biografie: Stoker
door R. van de Struik, tegendraads verdichter;
voor meer info, zie:
www.propublishing.nl/author/r-e-n-s/
"sektair zal ik steeds blijven
omdat ik een zekere liefde heb
mij als boeman te verkleden
en de mensen
van het zogenaamde objektieve
oordeel te verschrikken"
(Paul van Ostaijen; 1896-1928)
Inzendingen van deze schrijver
79 resultaten.niks van waarde; cirkeldrang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 
0 Waar niks van waarde overblijft
geen gevoel in zijn/haar lijf beklijven wil
een verwaarloosbare wind zelfs
vrij spel krijgt
bij een gebrek aan
boeiende elementen
als de betekenis volledig ontbreekt
de stekende leegte hem/haar bleek achterlaat
met onwaarachtige woorden
over veerkrach...
Overton-spiegel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 0 Wanneer wij het denkbare
als mogelijkheid aanbieden
een haalbare keuze geven
voor het onaanvaardbare
het volstrekt ondenkbare
Wat de gangbare praktijk is
in alle openheid en vrijheid
omarmd als beweging
tegen het radicale bruin
die no-go-area ontruimen
Wij zeggen hardop wat
echt on...
Die lange tenen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen 87 Die lange tenen steken niet eens
over de rand van een begin heen
waar voorbij zo’n verre horizon
iets schoons zou kunnen gloren
waarvoor in de wieg gelegd zijn
niet iedereen aangewaaid komt
Maar met de goede voelsprieten
de behendigheid van een insect
kan achterlopen niet echt der...
Lichtmanie (van kokkels)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 54 Dit evenwijdig lijnenspel
waarin de zon verschijnt
ver voorbij de onderrand
en koude periodieke tijd
Van het binnenste door
naar die buitenste kant
exact waar de grens ligt
in vorm noch verdict
In feite middelmaats
in gestage decimalen
van plat naar neerwaarts
als distantiemeterdaad
...
recht-door-zee-procedé
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 104 één is tot niks in staat
nooit zal hij anderen zien doen
horen zwijgen in een vacuüm van geluid
de hand leggen op de geëigende buikspieren
boven de distributie uit banden smeden
op de hete markt der anonieme tegenstemmen
anders dan punten in een grafiek ervaren
twee wil zeker kunnen...
Het Oneerlijke Verhaal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen 576 Té bont zal hij het nu niet maken
het blauwspectrum laat hij
derhalve -kortstondig-
buiten beschouwing
want hij heeft al zoveel kleuren bevuild
vergelende tanden gezet in allerhande
goden en (half)dode taalwichelaars
vuurrode tussendoortjes
vuile-handen-hapjes als zandstrooiers
uitge...
Het geld niet waard
netgedicht
1.8 met 5 stemmen 165 Zo’n sterrenmunttheemuts
zwevend als een loops hondenteefje
in antroposofische vormeloosheid gekleed
met haar abge-eckte denkraam
Zo’n zorgkostenverhogende nietsnut
kwijlend als een geil hondenreutje
in egocentrische betekenisloosheid gekneed
uit geldbeluste hoogmoed
Zo’n pittig en...
voorwaartse rust
netgedicht
1.6 met 5 stemmen 188 De stille streling wervelt op zonnestralen,
sterfte en leven breken uiteen
vanaf het begin, als lijnen,
kussende tederheid in bedrieglijke rillingen,
grof als versteende watten.
Zanderig geritsel stijgt op over smalle heuvels,
arrogant doorslaande wortels waarvoor de dieren vluchten,
...
onder de bloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen 189 Na een staarwedstrijd
met de Narcissus onder de bloemen
besloot ik mij te verzoenen
met een opkomende viool
in twee kleuren stond zijn tulp
bloemrijk open-
gebroken
toen lieflijke margrietjes
voorbij kwamen gevlogen
‘Xanthippe!’
zou geroepen zijn
door de stinkende gouwe
maar...
geen hang naar nostalgie; een tussenstand
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 167 beslissingen nemen
die maakt men niet
net zomin als zorgen
die men zich baart
plannen en keuzes
die mag men maken
als men de hersenen
stevig laat kraken
het zich realiseren
als men beseft
dat zij tegen hen
niet hun schuld is
prioriteiten liggen
afspraken stonden
gedane uitsprake...
uit zijn hart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 175 soms zou er een verhaal moeten zijn
over een raadgever die vulkaan werd
die woorden uitspuwt door het vuur
uit het hart van toen te verbranden
de stroom zal dat voorval omvatten
hels drukkend op de grote slagaders
in kale halzen van kokende rivieren
waar de vissen als mieren uitvlogen
...
