inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.186):

ondergedompelde zon

sterke banden vonden de weg
langs de zilverspiegelende rivier
op-en-neer
naar de haag van het oosten

waar de reuzendoder met
zij die mij zeer bekoort
hun brood en mosterd
met mij delen wilden

maar het scheelde niet veel
of
ik werd voor de keuze gesteld
als R.E.U.S. ten onder te gaan
of
in Roblox het onderspit te delven

het voelt hetzelfde
kan ik ieder bewust onbekwaam
verzekeren
na duizend doden
sterven
door een eigen erfgenaam

en dus val ik te prijzen
met mijn eigen grot
knus uitkijkend op
de zuivere kom
en de onderwijl
ondergedompelde zon

Schrijver: Stoker
1 februari 2026


Geplaatst in de categorie: liefde

3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 169

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Judith van Zoomeren, 4 weken geleden
Ondergedompelde zon

Ik stond hier als vierkant, doch zeer wollig schaap
heel tevreden in ‘t spel
want de geometrische zon scheen heel goed
en het gras was sappig
je weet wel, precies zoals het moet

Tot er opeens een mannetje aankwam
zijn geblokte lichaam rende over de muren
dook onder het bruggetje door en sprong op de grond
met minuscuul zwaardje
zwaaiend in het rond

Bedreigde hij mij
en stak prompt met het zwaardje in mijn kont
ik schrok me rot, dus ik begon te rennen
na een grote sprong in het water, liep ik
kilometers ver, over de bodem van ‘t meer

Tot ik, in ademnood
eindelijk weer naar boven zwom
nu sta ik hier, heel eenzaam en alleen
ik wist niet dat dit kon?

Blijkbaar bestaat in dit spel een lege plek
onder geometrisch ondergedompelde zon..
Max de Lussanet, een maand geleden
Zij die alles hoort
is te benijden
temeer daar zij
jou zeer bekoort

in de haag
van het oosten
waar ooit
reuzen verpoosten

in onheugelijke tijden
in dezelfde zon

reageer Geef je reactie op deze inzending: