inloggen

Alle inzendingen over milieu

313 resultaten.
Sorteren op:

Archaeologisch

gedicht
3,4 met 57 stemmen 11.965
Binnen dit leven voortdurend bezig angstig te zoeken naar restanten van een ander leven, maar tekens van weerzin en wanhoop, een vuilnisbelt, een oude teddybeer, beheersen het landschap. Er is moed voor nodig om te beginnen, het gezicht van aarde hoopvol te vinden, de ochtend een gelegenheid. ---------------------------------------- uit…

Genoeg

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 31
We roepen bezorgt minder C0 tweeën, maar halen de soja van over de wereldzeeën, voor de magen van onze kippen, varkens en koeien, want de vleesproductie moet blijven groeien. Bijna de halve wereld eet hier van mee, de economie gaat goed, Nederland hoezee, hoezee ! maar wie zijn dan toch die chagrijnen, die roepen dat hierdoor de bossen verdwijnen…

In slaap gesust

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 70
Waar de Noordzee vriend'lijk bruisend, Neerlands smalle kust begroet, braken schoorstenen ontluisterd, steeds opnieuw hun zwarte roet. Daar blaast Neerlands staalfabriek, over het land ‘t giftig grafiet, maar, dat is de tragiek, aandeelhouder; u wil geschiedt. Waar de welvaart steeds moet groeien, waar slechts rendementen boeien, waar…

Oogkrijt

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 96
Oogkrijt houdt me bezig. Kleur ik met m'n kijkers? Crêpelinnen voelt dofjes aan. Geniet ik van m'n tastzin? Kralen hebben iets brutaals. Zie ik iets ongenaakbaars? Gelukkig kruien er akkoorden... Naar Parnassus-hoogte? Glanzende alinea's vullen mijn klinkerstraat. Ik pin ze vast voordat ze vloeien in de inkt van alles en nog wat...…

Het algoritme van het brein

hartenkreet
2,5 met 2 stemmen 62
Het algoritme van het brein als machinekamer dendert voort Nooit was de vernietiging zo groot De schoonste bloem vermaalt in rekenkundige modellen Een mooie wereld ging ten onder Een starre geest telt onze dagen af…

Broze aarde

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 42
Ach aarde wat ben je mooi. Jij voedster, jij gastvrouw ligt aan onze voeten. Eens geschapen, nu gelouterd. Eeuwen, eeuwen, eeuwenlang wordt jij al geslagen, getart, verwond. Maar ... Broos is de boosheid Keihard is de ontkenning van de pijn die wij als gasten keer op keer veroorzaken. Houden wij genoeg van jou? Of alleen van onszelf, van…

Noodkreet van de oceanen

gedicht
4,0 met 2 stemmen 229
Dit is een noodkreet van de oceanen, wij slaan alarm, het water staat ons aan de lippen, wij zijn vervuild, verzuurd, verhit. De wezens die in onze boezem leven, zo raadselend veelkleurig en schitterend van vorm, worden bedreigd en sterven uit. De zeven zeeën vol van wonder vervullen de aarde en al wat leeft, kleuren blauw in zwarte leegte…

Grijze woorden

netgedicht
4,7 met 3 stemmen 80
Alles staat stil terwijl De wereld verder raast Het verbaast me niets dat Blikken staren, alles ruist En niets lijkt te bedaren Terwijl de jaren doorfladderen Als pas uitgevlogen mussen Die de wereld met liedjes En zachte veertjes Tevergeefs trachten te sussen. Het aanzicht van onheilspellende Dik gevormde rookpluimen boven een Stad waarin…
Mae 3 jan. 2021Lees meer…

De blikjesindex

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 43
Blikjes langs de weg. Het is nog erger dan ik je zeg. In de berm ligt gebroken glas. Blij dat ik geen wroetend zwijn was. Zoveel statiegeld te vinden. Ai, alweer verstapt zich hier een hinde. Colablikjes met wat resten. Tientallen kevers mochten het dodelijk testen. Zonlicht op gebroken glas. Het is maar goed dat de brandweer erbij was.…

De dichter heeft te regelen

gedicht
2,9 met 33 stemmen 18.833
Ik heb te regelen een kindjelief, een woning en natuurlijk spullen ook. Het moet aanwendbaar zijn mijn bezit, ik moet het nu en dan alleen kunnen laten zonder even later roerloosheid aan te treffen. Stel ik kom thuis het kind is versteend, het huis verlamd en de spullen nog veel erger. Geen andere beweging dan deze thuiskomst. Dan zou ik…

Elektrische auto.