Ab Inferno langs een omweg
netgedicht
2.2 met 6 stemmen 361 Binnen handbereik is de teruggedraaide fantasie
dat wij sterven, en zij dwaalt
door dromen
maar wij raken de weg niet kwijt
in ‘de profundis’
ondanks de pech van de overwonnenen
tot in de verloren hel
doelloos stilstaan en zijn is nu
ons leven
doelloos leven voor de geopende
muren
...
Hij wil helemaal niet bezig zijn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen 191 Hij wil helemaal niet bezig zijn
met dagelijkse aardse zaken
hij wil een godenleven lang
de tijd hebben
zich af te vragen waarom
Medusa juist hem
niet in steen veranderen kon
hoe het komt dat deze pijl
wel feilloos en zonder gif
het bijpassende hart vond.
De nachten wil hij nog a...
noodzakelijke tovenaars
netgedicht
2.8 met 17 stemmen 207 Ik leef niet in een land van bergen
van tergende dalen zonder einde
tussen bomen donderende draken
noodzakelijke tovenaars of -essen
door hekserij brandende pruttelbrij.
De varens zijn vooralsnog op ware grote
meerderheden van de bloemen en bijtjes
zijn al uitgestorven of gaan straks dood...
een omgekeerde werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen 312 mensen gooien hun woord
vaak nog verkeerd gespeld
en in non-poëtische zinnen
zonder goed na te denken
zomaar overboord
in deze snelstijgende zee
waarin ook wij
gespiegeld leven moeten
mensen lezen niet
weten niet
wat er al geschreven is
wat al zolang bestaat
want dat is niet
waar...
lodderige beestjes
netgedicht
2.0 met 4 stemmen 258 veel commentaar wordt gekuist
wat raaskallende stroompjes juist
geopend bloot kan leggen in de zon
zodat zij opwarmen kunnen
voor een [eventuele] volgende ronde
-ting-
zodat het leven een kans heeft
in helder dromend water
met
bij tij en weide een plons
een opdwarrelend wolkje
...
geen happy end
netgedicht
2.3 met 6 stemmen 201 Op deze plek geen happy end,
geen blij ei te vinden.
Toch voel je de dans van de hanen,
dit klooien in plooien van ritmische goochelarij,
als thematisch gewelf gespannen hangend
aan de dunne lijntjes van talent.
Geen gevoel kan tegen zulke bergen op,
misschien dan,
als kennis dat han...
zing voor mij, Lorelei
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 172 Mijn handen verdwijnen na elk woord,
de lamp flikkert boven de kooi,
maar blijft storend branden;
pantalon en colbert half los,
op het nachtkastje wacht
wankelend een waterglas;
zing voor mij, Lorelei,
voor de dag zacht door de boeg breekt,
maar net krachtig genoeg.
De panden strak ...
aanstoots der verstening
netgedicht
2.7 met 15 stemmen 310 Waar wij niks over weten,
daarover moeten wij lezen,
spreken, wezenlijk dichten.
De schoonheid van het al
staat los van onze beleving,
bezichtiging of beeldtaal.
Wij denken dat wij denken,
maar onze ervaringen, pijn,
bewijzen dat wij levend zijn.
Onze filosofische overwegingen
leide...
obligate olievaten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 171 Komt u allen naar binnen,
loop de deur maar plat,
wij gaan prat op onze gastvrijheid,
vrijheid en blijheid is er zat;
verwijdt de taal hoe het u blieft,
het interesseert ons niet echt wat
u wel of niet te melden heeft,
niemand hier geeft daar überhaupt om.
