Netgedichten over tijd

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1.818):

Weemoed [2]

Daar ergens, onder de nevels
in het dal is de grens
die ik niet over wil gaan

Ik zet me schrap
Ik kan en ik wil niet
onverschillig zijn

om wat er verdwijnt
met mij: mijn ervaringen
van schoonheid

mijn kennis en mijn besef
wat waardevol en
wat niet belangrijk is

om mee bezig te zijn
Om nog iets te redden
blijf ik lampen neerzetten

Kijk! Hier valt wat te zien!
Hier valt wat te winnen!
Kijk! voor het licht uitgaat...