biografie: Stoker
door R. van de Struik, tegendraads verdichter;
voor meer info, zie:
www.propublishing.nl/author/r-e-n-s/
"sektair zal ik steeds blijven
omdat ik een zekere liefde heb
mij als boeman te verkleden
en de mensen
van het zogenaamde objektieve
oordeel te verschrikken"
(Paul van Ostaijen; 1896-1928)
Inzendingen van deze schrijver
91 resultaten.composthoop der vergetelheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen 
21 Dagelijks struin ik door dit park van woorden
waarvan de meeste bedjes netjes aangeharkt
staan in voorspelbare rijtjes, alle basisgeuren
en -kleuren, tot in den treure herhaald. Vaak
zijn er verlepte exemplaren en vale stinkende
opgekomen, of, om ondoorgrondelijke redenen
door de plantso...
Toorn van Overvloed
netgedicht
1.5 met 2 stemmen 53 Zij
de woordverspillers
onttrekkers aan semantiek
die als de negende kop van de Hydra
onverslaanbaar geacht
boven de valreep uit willen stijgen
treden, niet onopgemerkt
in de voetsporen van de jonge Ploutus
voor wie in één wenk
het volmaakte werelds
en het gewone briljant werd
Wie...
in de pen; sinds de revolutie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen 62 Deze eeuw hoef je niet eens meer
in de pen te klimmen,
de deur nog uit
nadat je die wrange postzegel had gelikt,
of nog te wachten op de volgende dag
waarop gewerkt zou moeten kunnen worden.
Je kán ieder moment van elke nieuwe dag
je commentaar geven of leveren,
zonder gezicht of ...
niks is krom
netgedicht
1.5 met 2 stemmen 41 ik heb altijd moeite voeten te zien in de lucht
alles verglijdt vanzelf buiten mijn zicht om
zoals ook mijn adem steeds weer eindigt in een zucht
tekent mijn brein zich rond maar nooit andersom
niks is krom
krom is niks
wat ik nimmer met mijn handen pakken zal
is dit niet
dat is n...
vanzelfsprekend waken
netgedicht
1.3 met 3 stemmen 82 Deze slaperige verschijning leeft
in stilte voor de rust
wat op elk moment ontvangen wordt
als vanzelfsprekend waken
wat dus dieper ontstemt
dan mineur als luchtmelodie
hem afdalen doet in niks
maar ook
uitbundig uit
de duizelingen ontspruiten
Nooit bieden zijn zinnen de nooduitgang...
Dubbele Paradoxen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen 78 gespiegelde en geprojecteerde c.q.
omgekeerde schijntegenstellingen
weerkaatsen tegen een reflectieve hemel
berekenen de hoek van leven
met die soscastoa-truc
om gelukkiger te sterven
de wolken blijven hoe dan ook breken
en de zon zinken in de zee
daar zijn geen boeken voor nodig
so...
“De dag die je wist dat komen zou”
netgedicht
1.2 met 4 stemmen 106 Het momentum
dat je aan zag komen
waarop je wachten kon
wat te verwachten viel
De beslissing die je nam
als een strafschop
in de gekozen hoek
met het doel voor ogen
Er valt geen spot te drijven
met grammaticale regels (en logica)
zolang wij elkaar willen begrijpen
kunnen en verschille...
Wie willen wollen wallen?
netgedicht
2.3 met 7 stemmen 123 Ik wil niet meer weten
wat ze in Friesland
en Groningen wel wollen,
maar waar de rest van het land
slechts wallen van krijgt.
Die wollige taal
uit gewillige monden,
dat walgelijke
wat op de wal keert;
welwillend
in het walhalla van wol.
