Verstilde vriendschap
Afstand bereken ik
niet als een vogel
wanneer ik denk te vliegen
ontbreekt mijn verstand
in onbezonnen illusies
maar dat zegt niets
over de oevers
van mijn onkunde
over de gevaren van mijn gebreken
nu ik niet meer in de psychiatrie geloof
kleine ondeugende Narcissus
ik hoor jouw echo uit de groene heuvels
angstig door het zoemende geluid
en wanneer ik jouw bloem kus
ben ik als de jeugdige kolibrie
een kind met fladderende vleugels
met vloeibaar nectar aan mijn nagels.
23 januari 2026
Geplaatst in de categorie: vriendschap
vriendschap 3.6 met 5 stemmen 
69
69
Er zijn 3 reacties op deze inzending:
Ik heb het een aantal keren goed overgelezen en de suggesties in overweging genomen, en ik ben tot de conclusie gekomen dat ik het met de suggesties eens ben.
Ik heb strofe drie en vier verwijderd, dat maakt het gedicht duidelijker. De weggehaalde strofes kan ik altijd nog voor een ander gedicht gebruiken.
Nogmaals bedankt en een fijne dag.