voeg je netgedicht toe

Netgedichten over eenzaamheid

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1.622):

Rauw

Ontsomber mijn landschap
breek mijn populieren af
die gedenknaalden zijn
van een onvoltooid verleden

Novemberschemering

Of vrijpostige ochtendnevelslierten
die mijn aandacht afbreken en verbuigen
totdat er niets anders overblijft
dan iets wat je rauw zou kunnen noemen

Dat je alleen nog wilt uitspugen

Tussen alles wat hier gilt in stil gezang
verderop ligt de stad
vol met duizenden verwachters en hopers
heb jij jouw droom daar kunnen bewaren?

Of leeft er in die tegelwereld

in jou ook nog iets als weilandpijn?
dan zou ik dat zo graag willen weten
maar misschien liggen jouw velden
ogenschijnlijk rustig verborgen

in opgevouwen onzichtbaarheid

Schrijver: Gerhard Burgers, 29 juli 2026


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 36

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: