1275 resultaten.
WOUDJUWEEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
16 Het bosven, schertsend Boerenbedrog genaamd,
blinkt vrolijk tussen donker en licht groen;
daarin schuilt geheim gebeuren en doen,
dat klein krioelend leven hoogst betaamt.
Het meertje, half verscholen toch befaamd,
noodt met een frisse waterleliezoen
hier een uur vrij en ledig te verdoen,
ervaren wat het tijdloze betaamt.
Gerimpeld zilver…
SERRE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
64 Rustig zitten
tussen doorzichtige wanden
van de glazen kamer
aan het hechte huis
warme koffie genieten
bij de geborgenheid
van de binnenruimte
omringd door vogeldrukte
en bloemenpracht in de tuin
al dit leven trilt en danst licht
in de dwalende damp
van de huiselijke drank
het kleine buitenvertrek
geeft honkvaste benen
waarbij…
KORTSTONDIGE TOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
50 Al wie meent sterk in zijn geloof te staan,
mag blijmoedig naar de toekomst kijken,
eigen denkwijdte krachtig verrijken
en vol vertrouwen naast de Heer voortgaan.
Maar laat een ieder de Boze weerstaan,
die soms als lieflijke ster kan prijken
of een raadgevende engel zal lijken.
Gevaar van vallen sluipt elke dag aan.
Er komt geen eenmalige…
STEEDS VOORT GAAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
36 Opstaan, ontbijten,
lijfbehoefte doen, werken
en weer naar bed gaan:
't kleine daagse doen: grootste
zegening voor het leven.…
WAARZEGGERTJE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
66 Zorgeloos komt gans Wammes Waggel binnen
bij heer Bommel, die knorrig roept: "Geen tijd!"
Uit Ollies pijp springt een dwergje, en verwijt:
"Kras op! Ik zal je op de waarheid pinnen!"
Het kwade ventje tiert buiten zinnen;
de onwelkome bezoeker wil hij kwijt,
is tot steeds strenger oordelen bereid,
maar kan door zedenpreken niets winnen.…
STADSBLOEI
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
32 Helder morgenlicht
doet heel het park glanzen.
Schepping in het klein
bemoedigt ons vandaag
weer voort te gaan aan Gods hand.…
VERBERGING
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
36 Springbalsemien staat
als zachte roze poort voor
ondoordringbaar bos.…
ZENDEN EN LANDEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
45 Met vreugde bezield
schrijf ik gedichten
tot eer van Onze Lieve Heer
de woorden uit mijn pen
zijn steeds lovend bedoeld
maar misschien kan
ofschoon vol goede wil
enige vrije uitdrukking
beledigend overkomen
bij lezers of God zelfs
O
Hemelse Vader
hoe het spel tussen
gedachten en inkt mag wezen
bestrooit U het
met Uw genade zonder…
BEDROG?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
49 Een boomblaadje zweeft,
valt neer, glijdt voort en springt op:
dat kevertje dolt.…
JAVAANSE TIJGER
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
50 Talloze eeuwen door
zwaait de gestreepte reuzenkat
zijn scepter over
het bewonderde eiland
van 't Indonesische rijk
het sierlijke roofdier
wordt vol angst vereerd
mag als het hem zint
zich meester maken
van een dienstbare karbouw
doch bossen moeten wijken
voor akkers en rijstvelden
de vorst van oerwoud en hoog gras
wordt verdreven…
ONBEREKENBAAR
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
62 Duizend jaren zijn in
de ogen des Heren één dag
één dag is in Diens gezicht
duizend jaren
deze woorden uit de brief
van apostel Petrus
duiden hoe God
het allerkleinste tot
iets geweldigs kan maken
terwijl het schier mateloze
door Hem beschouwd wordt
als wat nietigs maar
toch alle aandacht verdient
verleden heden en toekomst…
VREUGDE EN ORDE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
66 Het plein van het spijshuis baadt in warme lucht,
terwijl mensen loom en tevreden smullen,
hun kleintjes in de speeltuin wild brullen,
elkaar overtroeven met zwellend gerucht.
