Mijn eenzaamheid telde ik in blikjes
Woorden verdwenen in het donker
Ik kon het je niet uitleggen

Wordt de ochtend langzaam zichtbaar
En de mensen licht ontwaken
Dan zit ik op mijn knieën

Met mijn voorhoofd op de grond

verdoofd eenzaam ontwaken

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.0 met 1 stemmen 5