Smeltend lijf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 In flanel diep gedoken
op mijn beslagen raam
zie ik wazige murmuraties –
elke seconde is gebroken
Cactussen wonen op mijn tong,
in een opgedroogde krater
terwijl de radiator
stomende liedjes zong
Pendel ik tussen Ecuador en Polen
klopt de hete watersnood
druk de knop bij elke halte
ijsblokken tegels worden zolen
Het kreunend, kwijnend…
Schaken met Mendelejev
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
20 O rijkdom van het onvoltooide
oscillerend diagram der
atomair vibrerende
interpolaire elementen
van metallurg Mendelejev
hij gaf
de elektronen vleugels
liet hen stijgen in de beugels
en weer dalen in het zadel
en zette tekens in het zand
van boterzachte exfoliatie
palladium en peroxyde
elektronenconfiguratie
quadripolaire inundatie…
Thalassa!
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
98 wij kijken naar de brokstukken
van onderwaterruïnes als we
boven het plaveisel zweven
verkenning van verstilde resten
van een verzonken stad
Pompeï in gefilterd licht
vroeg of laat komt alles boven
water weet Thalassa
moeder van alle leven in zee
dralend in de tijd van onze
laatste onderwaterdagen
zoeken wij de weg naar boven…
Wandelen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
33 Altijd als ik ga wandelen
wordt mijn denken handelen
tot ik na een tijd thuiskom
ik loop mijn gedachte om
ik ben vaak een echte held
zo verkrijg ik heel veel geld
ik klim berg en duik diep zee
ooit vloog ik hoog met vogels mee
naar de verste bestemmingen
zonder grenzen of remmingen
bereisde ik de wereld wegen
niemand hield mij…
Typisch
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
68 Ik ken een medebewoner,
die ligt de hele dag op de bank.
En maar typen op z`n telefoon.
Soms wandelt hij over de afdeling,
op zoek naar koffie en wat eten.
Maakt zelden een praatje.
Het fietsen lukt niet meer,
stukjes lopen gaat nog wel.
Hij zegt: `ik kan niet, ik kan niet.`
Bemoeid zich met bijna niemand.
Ontvangt vrijwel geen bezoek…
Setengah belanda
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
66 Struikelend schuifelend
aan de vloedlijn der
hondsbossche zeewering
waart setengah belanda
als de tolk van java
in warrige deemstering
door Indische duinen
ongenood gaat de gast
pa triot uit de tropen
zonder vaderland - een vloek
die hier niet wordt geprezen -
doch niet afkerig van eigen wezen
zijnsweegs tot de schemer
in het duister…
Nanacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 De soldaten komen
plotseling, ze schieten
de straten leeg, wij
vechten niet, we schuilen
en kruipen door de kamers
We verbergen ons en
doorstaan de aanval, bang
te sterven dromen we
van dood en ellende
Smeulend wordt het stil
Slierten rook, honden
ruiken aan buiken
likken aan lippen
aan koud braaksel
in de goot, een gouden ring…
De imperfectie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
59 Mijn kindje kan lachen
ik hou razend veel van haar
ze is dan ook nagenoeg perfect
met haar kleine neusje en haar gekleurde ogen
die naar me kijken, als regenbogen
Ik ben dolgelukkig met haar, vanaf ‘t eerste moment
zoals men kent, is ‘t echt moedergevoel
sterker dan oerkracht van straaljagers in de lucht
en dieper dan de bodem van de zee…
EFTELINGWENS
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
28 In milde winter
die spoedig verdwijnt
staan geurige viooltjes
en frisse heidestruikjes
samen dubbend bij elkaar
verwelkomen de sprookjesstem
welke geen jaargetijde kent
onverwoestbare bloei bezit.…
Weer een afscheid
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
65 Een schoonheid die ik niet kan vatten,
die raakt aan 't diepst van mijn gemoed:
muziek van Mozart, bloemenkleuren
en zoveel dat me danken doet:
een avondzon, een witte vlinder,
de dageraad met parels dauw,
de held're vriendschap tussen mensen
en liefde die niet wijken wou.
Ik weet: er is ook veel ellende,
de schepping is in barensnood -…
Mens
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
72 liefde huist
in de echo
van de nacht
zij draagt tederheid
stilte en geleden pijn
liefde is vooral aards
verward in kluwen
van verduisterd verlangen
soms puur
maar is vaak niet
in mijn hart te vangen
het blijft een wens van mij,
een enkele mens…
Gekookte kikker
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
99 Je bent een gekookte kikker
als je een prinses ontmoet
die je aan een poot omhoog
uit de hete pan tilt
Ai, je bibbert en je trilt
het is veel te koud.
Oude modderstromen
laten je in je dromen
wegzinken in vergetelheid
liefde perst zich door de kieren
maar het is de stilte
die je zo vertrouwt.…
Aandacht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
62 Je zegt dat drank mijn tong scherpt,
dat ik snij waar ik streel.
Vanavond zit ik tegenover je
met een glas dat zweet in mijn hand.
Ik lachte luid.
Ik raak je knie onder tafel
alsof het per ongeluk is.
Even later buig ik naar je toe
alsof ik iets geheims vertel.
“Je bent het mooiste wat ik ken.”
Het komt uit dezelfde mond.
Dezelfde hitte…
Reizen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
111 Ik heb geen pak voor een begrafenis,
wel een hemd en schoenen.
De spijkerbroek ligt in de kast,
naast de `t shirts en de onderbroeken.
Ik ga niet meer naar een begrafenis,
de stemming is zo deprimerend
en ik kan niet tegen groepen mensen.
Dat heb ik in de bus die draait dan lus na lus,
misselijk en zweterig word ik ervan.
Gesprekken die…
Liefdesradar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
48 Je staat op mijn radar
jouw signaal is onderweg
De wielen tollen naar mij toe
Ik zit in jouw hoofd
en jij in het mijne
De weg is vrij, je bent snel
je hebt mijn verlangen gevoeld
Dat is onze band
onze liefdesradar
die altijd aanstaat
/So Far Away/ in jouw oren
dan /Miss You/ en
/Get Here/ na de afrit
zo rijd jij de nacht uit
Je gaat…
Blauwe Morgen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
61 Ze rust waar het zachte licht valt,
stil als het aanbreken van de dag.
Een Roemeense schoonheid in blauw kant,
waar schaduwen en zonlicht spelen.
Zijde als een gefluister op haar huid,
azuurblauw tegen het wit van de lakens,
de ochtend die zachte lijnen trekt
waar droom en ontwaken elkaar zachtjes ontmoeten.
Haar donkere haar valt over…
Het eeuwige leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
100 Verstopt in de hoek
als schaduw tussen troep
een glimp die niemand ziet
door maan omgeven
als ongenode gast
vertiert hij tussen kieren
als koning van beschimpte kruimels
een harde werker op veel manieren
Zijn wereld is goor
vocht, stront en schimmels
hierin trekt zijn lichaam spoor
terwijl hij likt over smakelijke spiegels
luistert…
Periodiek Systeem
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
45 O!
handleiding voor deze tijd,
zeg me waar je blijft,
deze oneindig lijkende dagen
als wij niet samen zijn;
ik krijg geen grip
op te beklimmen bergen,
geen Olympus rijzend
voor mij vandaag,
geen tergend trage Helikon
waar het gemis ooit gelaagd
als zijn muzische prooi begon.
Ieder webdomein onder de zon,
wat ik maar verzinnen kon,…
Gave
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
40 je kwetsbaarheid durven tonen
is een zeldzame gave
vaak blijft die in pijn
uit een verleden wonen
in het verblijf met meerdere
verwonden slaven
onverwachts slaat iemand
je soms in de boeien
en voert je af
niet met opzet
maar omdat die mens ook bloed
voelt vloeien als zijn
woord op een zeker moment
niet door de ratio wordt gered…
Notitie in een biologieboek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
66 Door vrijwillige winnaarsnachten
vrolijk vergeetachtig vruchtbaar
onvoorzichtig wellustig opgewonden
in falende duisterwetenschappen
vol donkere heimweefantasie
naar waarheid van de zilte kust
der blonde struikelduinen
lekker struinen, blootsvoets
naakt jongleren
vrije vogelvriend veroveraar
vlinder vrijheidsstrijder, minnaar
in warrige…