Toch neigt felle zonneschijn ook naar vlucht:
groene waaiers vol adem omhullen
de plaats van genot; in wijde krullen
zweeft en kringelt de frisse loverzucht.
Wie…
DOOR EEUWEN HEEN
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
96 Mensen van oud Griekenland
bezochten de stad Delphi
waar priesteres Pythia
zich duizelig liet worden
door dampen uit een rotsspleet
de waarzeggende vrouw
stootte dan klanken uit
die de wijzen der tempel
voor het volk verklaarden
deze geschiedenis zweeft al
langer dan tweeduizend jaren
langs monden en door boeken
mag tenslotte de…
WILDENBORCHS TUIN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
65 Rondom het hechte, maar milde kasteel
willen ruime, kleurrijke bloemperken
ondanks zware hitte hun bloei versterken.
Toch blijft de zon trots op haar woekergeel.
Tenslotte laat enig regengestreel
gloed en koelte met elkaar samenwerken.
De verfriste vijver krijgt liefdesvlerken:
vurige hartstocht brandt uit de kikkerkeel.
In de rijke hof…
WITE MAR
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
97 Het meertje in de bossen bij Beetsterzwaag
ademt vol heidelucht en moerasgeuren.
Zijn groenig water heeft ijle deuren
naar schone wereld met blijvende vraag.
Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag,
willen het stille bestaan opbeuren,
dat wellicht in 't verborgene zal treuren
om zorg en onzekerheid van vandaag.
Vloeiend verdwijnt…
IERLANDS MIST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
138 Uit het zwarte meer
stijgen dampkronkels,
geven zorg en angst.
Wolken zakken neer,
uit hun zich verspreidend grauw
verschijnen huisjes.
Al deze nevels
roepen gedachten op aan
vage heksenkunst.
Schuilt hier een spiegel
met toverkrachten, die vraagt
in hem te kijken?
Zijn glas toont in plaats
van je aangezicht, wat er
binnen…
BERGVERZOEK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
97 In het grote Alpenrijk
klimmen _ steeds hoger
door wouden en bloemenweiden
de sneeuwtop wenkt uitdagend
snel hierheen komen
ondanks alle moeite
maar daaronder vraagt een bergpan
hier lange tijd te blijven
aan de rots- en grashellingen
klinkt een eeuwige stem
waarin luid gedaver
en fluistering samenspelen
weergaloos _ voor niets…
ZOMERSE GRIL
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
109 Bij de school Warmonderhof
gedijen het vee
koren en groente
weldoorvoed dankzij
verspreide stalmest
en vergane planten
aan de aarde toevertrouwd
velden en akkers
genieten van gulle regen
maar kampen daarna
met tergende hitte
aren en gewassen
verlangen meer water
dieren aanbidden de schaduw
de zon vol kwelling
maakt plaats…
HOGE BEDOELING
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
95 God heeft wellicht onvatbare wegen
voor een ieder: al wat misschien opblinkt,
verwint plotseling of langzaam verzinkt,
en valt ogenschijnlijk alles tegen.
Op een schoon beekje roffelt regen,
geselt het water, dat dan naar modder stinkt.
Schier belemmerd door takken en stenen dringt
de stroom verder, onthutst en verlegen.
Zichzelf verliezend…
NATTE BOODSCHAP
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
67 In de hete nacht
roffelt plotseling regen
op grond en stenen.
