1.816 resultaten.
TIJDVERLIES
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
9 Vroeger was een wolkenlucht. Toen
niemand wist van digitaal. Een in een oor
gefluisterd woord werd niet gehoord.
Het heeft nu nooit bestaan.
Er moet een tekening zijn geweest.
Ergens op een dag een beeld dat
ach arme, ver voor onze tijd, uit
de geschiedenis is gewist.
Er was een gedicht. Dat moet er zijn
geweest op een rotswand aan…
Rimpelland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
141 Mijn vingers zoeken
jouw rimpelland.
Alle dagen,
voor het avonduur
zijn niet vergeten –
alleen verloren
in het doolhof
van je hand.
In stilte verdwaal ik
in jouw verhalen.…
Duizend uren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
77 Er is geen jullie
alleen jij en ik
in het zijn
voel jij de hoogte
wanneer jij klimt
en groeit in metaforen
hoogtepunten
die je opschrijft
in intieme brieven
de essentie tussen
jouw rode oren
in de kleuren van liefde
ik heb je lief in duizend uren.…
Perron
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
155 Ik sta op het perron van mijn leven,
en zie de treinen van mijn verleden.
Ze razen niet meer—
ze glijden langzaam voorbij,
alsof ze weten
dat ik eindelijk durf te kijken.
In elke wagon zit een versie van mij,
sommige lachen zonder reden,
anderen staren uit het raam
alsof ze iets verloren zijn
dat nooit echt heeft mogen leven.
Een trein…
Scharlaken Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
133 In het scharlakenrood van de schemering
waar de avond stil ontwaakt
Schaduwen die zich langzaam lengen
tot het licht in verval geraakt
volgt hij een betreden pad door vergeten straten
waar het licht niet langer schijnt
Hier klinkt de weergalm van het verleden
dat langzaam oplost en dan verdwijnt
Herinneringen blijven heimelijk hangen,
een…
Terwijl herinneringen voortduren
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
263 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen..
zij helpen ons te onthouden…
Reeds vertrokken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
134 Voel jij ook de extase in de taal
van fladderende voorjaarsvlinders
herinneringen naast het gammele liefdesbed
voeden vieze schimmen op het vale behang
rebelse ratten onder het beschimmelde bed
behoorlijk onvoorzichtig, het is wrang
witte lakens een beetje smoezelig
kreukels in een gezond verstand
in een hotelkamer vol eenzaamheid
aan…
lint
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
235 de een wordt geëerd
de ander achtergelaten
op een bed van bloemen
een mysterieuze koningin
niet in een graf noch
in een grafheuvel
overgeleverd aan de elementen
waar de dood ons heen draagt
hoe verder we teruggaan
hoe moeilijker het is
om het vast te houden
op zoek naar verloren tijd
het uitrollen van een eindeloos lint…
Samen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
214 Toen waren wij samen
in de nacht
handen en voeten
ogen en lippen
Toen waren we samen
één adem één ritme
in het hoge gras
uitgestrekt boven de wolken
tot in in diepte van de zee
Toen waren wij samen
de tijd vooruit gevlogen
hebben we veel gelachen
wijn uit de aarde gedronken
Toen waren wij samen
dag en nacht
dansend
moe geworden…
So near and yet so far
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
360 nu zij zichzelf in
de spiegel ziet
denkt zij aan haar
dwarse aard tegen
de stroom in
haar garderobe ademt
een vintage smaak
die van een Boomer
ook die van een Zoomer
ships that pass in the night
and speak each other in passing
zo dichtbij en toch zo ver weg
wie ben jij wie ben ik dan
zijn wij ons zuiverste zelf?…
verwelkom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
390 open de deur
en/of beide ramen
kijk niet naar buiten
hooguit héél even
zet je in je stoel
en laat hem binnenkomen
de tijd
de lege tijd
de kale, lege tijd
de serene, lege tijd
de sneeuwwitte, lege tijd
buig het hoofd
en nip aan hem
leg hem op je tong
langzaam
langzaam
stil
dankbaar
diep dankbaar…
Wintel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
167 Maagdelijk puur, frisse winterkou,
vlokjes poedergeluk uit de hemel
De witte deken van sneeuw,
keer op keer bruut vernederd
Overheen gelopen, schoenafdrukken als stille getuigen,
gele slushpuppies als onbeschaamde schandvlekken van hondjes en kornuiten
Grote poppen, kleine poppen, ooit wit, langzaam smerig
Strak natuurijs, maar wakken op de…
Stilte van de tijden
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
371 Zacht rust de vleugel
gevangen in morgenlicht
de aarde ademt
Broos op de bloemtop
tint en toon vinden hun weg
licht omarmt de rust
Ochtendlicht raakt mijn
bewustzijn, kleur en klank vinden
hun weg naar binnen. Herinneringen bewegen
onder mijn huid, stilte draagt wat woorden niet vasthouden.
Paden wandel ik die ik heb
gevoeld en gekozen…
De Zuchten van de Tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
196 Wanneer ik stilsta en luister naar de jammerende wind,
die onvertaalde woorden fluistert uit een oeroud verleden,
zie ik treurwilgen zwijgend staan, in plechtige ontreddering,
aan de oevers van zonovergoten beken.
Hun liederen, gezongen door ritselende bladeren,
onhoorbaar — maar zichtbaar voor het oog dat ziet.
Geworteld in geschiedenis vertellen…
verdwijnen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
412 en wij
daar
zo stil gelegen
zo stil gelegen naast elkaar
wij verdwijnen
wij verdwijnen zwijgend
wij verdwijnen kwijnend
uit elkaar…
Hout en sneeuw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
235 Sneeuw wordt geboren om te vallen en alles
wit te maken en daarna te smelten voor de zon.
Achter de zon verdwijnt de sneeuw evengoed,
geen reden om daar geheimzinnig over te doen.
Van hout valt veel te maken. Het blijft onderhevig
aan de tijd, of je nu aan houtwormen denkt of aan een boom.
In de bijl en de beitel klinkt de aanzet
tot een ommekeer…
tijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
173 de grijze tijd kent zijn kern
van waarheid
is geen circaplusminusgok
of het kijken van zuiverekoffiedrab
en dan met kretologieverstand
iets mompelen in je baard
de wrede tijd vaart altijd
voor de wind
laat zijn sporen na die
onnavolgbaar zijn
in de tijd ben ik de schaduw
van je hand de schaduw
van je hond de eeuwige schaduw
van mijn…
WELDRA SLAPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
150 Weten en gevoel
van sterke vreugde
zweeft over heel de wereld
wil een ieder strelen
bezoekt het rijk der weelde
even graag de armoede
dringt door paleizen
en kleine woningen
veredelt schuren en stallen
brengt zijn geest in
hemelbed
smalle matras
of strozak
die gezamenlijk
het alles belovende
van de legerstede scheppen.…
Tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
224 De nacht was te kort
Tijd ging te snel
Volledig ontspannen
Lekker in mijn vel
Draai de wijzers
Terug naar elven
Normaal zo onrustig
Vannacht de rust zelve
Genoten, maar voorbij
De dag is weer begonnen
Het geluid dat we straks weer horen
Wie heeft de tijd verzonnen
Stilstaan bij dit moment
Is alles wat ik wil
Het is nog even donker…
Tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
211 We hebben slechts
dit éne ogenblik
want gisteren is al lang voorbij
en morgen komt pas later.
Misschien beseffen we dit pas
als we even stil willen zijn
en niet in drukte vervallen.
Kostbaar is elk moment en
minuten zijn meer dan getallen.…