in de pen; sinds de revolutie

Deze eeuw hoef je niet eens meer
in de pen te klimmen,
de deur nog uit

nadat je die wrange postzegel had gelikt,
of nog te wachten op de volgende dag
waarop gewerkt zou moeten kunnen worden.

Je kán ieder moment van elke nieuwe dag
je commentaar geven of leveren,
zonder gezicht of naam kun je compleet los gaan,

over allemans grenzen denderen;
je kunt je grieven kwijt
die je aan de straatstenen niet slijten durft.

En dat handschrift doet er sowieso niet meer toe
sinds de revolutie van het toetsenbord en het tastscherm,
inclusief die veel te ferme vingertoppen.

Onderbouwd noch doordacht debatteren,
dat is niet op die ontwikkeling meegesurft,
rond het modaal, - welgeteld.

De normaalverdeling daarentegen,
die overal in de natuur de verschillen duidelijk stelt,
bij de mens in absolute zin niet mis te verstaan

als het gaat om de verspreiding van kernkwaliteiten
-slash- valkuilen, - of hoe je het ook duiden wil
en de aspiratie om poëtisch door te draven.

Je hóeft niet meer na te denken!

Biografie van deze schrijver

meningencircus kortzichtige_intelligenti

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.7 met 3 stemmen 26