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen 45
Heb ik eindelijk een altijd online electrische auto gekocht. Ontdek ik ineens dat vanaf dat moment ook al mijn ritten waar ook naar toe, hoe vaak ook uitgevoerd , verworden zijn tot kostbare data.…

de aarde onder je voeten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 75
voel waar je bent in Westerwolde je herkent het zand dat kruipt tussen je tenen spat omhoog tegen je benen wat vuil gaf maar opdroogt valt stoffig af het veen altijd koud en nat optrekkend vochtig om je heen zompig bruin wat bij Dollardklei weer anders is niet te doen die plakt met kilo's aan je schoen klonten blijven aan je vingers…

De Vervuiler en de Ruimer

netgedicht
3,0 met 4 stemmen 87
'Gooi neer dat blikje. Als hij die bierzooi van mij opprikt,- klikt het.' Zo werden beiden lotgenoot. Tot een landvoogd het bliktijdperk sloot. Vervuiler stikte. Ruimer kreeg een uitkijkpost in de tuin van God.…

Klimaatrealisten

netgedicht
3,8 met 4 stemmen 197
Klimaatjongeren zijn simplisten Beweren hoog klimaatrealisten Deze hebben Vesuviusuitbarstingen En bedelven gerichte maatregelen Met tonnen goedkope spot en hoon Een ecologische voetafdruk Groter dan hun lange tenen Een condoom over dwarsdenken Genieten, ja. Vruchtbaar niet!…

Haiku's voor een beter klimaat

netgedicht
3,7 met 6 stemmen 248
Smeltende ijskappen Doemdenken nergens voor nodig Opgelucht met fijn stof IJsberen verdrinken Hier gekoeld cava klinken Waarom ijsberen Ontbossing stopt ooit Nou, nou. Hout vasthouden Als wij verdrinken…

DUIZEND DODEN

hartenkreet
4,0 met 4 stemmen 58
ik zag het sterven van zo’n duizend doden hiertoe aangewezen door z’n valse hypocriete wachters het duurde slechts enkele weken voor de slachters het werk klaarden voor de pachters als ik de foto’s zie ga ik huiveren soms bijna een beetje huilen dat juist zij die de lucht liefdevol zuiveren gedwongen worden haar te vervuilen dat…

De wolken, de zon, de roos, de liefde

hartenkreet
3,5 met 2 stemmen 22
Als de wolken gaten gaan slaken, flink gaan gapen priemt de zon haar eerste stralen door het wollige wolkendek om daarna te schieten met warme hemelse zonnepijlen om werelds verkwikkende rode roos in haar bloemhart te raken waarop zij haar rozenbladeren ontluikend openbaart om vooral haar liefde voor de mens en natuur blootlegt.…

Twintig presenteerblaadjes

netgedicht
2,2 met 5 stemmen 110
Voel de vibratie van de kolibrie: een naaimachientje draaiend op nectar. Bekijk de wijze waarop de lijster aan een slakje pikt... Wat een slijmerd! Zie hoe het citroengeel van de acacia met circa twintig presenteerblaadjes aan iedere steel het leven viert... Hoe oranjerood van dankbaarheid de trostomaat zijn plant verlaat om zich tussen…

Vrienden van de velden

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 37
Moeder natuur schenkt wijze woorden Waarin de eenvoud van het leven ligt Natuurvriendelijke oorden Hier wordt de essentie van het leven belicht Je leeft er om te geven Waarin je korenbloemen mag beleven Op waardige akkergrond Waar zich zeldzaam onkruid bevond Je voelt je er thuis De zon, de wind en een meegedragen pluis Je beleeft het…

Gif spuiten

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 34
gif spuiten doe ik niet zegt buurman als je hem buiten bezig ziet alles biologisch toch snapt geen mens tot 10 centimeter over de erfgrens al mijn gras dood. zie dat nou eens in het groot landbouwgif voor de gewassen zouden die sproeiers wel goed oppassen of waaieren ze uit over het bos ernaast ? Natura 2000-gebied wat stiekem gebeurt…

voorbij Wagenborgen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 46
voorbij Wagenborgen vergrijst het gras het kromt, zet zich schrap maakt zich zorgen. boven Woldendorp tussen de windmolens heeft het grote industriegebied Delfzijl dorpen opgeslokt. chemiereus Aldel kabouters, sagen, feeen zijn allang gevlucht voor de vieze lucht zij zien het wel. wat glanst kreeg een stroef laagje wat glad is…

