De geboorte van een gedicht
Nevels strijken de zachte lak
keren wimpers naar de wang
de wil boort een gaatje in de dag –
op de rand wankelt de punt
kijkt de diepte in alsof
ze nog niet weet of ze valt
het misschien is gevallen
en blijft balanceren
... Het wankel moment tussen nog-niet en taal, waarin betekenis nog niet vastligt en misschien de toestand is waarin het zelf materiaal wordt ...
Schrijver: Van Xanten8 juni 2026
outlook.comGeplaatst in de categorie: taal
momentum 2.0 met 1 stemmen 
24
24
Er is 1 reactie op deze inzending:
als een penseelstreek
een schildering wordt
de klei zich vormen laat
tot een dieper verlangen
Alleen daar
waar de wolken verdampen
de vissen broodnodig verschijnen
verkrampen onze naakte voeten
op de koude van poëtisch drijfzand