Dagenlange druk belooft
snel te zullen verdwijnen.…
ZUIDERBAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
84 Aan de Vlaamse Schelde
te midden van een door mensen
welgeschapen oase
laat het jonge zwembad
zijn water stijgen en dalen
in vrijmoedig samenspel
met het getij van de rivier
het zandstrand onder palmen
schenkt bezadigd genot
verfrissend vermaak
geboren uit de sterke hand
van Antwerpens daadkracht vol bloei.…
SAMENGEVAT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
86 De atleet is trots op zijn kracht
en kunde van bewegen
denkt alleen het leven
en toekomst aan te kunnen
dankzij eigen vernuft
gekluisterd aan de rolstoel
beseft de gebrekkige
hoe hij hulp nodig heeft
zijn welzijn van
and're mensen afhangt
de stoere sterke sportman
en de verzorgde
zijn beiden in Gods ogen
kleine zwakke stofjes
die Hij…
ZEGEN NA BRAND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
188 De zon wil streng heersen
verdrijft alle wolken
laat aan het effen blauw
haar plaaglust glanzen
denkt wellicht de grond
te doen barsten en planten
tot vodjes doen krimpen
zorgt voor eindeloze dorst
het onweer van de nacht
daalt neer als weldoener
donderslagen berispen
de algehele droogte
bliksems blinken op
als lichten vol blijde hoop…
GEWOON ONBEKEND
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
106 In de tuin lezen;
daarbij naar mussen kijken:
veel nieuws ontdekken.…
SCHIJN EN AANPLANT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
126 Een jonge vinger met bedaagde smaak
zweeft vol ingetoomde drift over Drachten,
daalt tenslotte, blijft lange tijd wachten
in Van Haersmapark, broedt rustig op zijn taak.
Diens top draait rond, aarzelt wat _ en wijst raak:
"Van die rode beuk mag ik wat verwachten;
vele bomen verliezen hun krachten,
moeten wijken voor zonnestraalvermaak."…
VAST EN ONZEKER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
86 Op een heuvel aan het strand
staat de fiere zeeden
zijn voeten geklemd
tussen harde rotsen
de luchtige naaldenkruin
wiegt zacht heen en weer
in de zilte luchtstroom
vangt allerlei moegestreden
en pas ontwaakte klanken op
bereisde winden rusten
binnen de prikkende takken
bloemengeuren vol treklust
suizen voort en nemen
verzonken…
KWIJTSCHELDING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
53 Genade van de allerhoogste Heer
is zonder maat, bereikt d' Oneindigheid.
Op de zwaarste zonde, overhuifd door spijt,
kijkt Hij medelijdend en zachtzinnig neer.
Denken aan eigen euvel doet hartzeer,
wat de Hemelse gewesten verblijdt.
Tegen berouw van eigengereidheid
stelt de duivel zich volhardend teweer.
Zelfs Satan kon op God vergeving…
REUZE NIETIGHEID
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
72 De Nederlandse
en Vlaamse bloemen
laten vaker dan voorheen
hun prachtige kronen
peinzend neerhangen
gegons en gefladder
in en om hen heen
klinkt bedachtzaam wellicht vermoeid
zaadverstuiving dreigt te tanen
bijen vlinders en kevers
verdwijnen langzaamaan
de reine schepping lijdt
onder misbruik van mensen
men vergete nooit
dat…
OPEN ZUYLEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
61 Een dag in het jaar mag wie dan ook schouwen
in Breda 's Begraafparks kamers en zalen,
terwijl men spijs geniet zonder betalen,
steeds op verkwikkende woorden kan bouwen.
In vertrekken van afscheid bij rouwen,
prijken kunstwerken, waren verhalen
over hen, die hun eind reeds moesten halen,
zich aan het Onbekende toevertrouwen.
Mensen mogen…
KRACHT VAN MYTHEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
108 De onschuldige spiegel
kan in alle eenvoud
een monsterachtige vijand
zonder moeite verslaan
helden van de Griekse oudheid
houden dit glimmende kijkglas
voor het gruwelijke gezicht
van hun belager
en de gevreesde
is meteen onschadelijk
later in de Middeleeuwen
sterven draken bij het zien
van hun eigen spiegelbeeld
die geschiedenissen…