Netgedichten over algemeen

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 2.667):

Koffiedamp en vergeten vingers

Koffiedamp en vergeten vingers

De ochtend is een koude lepel
die tegen mijn tanden tikt,
melk kringelt traag als oude rook
door het porselein van de dag.

Jouw hand lag ooit op mijn rug
als een warme munt uit de broekzak,
vingers die de ruggengraat volgden
alsof ze een landkaart lazen
die alleen wij tweeën begrepen.

Nu glijdt het licht weg over de tafel,
schuift schaduwen onder de stoelpoten,
laat een cirkel van stilte achter
waar de damp al is opgelost
en alleen de bittere smaak
van bijna vergeten blijft hangen.

Het begin trekt je meteen de koude keuken in, het midden laat je de aanraking voelen, en het einde laat die stilte nazinderen – precies zoals een goede collage het moet doen.