Netgedichten over milieu

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 236):

Het wel en wee der welriekende orchidee

De grote weegbree en zijn kornuiten
de zuring de braam de wilde orchidee
in heide en voedselarm veen

kun je soms langs 's heren
wegen zien staan
in eenmansrijtjes in het gelid
als maansvaren of stijve ogentroost
voor de gevlekte welriekende orchis

soms helpt verhardingsmateriaal
door spoeling met
verdunningseffecten radikaal

dat klinkt als schrale orentroost
ik weet het, maar ik zweer
bij de hemelse goden der aarde
en haar overstelpende variatie
aan vruchtdragend gewas

dat ik dit niet slechts las
voor eigen genoegen
doch evenzeer voor dat van u,
nieuwsgierige dichtende lezer

die niets weet van boeren
zwaluw kevers en mest
die z'n eigen achtertuin
alleen maar kent
van die serie van toen:
van gewest tot gewest

Zo las ik op pagina 2026
dat met grint besprenkelde polderwegen
en leembanen door de hei
door een weliswaar schraal
voedselarm doch rijk geschakeerd plantendek worden begeleid

Gebruik van wegenzout evenwel
in het winterse jaargetij
alsmede het spuiten
van verdelgende toxische spermatozoïden
van kankerverwekkende herbiciden

is voor de milieudynamiek
in de bermen
aantoonbaar ongunstig
voor een gevarieerd leven
in de biosfeer van flora en de huidige nazaten
der allereerste primaten