Netgedichten over milieu

Jou eren wil ik H₂0 Je zit bij iedereen vanbinnen Ik wil een lofdicht nu beginnen Je prijzen om je status quo Je bent onmisbaar sowieso We kunnen door rivieren waden Of zwemmen, duiken, pootje baden Ja dwepers zijn er legio Je komst op aarde die ging zo Planetoïden en kometen Gevuld met ijs zoals we weten Die brachten jou; wat een cadeau…

In de dualiteit van het zogeheten “Zijn” ervaar ik meerdere kanten van wie ik ben als ik dit onderken en in mijn hart bewaar voldoe ik ruimschoots aan mijn innerlijke stem . het is niet zo, dat het gelijk staat aan de idee dat ik er, ook als is het een natuurlijk gegeven, daar aan wen, nee, ik neem het mee in al wat ik denk en voel, en zal…

Alleen de liefhebbers weten er iets van, de anderen lopen eraan voorbij en tasten het aan Ze weten niet wat ze doen s Avonds bekijken ze wel eens een documentaire over iets dat er niet meer is, maar hun ijkpunt verandert niet: het is van voor hun tijd er zit geen toekomst in Dus laten ze het verdwijnen sluipenderwijs gebeuren, alleen…

Hoevelen ik ook had geschreven in zuid- en noordwest-afrika de kalahari en sahara botswana lake victoria althans iets daar ten noorden van het Niasmeer in Kameroen het raadsel van de stikvallei die gif verspreidde in de wei die varkens kippen liet verdwijnen mensenlevens spoorloos liet als nevels rond kilimandjaro in watervallen aërosolen…

De vele details imponeren je. Hoe die te ordenen? Kleuren geven je ogen richting. Je valt voor mooie combinaties, beroert nerveus de wolkenvormen... Dit klopt niet. Maar dit grijpt ineen. Even stop je met groeperen. Rechte kantjes wijzen op begrenzing. Niet alle items krijgen de ruimte van het magisch vierkant! De voorstelling kan beginnen…

De grote weegbree en zijn kornuiten de zuring de braam de wilde orchidee in heide en voedselarm veen kun je soms langs 's heren wegen zien staan in eenmansrijtjes in het gelid als maansvaren of stijve ogentroost voor de gevlekte welriekende orchis soms helpt verhardingsmateriaal door spoeling met verdunningseffecten radikaal dat…

Ik hoor hoe de wind zachtjes woorden draagt, met een oorsprong in het verleden. Zij fluistert deze als echo’s die tot mij komen, zonder oordeel en zonder reden. Altijd dwalend door de eeuwen, totdat zij uiteindelijk abrupt ontwaken in het moment. Daar waar de wereld zingt met een verwachting vol hoop, en de wind fungeert als haar instrument…

Ik noem het daglicht Omdat ik weet van het donker Ik moet op de tast gaan Ik sta op de uitkijk Ik staar naar de horizon Ik lees de krant Over het aardse, het gerommel Gebarentaal van dieren in nood Over vogels die op de vlucht slaan Het heeft geen naam Ik noem het droogte, ik noem het hitte Ik noem het tijd op mijn horloge Ik noem het…

Als ik hier die dringende oproep zo lees geen vrijblijvend gemijmer maar business case dan moet het niet beter maar helemaal anders! Revolte in breinen - geen ratrace kwatrijnen! want wij willen niet horen en willen niet zien dat alwat er leeft - te veel voor één planeet? - dat wat groeit en bloeit op het punt staat te verdwijnen…

Een reflectie op twee schatten uit het Louvre ontvoerd, eerder vandaag hier ten tonele gevoerd respectievelijk 'Oermoeder' van Anneke Haasnoot en 'Op de dijk en Limes' van Evelyne * Is het niet een gotspe dat wij, nederige zielen tijdgebonden passanten in het ondermaanse ooit vol wemeldingen met zoemende wespen…

Op een warme avond, wachtend op de oogstlijst, Begin ik al te dromen van bladeren en geur. Bieten rood en geel, prei en knoflook, zo fris, Een mand vol beloften, vers en puur. Samen plannen we gerechten vol tuinleven, Sla voor de lunch, andijvie voor de vrijdagstamp. Elke groente kent z’n eigen dag en streven, Een ritme van delen…

De opperboerenhofsteewachter staande voor de vrije uitloop van de honderdtwintigduzend kippengaashatende hennen zag dat zij stekeblind als mollen achter hun wammes waggelden en door orendoof gekakel hun poortwachter te grazen namen in de orde van het pikken scheelt dat één twee eitjes niet al is het zonder ruggespraak of last heel moeilijk…

Blijf maar eens wakker in de nacht een zomernacht vergeet de dag maar ruik je de geur van de jasmijn die zich opent alleen in de nacht en zo haar geur verspreidt? nu kun je dromen waken en val je samen met de nacht zo heel dicht bij de aarde drinkend van hetzelfde water als de nachtbloem druppel voor druppel wacht maar…

Er zit een onverzettelijke vernietigingsdrang in het dagelijkse van onze voetafdruk een onvermogen om de planeet te redden en we doen er bijna allemaal aan mee meedogenloos, als of het niemand iets kan schelen er is een droeve tijdelijkheid tussen de vroege dageraad en het weer verdwijnen van de zon, in het avondrijk waar we genieten van de…

De vlucht van de vlinder uit het oog verloren de grijze lucht wordt steeds grijzer steeds witter Eens was het vier uur in de middag een zomer in een zeer blauwe lucht en vlinders een vlucht vol vleugelkleuren O kinderen der onwetendheid het is langzaam heel langzaam wit geworden enkel nog afwezigheid vol tranen…

