inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.727):

Alleen

De witte vredesduiven
hebben de hoop nog niet opgegeven
ze vliegen gezamenlijk naar de zilveren hemelen

het gebeurt nu in de late schemering
intieme verhalen tijdens een zomeravond
dat vliegen boven het zuchtend landschap
het hopen op een andere, gezondere wereld.

Maar de werkelijkheid is bizar en deels onmenselijk
wreed is het gedrag van dwaze persoonlijkheden
bodemloze antwoorden, door niemand gegeven
ondergaan de verwoestende brutaliteit van de ondergang

de boodschapper struint langs spiegelende wateren
een oude blokfluit en een rolletje drop in zijn rugzakje
hij realiseert zich dat hij alleen is op deze aardkloot
er is niemand om zijn verhalen mee te delen.

Schrijver: mobar
24 maart 2026


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 29

Er is 1 reactie op deze inzending:

Nathan, vandaag
Ik lees hoop die niet wil sterven. Die duiven, het wil ergens naartoe. Maar het breekt snel. De werkelijkheid slaat erin.

Je beelden werken, vooral dat contrast tussen lucht en wat eronder zit. Soms voelt het wat zwaar aangezet, alsof je het nog eens wil onderstrepen, terwijl het al duidelijk is.

reageer Geef je reactie op deze inzending: