1259 resultaten.
BERGVERZOEK
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
11 In het grote Alpenrijk
klimmen _ steeds hoger
door wouden en bloemenweiden
de sneeuwtop wenkt uitdagend
snel hierheen komen
ondanks alle moeite
maar daaronder vraagt een bergpan
hier lange tijd te blijven
aan de rots- en grashellingen
klinkt een eeuwige stem
waarin luid gedaver
en fluistering samenspelen
weergaloos _ voor niets…
ZOMERSE GRIL
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
29 Bij de school Warmonderhof
gedijen het vee
koren en groente
weldoorvoed dankzij
verspreide stalmest
en vergane planten
aan de aarde toevertrouwd
velden en akkers
genieten van gulle regen
maar kampen daarna
met tergende hitte
aren en gewassen
verlangen meer water
dieren aanbidden de schaduw
de zon vol kwelling
maakt plaats…
HOGE BEDOELING
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
47 God heeft wellicht onvatbare wegen
voor een ieder: al wat misschien opblinkt,
verwint plotseling of langzaam verzinkt,
en valt ogenschijnlijk alles tegen.
Op een schoon beekje roffelt regen,
geselt het water, dat dan naar modder stinkt.
Schier belemmerd door takken en stenen dringt
de stroom verder, onthutst en verlegen.
Zichzelf verliezend…
NATTE BOODSCHAP
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
38 In de hete nacht
roffelt plotseling regen
op grond en stenen.
Dagenlange druk belooft
snel te zullen verdwijnen.…
ZUIDERBAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
42 Aan de Vlaamse Schelde
te midden van een door mensen
welgeschapen oase
laat het jonge zwembad
zijn water stijgen en dalen
in vrijmoedig samenspel
met het getij van de rivier
het zandstrand onder palmen
schenkt bezadigd genot
verfrissend vermaak
geboren uit de sterke hand
van Antwerpens daadkracht vol bloei.…
SAMENGEVAT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
49 De atleet is trots op zijn kracht
en kunde van bewegen
denkt alleen het leven
en toekomst aan te kunnen
dankzij eigen vernuft
gekluisterd aan de rolstoel
beseft de gebrekkige
hoe hij hulp nodig heeft
zijn welzijn van
and're mensen afhangt
de stoere sterke sportman
en de verzorgde
zijn beiden in Gods ogen
kleine zwakke stofjes
die Hij…
ZEGEN NA BRAND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
65 De zon wil streng heersen
verdrijft alle wolken
laat aan het effen blauw
haar plaaglust glanzen
denkt wellicht de grond
te doen barsten en planten
tot vodjes doen krimpen
zorgt voor eindeloze dorst
het onweer van de nacht
daalt neer als weldoener
donderslagen berispen
de algehele droogte
bliksems blinken op
als lichten vol blijde hoop…
GEWOON ONBEKEND
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
66 In de tuin lezen;
daarbij naar mussen kijken:
veel nieuws ontdekken.…
SCHIJN EN AANPLANT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
83 Een jonge vinger met bedaagde smaak
zweeft vol ingetoomde drift over Drachten,
daalt tenslotte, blijft lange tijd wachten
in Van Haersmapark, broedt rustig op zijn taak.
Diens top draait rond, aarzelt wat _ en wijst raak:
"Van die rode beuk mag ik wat verwachten;
vele bomen verliezen hun krachten,
moeten wijken voor zonnestraalvermaak."…
VAST EN ONZEKER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
42 Op een heuvel aan het strand
staat de fiere zeeden
zijn voeten geklemd
tussen harde rotsen
de luchtige naaldenkruin
wiegt zacht heen en weer
in de zilte luchtstroom
vangt allerlei moegestreden
en pas ontwaakte klanken op
bereisde winden rusten
binnen de prikkende takken
bloemengeuren vol treklust
suizen voort en nemen
verzonken…
KWIJTSCHELDING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
16 Genade van de allerhoogste Heer
is zonder maat, bereikt d' Oneindigheid.
Op de zwaarste zonde, overhuifd door spijt,
kijkt Hij medelijdend en zachtzinnig neer.