En om de Walen niet
met de Vlamingen te ve...
het hangijzer
netgedicht
2.6 met 12 stemmen 156 Het vooruitzicht is nu juist het hangijzer
dat te lang in deze veel te hete zon is blijven liggen
waar je alleen maar je vingers aan kunt branden
Een zekere mate van zelfkastijding is mij echter
als geboren antitheïst
niet vreemd
wel vreemd zijn de grote hoeveelheden
zoete trivialiteiten...
samengestelde godin
netgedicht
2.3 met 3 stemmen 116 een flinke scheut met schoonheid
van Aphrodite
en niet te zuinig met de geleerdheid
van Pallas Athena
luchtig opgeklopt met de kracht
van Nike
Maät
wordt nog daadkrachtig toegevoegd
voor de zoete doeltreffendheid
Themis
blijft waarachtig een smaakmaker
die de rechtvaardigheid v...
ons korte bezoek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 133 Hij vraagt aan ons
om binnen te komen
in een minimalistisch beeld
van een beperkte kamer
een stoel en tafel zonder details
en één glas met een door mij
gehalveerde inhoud
– zegt hij
Waar hij vervolgens
de liefde op plakt
in een tijd die plotseling
verlopen zou zijn
Ik wee...
De zon is fel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen 108 De zon is fel
zoals de werkelijkheid zijn kan
en elk geluid moet zwoegen
in deze golf van hitte
Straks kook ik eieren
in mijn hersenpan
en verstop me dan in het bos
als een witte wolf
Het is de genadige aarde
die mij verkoeling brengt
de bla’ren van de struik
de schaduwen vormen
...
niks van waarde; cirkeldrang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 49 Waar niks van waarde overblijft
geen gevoel in zijn/haar lijf beklijven wil
een verwaarloosbare wind zelfs
vrij spel krijgt
bij een gebrek aan
boeiende elementen
als de betekenis volledig ontbreekt
de stekende leegte hem/haar bleek achterlaat
met onwaarachtige woorden
over veerkrach...
Overton-spiegel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 38 Wanneer wij het denkbare
als mogelijkheid aanbieden
een haalbare keuze geven
voor het onaanvaardbare
het volstrekt ondenkbare
Wat de gangbare praktijk is
in alle openheid en vrijheid
omarmd als beweging
tegen het radicale bruin
die no-go-area ontruimen
Wij zeggen hardop wat
echt on...
Die lange tenen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen 127 Die lange tenen steken niet eens
over de rand van een begin heen
waar voorbij zo’n verre horizon
iets schoons zou kunnen gloren
waarvoor in de wieg gelegd zijn
niet iedereen aangewaaid komt
Maar met de goede voelsprieten
de behendigheid van een insect
kan achterlopen niet echt der...
Lichtmanie (van kokkels)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 88 Dit evenwijdig lijnenspel
waarin de zon verschijnt
ver voorbij de onderrand
en koude periodieke tijd
Van het binnenste door
naar die buitenste kant
exact waar de grens ligt
in vorm noch verdict
In feite middelmaats
in gestage decimalen
van plat naar neerwaarts
als distantiemeterdaad
...
recht-door-zee-procedé
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 162 één is tot niks in staat
nooit zal hij anderen zien doen
horen zwijgen in een vacuüm van geluid
de hand leggen op de geëigende buikspieren
boven de distributie uit banden smeden
op de hete markt der anonieme tegenstemmen
anders dan punten in een grafiek ervaren
twee wil zeker kunnen...
Het Oneerlijke Verhaal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen 626 Té bont zal hij het nu niet maken
het blauwspectrum laat hij
derhalve -kortstondig-
buiten beschouwing
want hij heeft al zoveel kleuren bevuild
vergelende tanden gezet in allerhande
goden en (half)dode taalwichelaars
vuurrode tussendoortjes
vuile-handen-hapjes als zandstrooiers
uitge...
Het geld niet waard
netgedicht
1.8 met 5 stemmen 198 Zo’n sterrenmunttheemuts
zwevend als een loops hondenteefje
in antroposofische vormeloosheid gekleed
met haar abge-eckte denkraam
Zo’n zorgkostenverhogende nietsnut
kwijlend als een geil hondenreutje
in egocentrische betekenisloosheid gekneed
uit geldbeluste hoogmoed
Zo’n pittig en...
voorwaartse rust
netgedicht
1.6 met 5 stemmen 221 De stille streling wervelt op zonnestralen,
sterfte en leven breken uiteen
vanaf het begin, als lijnen,
kussende tederheid in bedrieglijke rillingen,
grof als versteende watten.