Wij doen gewoon alsof en ...
Corrigerende tik
netgedicht
3.2 met 16 stemmen 322 Nadat zij weer een aanval hadden gedaan,
op ingezonden zinnen die nergens op zouden slaan,
mogen zij dit snel weer vergeten.
Dat is beter;
zij hoeven jullie niet per se
met huid & haar op te vreten.
Een gedicht zou artistiek kunnen,
nee, moeten (!),
worden weergegeven,
dat zou zeker fij...
bodems in zinnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen 277 laat ons het vochtig gras verruilen
de tintelingen van het snelle lopen
smuilend inkuilen
in versgespoten sneeuwtoppen
het zweet en de tranen bevriezen
op ijzige banen der milliseconden
de sporters voor ronde plakken
in nog strakkere pakken proppen
maar laat ons nooit verkiezen te stopp...
ondergedompelde zon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 254 sterke banden vonden de weg
langs de zilverspiegelende rivier
op-en-neer
naar de haag van het oosten
waar de reuzendoder met
zij die mij zeer bekoort
hun brood en mosterd
met mij delen wilden
maar het scheelde niet veel
of
ik werd voor de keuze gesteld
als R.E.U.S. ten onder te gaan
...
‘zijn’ vogels
netgedicht
2.5 met 11 stemmen 285 de woorden
die hij zocht
op de muren
het scherm
benauwen
vernauwen hem
maar als hij
de vogels volgt
in vlugge formatie
duikend
in de toekomst
die te na komt
over die lijn
die middenlijn
deze witte regels
als witte muren
schurende deuren
op losse kieren gezet
dat drukt de ...
polyfoon
netgedicht
2.3 met 3 stemmen 255 afgeschermd van het lawaai
het chagrijn dat terugtrekt
de gedachte wenkt
de lege leegte verlost
dit moet verdwijnen
zelfs als het
wild groeit
levend
door de polyfonie
van de wereld
lichter door de liefde
vreugde verspreidt zich
meer dan onbekende delen
samen kunnen zijn
dit zal v...
Hocus Pocus in Hoboken II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 235 De ontwikkeling van het ik,
het ego,
is een precair proces,
zo blijkt maar weer.
En wat waar,
of waarheid,
is,
is
afhankelijk van
wat je definitie
is.
Ik denk
dat mijn gevoel
mijn gevoel is;
ik voel
dat mijn pijn
mijn pijn is;
ik zie
dat de waarheid
verloren gaat
in de ze...
Hocus Pocus in Hoboken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen 348 Hij liep naast je, maar jij zag niets.
Niet zijn ogen, niet zijn stilte,
niets wat hij brak met elke adem.
Hij sprak, maar zijn woorden vielen
tegen, op de grond
als hopeloze scherven.
Hij is er niet meer, niet
in jouw wereld, niet
in die van ons.
Hij is verdwenen, uitgewist,
verge...
zonder ondergedompelde maan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen 241 Het gaat weer helemaal nergens over,
of heen;
het laatste plukje zin weggesmolten in
een winterse zon die scheen.
Woorden als vervangende warmtebronnen
voor opstandigheden tegen
oneerlijke verdeling van ideeënrijkdom,
-door te lezen nota bene.
De vrees voor vers verworven perspectie...
A tot D is CB
netgedicht
3.0 met 4 stemmen 471 een ruimte die mij niet aankijkt
waar stilte ondersteunend blijft
muren adem dragen van anderen
de tijd die niets van mij verlangt
ik voel hoe ik hier mag rusten
als een vorm van aandacht
licht door hoge ramen valt
stil ligt op steen en hout
ik hoef niet meer te worden dan
wanneer ik ...
leesgrillen (op alle sterktes verkrijgbaar)
netgedicht
1.6 met 5 stemmen 268 dagelijks doodlopend
op een muur van leegte
van zwijgende beelden
op ieder niveau en front
verdwaalde herhalingen
in verhullende vormen
flegmatiek van de fabrieksband
op vaste promptstand
ijdele hoop veinzend
voor een poëtisch vuur
vol kundige dromers
door enkel liefde en wil
gedrev...
Meer van deze schrijver...