Denken aan eigen euvel doet hartzeer,
wat de Hemelse gewesten verblijdt.
Tegen berouw van eigengereidheid
stelt de duivel zich volhardend teweer.
Zelfs Satan kon op God vergeving…
REUZE NIETIGHEID
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
21 De Nederlandse
en Vlaamse bloemen
laten vaker dan voorheen
hun prachtige kronen
peinzend neerhangen
gegons en gefladder
in en om hen heen
klinkt bedachtzaam wellicht vermoeid
zaadverstuiving dreigt te tanen
bijen vlinders en kevers
verdwijnen langzaamaan
de reine schepping lijdt
onder misbruik van mensen
men vergete nooit
dat…
OPEN ZUYLEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
26 Een dag in het jaar mag wie dan ook schouwen
in Breda 's Begraafparks kamers en zalen,
terwijl men spijs geniet zonder betalen,
steeds op verkwikkende woorden kan bouwen.
In vertrekken van afscheid bij rouwen,
prijken kunstwerken, waren verhalen
over hen, die hun eind reeds moesten halen,
zich aan het Onbekende toevertrouwen.
Mensen mogen…
KRACHT VAN MYTHEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
69 De onschuldige spiegel
kan in alle eenvoud
een monsterachtige vijand
zonder moeite verslaan
helden van de Griekse oudheid
houden dit glimmende kijkglas
voor het gruwelijke gezicht
van hun belager
en de gevreesde
is meteen onschadelijk
later in de Middeleeuwen
sterven draken bij het zien
van hun eigen spiegelbeeld
die geschiedenissen…
TRIPPELENBERGS EER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
76 Bredase drukte
verzinkt in het kleine bos
aan rivier de Aa.
De beukenlaan door
weilanden geeft tehuis aan
wespen en bijen
De grond vol dor loof
wordt opgewekt door varens
met hun jong, licht groen.
Eikjes, twee duim hoog,
staan dicht opeen. Wie zal hun
groeiruimte geven?
In dicht loof weergalmt
kwakend gezang uit nabij
wijd,…
DIERLIJK VOORBEELD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
107 Een oprechte christen
steeds bereid Jezus te volgen
mag iets van de ezel
in zijn geest laten stromen
de aard vol nederigheid
doorgaans gedwee
maar als even nodig
een vaste wil tonen
sterkt het ingetogen geloof
laat rondom verborgen kleinheid
de schoonste stralenkrans blinken
door God gebracht en gezegend.…
LATE LAST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
120 Ruggen van bejaarde mensen
die hun leven lang
gebukt werkten
tussen bloemen of groenten
dubben over het heden
betreuren hun verleden
de knieën van
onze eigenaars hadden
zich meer mogen buigen
dan wij minder smart gehad
op onze oude dag
hebben we al pijn
bij een beetje krommen
moeten haast dagelijks
gewreven geknepen worden
bovendien…
BUITENSTVALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
115 De haven aan de westzij van Drachten
houdt strenge tucht, geeft geborgenheid
aan wie tot vast of wild varen zijn bereid
met hun stoere zeilboten en jachten.
Het wijde Friese water roept gedachten
naar verte of ronddraaien in nabijheid.
Tevens zetelt hier bezadigde tijd
vol zwoeglustige, honkvaste krachten.
Trotse boerderijen werken voldaan…
VIERSTEMMIG
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
63 Door loof en naaldtakken
waaien onbelemmerd
de namen Olterterp
en Lauswolt eensgezind
door elkaar heen
Cornelia weert vriendelijk
nieuwsgierige wandelaars
bewaart binnen haar struweel
de rust van alle dieren
die zich hier thuis voelen
Wallebosch noodt
tot dwalen in het rond
of naar de verte
deze stemmen rondom
Opsterlands dorp…
LIPPENHUISTER HEI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
83 Lage berken staan
vol sterk levensgenot
tussen bevallige struiken
waaronder reine poelen
verborgen begroeide kuilen
juichen over afzondering
trots zijn op hun taak
kleine tere dieren
en de edele gentiaan
in eenzaamheid te beschermen
achter verre boomtoppen duidt
Lippenhuizens watertoren
als waarschuwende vinger
dat er ergens ook…
PARK HUIZE OLTERTERP
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
293 Een behakte beukenstobbe met ogen
der schouwende wijsheid spreekt zelfbewust
tot zijn rechte soortgenoten vol lust
om hun stam en aanzien te verhogen.