Haar jas kapot, verrot en oud, werd uitgedaan twee jongens die deze baan, ontdeden haar van haar goten, haar regenpijpen uit Twee and’ren stripten haar veertig jaar oud hout, waarin een goedje dat goed fout. Ze zaten in een hoogwerker en hadden gele pakken aan en maskers op in dit warme weer, waardoor ze ‘t heel benauwd. Z’ is…

Op de maan heeft niemand namen Maanmannetjes zijn 't allemaal Zij hebben 't heel druk met de Stand van onze karaktervolle Aarde, want 'r schaduw bepaalt Of het hemellichaam maan vol-, Half- of schijfverlicht is.... Vanaf de maan en vanuit ruimte Is het perspectief op de aarde Heel anders; een overzichts-ef- fect ontstond; de drang om…

Op de klok van de eeuwigheid bedeeld met een seconde tijd hebben we het onmogelijke gepresteerd, de aarde volkomen verkwanseld en versjteerd, zodat er niet veel meer van ons resteert dan een proef van weinig waarde, een schimmelige laag, die het verdient door een brute vlaag te worden weggevaagd naar een verre ster om na nogmaals proberen weer…

Nu de natuur naar de knoppen gaat terwijl de lente neigt naar bloeien wie kan het bloeden nog stoppen Moeder Aarde verdrinkt in tranen wat moeten we doen plantaardige kaas is niet echt lekker en de ouderwetse worst zorgt voor culinair plezier de koe overslaan is niet zo makkelijk maar met veel minder vlees moet er toch een hoop lukken…

O, moedertje aarde wat een rust om alleen te zijn want onbewust te wentelen in dag en nacht Uw bloemen nooit meer gezien door mensenogen uw bomen met hun wortels in de grond onopgemerkt alleen omringt door sterrenpracht Rivieren en de grote zee verlost, alleen gelaten ochtendlicht en ondergaande zon Aardse schoonheid spiegel…

Nog dwalen de gedachten in verdachte omstandigheden door de wellust van de nacht heksen vervullen nachtmerries met laakbaar amusement dichters vullen lege ruimtes honger dwingt de mens tot dwaze dadendrang ontlasting zorgt voor hoop en wie werkelijk waakzaam is ligt woelend wakker in het zweet ademhalend uit het dikke donker ontmaskering…

een lied is in de maak het roept op tot leven met en voor de natuur een lied voor de aarde voor elke generatie iedere zoon en dochter waag niet te zwijgen daarvoor is geen tijd kijk buiten de wereld die op apegapen ligt zing de wereld wakker met verheven de stem elke stam en elke natie laat de kans niet lopen de aarde en ons kroost…

Uranium: 700.000.000 jaar halveringstijd, lees ik op een kunststoffenbol, in het landschapspark van NIRAS in Dessel. 'Het nucleaire afval gaat hier ooit de grond in', zegt mijn zoon. 'In de Boomse kleilagen, driehonderd meter diep', zeg ik. Het is 2 oktober, de warmste ooit. Op de plas glijden eenden, een aalscholver duikt naar…

Zeker, op zich prachtig - dat je genoeg centjes, gezond bent, lekker eet, goed kan zien en communiceren, tijd hebt voor het liefdesplezier... Maar welke intentie spat hiervan af, hoe heet de vonk die binnen je brandt, je aanvuurt naar de juiste richting? Duizenden keuzes komen voorbij. Welke negeer je? Legio ongein passeert de revue.…

Elektrisch, standaard Moet het gaan worden Wereld naar de Fili- stijnen willen wij niet Wereld onder onze Hoede Met mensen die zich uit De kunst gedragen Majestueuze mo- biliteit die zonder Uitzondering geen gren- zen kent 'n Wagen van Fred Flint- stone voor iedereen Goed voor ieders condi- tie en zeker 't milieu Wereld blij, met…

In de schrootwerkplaats bouw ik monstervoertuigen -- Echte Frankensteins.…

De aarde schaamt zich Voor haar bewoners De aarde huilt daar zij Teloorgang voelt, terwijl Zij geenszins ten onder Wil gaan Veranderende blik Op mobiliteit Elektrisch wordt standaard Terwijl sjeiks geen invloed Krijgen op olie-arm Beleid Gelukkig ziet de Wereld in dat zij Misschien het tij nog juist Voor ondergang gekeerd Zichzelf…

De groene arbeidsovereenkomst pleit Voor duurzaam en emissie-arm bewust Is plas van bbb op macht belust Of net zo groen als die savannemeid? Zij gaat met e-mail en e-book naar bed Staat op met een ontbijt van vegan voeding Ze staat voor fietskilometervergoeding Voor e-bikes, maar ze haat e-sigaret Een kleinbedrijf van groene signatuur…

In zijn snelsonnet van hedenochtend heeft Wim Meyles ons het visioen gepresenteerd van een metamorfose: het IJsselmeer als nieuwe Zuiderzee ________________________________ Je zou het haast gaan denken, beste Wim Had Rome's club destijds kunnen vermoeden Van Nijmegen aan zee (wat God verhoede!) Als 't poolijs smelt tot ver boven de kim?…

Lood in water zwartgrijs Grauwe kou natte tocht Vochtig kil bitter koud Alles voelt oud Nuon-centrale olie gestookt zonder protest gedubbeld dagen en nachten braakt het dat het rookt Witgeverfde koolmonoxide planologie hier is een ramp elk spitsuur slibt het dicht een overvette kansloze kransslagader vrijheid is hier: te laat komen…