Zanderig geritsel stijgt op over smalle heuvels,
arrogant doorslaande wortels waarvoor de dieren vluchten,
...
onder de bloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen 223 Na een staarwedstrijd
met de Narcissus onder de bloemen
besloot ik mij te verzoenen
met een opkomende viool
in twee kleuren stond zijn tulp
bloemrijk open-
gebroken
toen lieflijke margrietjes
voorbij kwamen gevlogen
‘Xanthippe!’
zou geroepen zijn
door de stinkende gouwe
maar...
geen hang naar nostalgie; een tussenstand
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 203 beslissingen nemen
die maakt men niet
net zomin als zorgen
die men zich baart
plannen en keuzes
die mag men maken
als men de hersenen
stevig laat kraken
het zich realiseren
als men beseft
dat zij tegen hen
niet hun schuld is
prioriteiten liggen
afspraken stonden
gedane uitsprake...
uit zijn hart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 206 soms zou er een verhaal moeten zijn
over een raadgever die vulkaan werd
die woorden uitspuwt door het vuur
uit het hart van toen te verbranden
de stroom zal dat voorval omvatten
hels drukkend op de grote slagaders
in kale halzen van kokende rivieren
waar de vissen als mieren uitvlogen
...
Ab Inferno langs een omweg
netgedicht
2.2 met 6 stemmen 403 Binnen handbereik is de teruggedraaide fantasie
dat wij sterven, en zij dwaalt
door dromen
maar wij raken de weg niet kwijt
in ‘de profundis’
ondanks de pech van de overwonnenen
tot in de verloren hel
doelloos stilstaan en zijn is nu
ons leven
doelloos leven voor de geopende
muren
...
Hij wil helemaal niet bezig zijn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen 220 Hij wil helemaal niet bezig zijn
met dagelijkse aardse zaken
hij wil een godenleven lang
de tijd hebben
zich af te vragen waarom
Medusa juist hem
niet in steen veranderen kon
hoe het komt dat deze pijl
wel feilloos en zonder gif
het bijpassende hart vond.
De nachten wil hij nog a...
noodzakelijke tovenaars
netgedicht
2.8 met 17 stemmen 231 Ik leef niet in een land van bergen
van tergende dalen zonder einde
tussen bomen donderende draken
noodzakelijke tovenaars of -essen
door hekserij brandende pruttelbrij.
De varens zijn vooralsnog op ware grote
meerderheden van de bloemen en bijtjes
zijn al uitgestorven of gaan straks dood...
een omgekeerde werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen 344 mensen gooien hun woord
vaak nog verkeerd gespeld
en in non-poëtische zinnen
zonder goed na te denken
zomaar overboord
in deze snelstijgende zee
waarin ook wij
gespiegeld leven moeten
mensen lezen niet
weten niet
wat er al geschreven is
wat al zolang bestaat
want dat is niet
waar...
lodderige beestjes
netgedicht
2.0 met 4 stemmen 294 veel commentaar wordt gekuist
wat raaskallende stroompjes juist
geopend bloot kan leggen in de zon
zodat zij opwarmen kunnen
voor een [eventuele] volgende ronde
-ting-
zodat het leven een kans heeft
in helder dromend water
met
bij tij en weide een plons
een opdwarrelend wolkje
...
geen happy end
netgedicht
2.3 met 6 stemmen 230 Op deze plek geen happy end,
geen blij ei te vinden.
Toch voel je de dans van de hanen,
dit klooien in plooien van ritmische goochelarij,
als thematisch gewelf gespannen hangend
aan de dunne lijntjes van talent.
Geen gevoel kan tegen zulke bergen op,
misschien dan,
als kennis dat han...
zing voor mij, Lorelei
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 198 Mijn handen verdwijnen na elk woord,
de lamp flikkert boven de kooi,
maar blijft storend branden;
pantalon en colbert half los,
op het nachtkastje wacht
wankelend een waterglas;
zing voor mij, Lorelei,
voor de dag zacht door de boeg breekt,
maar net krachtig genoeg.
De panden strak ...
Meer van deze schrijver...
