De gekooide zong
De gekooide zong, als het nodig was,
Lange nachten door het koude verdriet,
Dat fijnzinnig dicht om oud lood en glas;
Wrange krachten die hij verlaat verliet,
Het gevlogen jong met zijn noorderzon.
Korte nachten en gedeeld genieten,
De bloedmooie maan waar hij naartoe klom.
Kortweg wachtten zij, die wel loslieten
In een vrije vlucht door de ondergrens,
Dwaze nachten af, hoe dat vliegen moest;
De gevallen ster, in een kern een wens.
Kwade machten als taai slijm uitgehoest:
Op thermiek zweven als de ontsnapte,
Die diepte wantrouwt, zich hoog verstapte.
... Sonnet 4
Dankzij het commentaar van Max de Lussanet
ben ik op het spoor van de poëzie van
Maya Angelou gekomen, een voor mij onbekende
schrijfster, maar zeer de moeite waard
yufreepress.org/nl/15-meest-beroemde-maya-angelou-gedichten-die-je-moet-lezen/#Gekooide_vogel ...
outlook.com
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: vrijheid
ontsnapping
53
Er zijn 3 reacties op deze inzending:
… over je gedicht…
het bevalt me, dit soort, ze werken heel langzaam door…