Stikvallei

netgedicht
1,8 met 5 stemmen 87
Haroun Tazieff Zijn lijf is katachtig zijn lichaam gekromd maar innerlijk een en al tegenstrijdig Hij stelde zich op als strijder bij het ontrafelen van de ramp de raadsels rond het meer van de stikvallei Een strijdbare eminence grise op onderzoek in Kameroen Zijn vader Mohammed Sabir Tazieff was telg uit…
Maxim13 mei. 2020Lees meer…

Liefstinghsbroek

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 41
Liefstinghsbroek bestaat al lang kwetsbaar natuurgebied geen toegang op het bordje aangegeven oerbos met een eeuwig leven Natura 2000-gebied dat je alleen van buiten af ziet vanaf het zandpad, fietspad dat is me ook wat. Omgevallen eikenstammen alles dik begroeid met zwammen bomen met een hoge top volgewoekerd met klimop oude rivierarm…

Haver, gerst, boekweit en rogge

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 87
Haver, gerst, boekweit en rogge Biodiversiteit uit een historische tijd Zelfvoorzienend in voorraad Het landschap als kameraad Bij de oogst van spelt Je stond versteld Granen met lange sprieten Aan het randje groeide bieten Landschappen waarin je kon geloven De teelt en al die korenschoven Wisselbouw beleefde je trouw Er was geen ruimte…

Dan maar verzuipen

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 126
Het journaal ging met mij aan de haal naar een afgedreven ijsschots ver noordelijk, met daarop een beer, -een fraai beeld waarin ik me installeer-, helaas, zij slonk zij kromp zij zonk. Mee de dieperik in. Het water toch nog koud. Té. Hulpgeroep werd niet gehoord. ‘Wordt’ evenmin. Dan maar verzuipen. Niets aan te doen.…

REM

netgedicht
2,2 met 5 stemmen 161
Moet het Westen niet eens op adem komen en haar lifestyle eindelijk screenen zodat ons milieu weer menswaardiger, maar ook klimatologischer klopt? De spreeksnelheid is stressig toegenomen: vlot willen wij overkomen, snel zaken maken, de zoveelste miljonair worden alsof een Grote Manager ons afvinkt bij God. Door autobeat geregeerd dansen wij…

Denk je een oplossing te hebben

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 35
Er was er eens Pimmetje, een kabouter, die woonde in een grote holle eikenboom. Hij merkte dat de kinderen veel stouter werden en riep de hulp in van zijn oom, een in het bos heel beroemde tovenaar, die zorgde dat kinderen met een grote mond, en dat ging niet helemaal zonder misbaar, terstond veranderden in een blaffende hond. Maar toen…

Een opgeruimd type

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 61
Ik kan heel goed de boel de boel laten maar ik ben wel een opgeruimd type ordenen, opruimen schoonmaken, netjes maken zit in mijn genen en is aangemoedigd door wijlen mijn moeder zij altijd in dat schort niet uit te krijgen soms lukte het dan speelde ik obertje had de afwas al gedaan de keuken opgeruimd en koffie met wat lekkers…

De Djinn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 32
Ons grote lichaam heeft geen gezicht niemand ziet dat wij het zijn het is kerosine de Djinn die ons alles brengt met een onzichtbaar spoor van vernieling voetafdrukken die plattrapten indeukten en verzuurden allemaal voor ons Ik verschans me in mijn huis vol oude spullen, gerepareerd met liefde die geen dierenleed eet Dag vogels,…
Zywa24 feb. 2020Lees meer…

BIESBOSCH

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 56
het water daalt en daalt struiken worden zichtbaar en wat overblijft verhaalt van mensenstreken de mens versiert de mens verstiert met wat hij achterlaat wat hij is vergeten het water daalt en daalt nam het dit keer maar eens niet mee ach ze weet de plastic soep is al dik genoeg in zee * * 17-02-2020: het water daalt…
Meer laden...