De strenge, toch minzame bomen mogen
waken over komst, zorg en groeirust
van nieuwe rododendronstruiken, gekust
door pracht, welke heel de tuin wil zogen.
Opengekrabde aarde in perken
en…
DORPSTUIN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
490 In het park zit ik
stil te kniezen, wil schrijven,
maar kan niets vinden;
opeens wekt kikkergekwaak
nieuwe gedachten in mij.…
DRIE MAAL BIDDEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
92 ´s Morgens vroeg God aanroepen
toont pas ontwaakte wolken
vol stralende gouden glans
om de komende uren
opgewekt tegemoet te gaan
midden op de dag
onder felle zonneschijn
zware lucht of onweer
de Heer om kracht vragen
geeft zegen bij het daagse doen
en voor wachtende verte
´s avonds laat
de Hemelse Vader danken
je te mogen geven…
WOLKENSPEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
270 In de grauwe lucht
grijpt gerafeld donkergrijs
in gebroken wit:
een engel der tekenkunst
werkt daar met verdunde inkt.…
BREDA 'S HAL
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
156 In de geweldige zaal van onze stad
zitten bij elkaar gebrachte eenlingen
te wachten op begeerde meldingen,
die meer licht geven over hun levenspad.
Binnen een rij hoeken heerst blinkend én mat
een mengeling van dansende stemmingen
onder voortvloeiende uitleggingen,
aangaande moeilijk of duidelijk "WAT?"
Ambtenaren, achter schermen gezeten…
BELGISCHE AARD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
139 Aan Antwerpens Scheldekade
liggen vaartuigen
met welbekende
of verborgen bestemming
grote schepen rusten stil
wachten op hun verre reis
over wereldzeeën
hun kleine zusters
verheugen zich op
de vertrouwde vaart
langs nabije kusten
dan wel over rivieren
boten voor tochten
in en nabij de haven
zijn blij dat ze spoedig
hun…
OP ZICHZELF
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
104 Het kleine bosmeer
ligt stil glanzend en roerloos.
Somtijds klinkt opeens
kikkervergadering op,
uitdagend en veeleisend.
Rododendron bloeit,
omringt het waterleven,
zondert het lieflijk
van de hele wereld af,
schept betoverde ruimte.
Dode bomen staan
rechtop, hebben jeugd in zich,
baren wezentjes,
die het ven en diens oevers
met…
WOELIG MAAR KORT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
127 De tijd wordt geknecht door veranderingen.
Men ziet om naar verleden vol schoonheid,
denkt onzeker aan wat de toekomst bereidt:
angstige beelden of zegeningen?
De wereld krioelt van belevingen
met vluchtige aard of hecht voor altijd.
Wie zoekt het ruime en voelt zich verblijd
bij 't hoofd opheffen naar Hemelingen?
In het Genaderijk van Hierboven…
TOEKOMSTINKEER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
125 In Drachtens Van Haersmapark
zuchten hoge loofbomen
over wat hun misschien wacht
zullen vele van ons weldra
gekapt of gerooid worden?
moet dan een grote plaats
voor motorvoertuigen
het park en grasveld verwoesten?
door de wijde tuin waaien
zachte luchtstromen vol weemoed
wegens het verdwijnen
van steenwerk der herinnering
aan gesneuvelde…
JONGE VENNEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
103 In Breda 's Mastbos scheidt een beukenlaan
twee meertjes van elkaar, die door verzakking
van weiland met moerassige omranding
geroepen werden tot krachtig bestaan.
Luchtige pijnbomen en dennen staan
aan de oevers, geven waterwelving
een dansspel van springende schittering,
waarin schaduwen opduiken, weer weg gaan.
Het vroege kikkerkoor wekt…