inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 89.068):

Ik kijk je na…

Oh, ik zie zo graag
de zon schijnen in je haar
en ik zou zo graag
als een gewone vent, willen zeggen
hoe mooi je bent

Soms zie ik je lopen op straat
dan weet ik dat mijn leven
zonder jou niet verder gaat
dan ben ik zo somber
omdat jij niet weet dat ik besta
al kijk ik je vanuit verte na

En ik weet, dat ik jou nooit echt vergeet

Ik zie je lopen op de straat
wetend dat dit nooit overgaat
dan droom ik over jou
al zou je zijn mijn vrouw
ik kijk diep in je blauwe ogen
zeggend dat ik van je hou

Oh, ik zou zo graag willen vertellen
dat dit ooit overgaat
maar ik weet zeker
het is te laat, want ik kijk je
al jaren na, op straat…

Schrijver: J.M.C., 27 april 2026


Geplaatst in de categorie: liefde

4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 521

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

R.E.N.S., 3 weken geleden
Helemaal mee eens Nathan
J.M.C., 3 weken geleden
Hi Nathan, goed opgemerkt. Ik heb hier een hele tijd op zitten dubben, want ik ben het in feite volledig met je eens. Ik heb het uiteindelijk toch zo gelaten omdat ik de herhalende simpelheid in het gedicht toch prettig vind. Uiteindelijk is het een zeer duidelijk, eerlijk verhaal geworden. Een jongeman betuigt liefde en spijt. Meer niet…
Nathan, 3 weken geleden
Ik lees verlangen. Rechttoe. Zonder omweg.
Dat werkt — het is duidelijk, herkenbaar.
Dat kijken vanop afstand, dat niet gezien worden, dat blijft.

Maar het zegt alles meteen. Je legt elk gevoel uit: mooi vinden,
houden van, niet vergeten. Daardoor verdwijnt de spanning.
Je laat weinig ruimte voor de lezer om iets zelf te voelen.

De sterkste momenten zitten in het kijken. In die afstand.
Daar zit het echte. Als je daar meer op blijft en minder uitlegt wat het betekent, wordt het harder.
Nu is het eerlijk. Maar nog te braaf.
Minder zeggen, meer tonen — dan raakt het dieper.

reageer Geef je reactie op deze inzending: