Alle inzendingen van Ralameimaar

Er loopt veel door elkaar Nog vol van waar ik gister was naast dochter zittend zij slapend kind in arm daarom fluisterend over voorbijgaan aan iets maar voelen dat herstel, een elkaar wel begrijpen willen juist dat ik kind, zij moeder, wijze. En dan wat ik tegenkwam in trein het zien wat buur bekijkt op zijn phone het horen van…

Je was die dag eindelijk elf en wist nu steeds meer over jezelf Twee enen achter elkaar, stevig staan ze als een paar Jij, zus, dochter, kleindochter, vriendin die veel ontdekken wil, veel zin Een jonge meid, een nieuw begin Houdt van vertellen en van schrijven over waar stenen blijven, hun ontstaan, waar kwam de zandsteen vandaan?…

Verjaardagen maand Gekleurde blaad'ren maand Een rijden met ov Maar je kunt niet mee Iets op het spoor gebeurd waardoor uren op perrons, op mobiles gespeurd, in bussen en in treinen Het wachten ‘t laat je laat arriveren of naar huis omkeren Maar nee, want leuk ‘t vooruitzicht En hoe mensen reageren ‘t kan allemaal erger nog Denk…

Op weg naar zus voor uitgesteld verjaars bezoek App ‘k hem die echt nu jarig is Gebak en thee klaar in de app Ik denk een combi maken dus Maar daar kwam de storing van de trein die daarom terug alle reizenden beslissend, vlug, hoe verder naar hun doel ‘t Werd later, laat en append weer dat ‘t niet gaat Na drie uur later bij…

Zijn vriendelijke lach…, zacht sprak hij door zijn zachtaardigheid maar bleef altijd in zijn waardigheid al nam hij aan alles deel. Troostte mij met zijn precieze inzicht in de dingen, mijn blinde vlekken als kwalen mezelf aangingen Al polsend maakte hij je een stukje heel In het hofje, de kliniek en zijn gezin ieder had zijn taak…

Wanneer ik een niet vooruit te branden type denk te zijn afhankelijk van dingen, vriendinnen, vrienden om me heen, die me vragen, uitdagen, artikelen, boeken Wat zou er van mij worden of zijn als ik die of dat niet had? Ja, toch, een gat ergens in, jaszak, sok, handschoen meteen gedicht boodschap, koken, een werk ja toch voor…

Ze had het over weefsel onze gemeenschap als er iemand wegvalt door overlijden bijvoorbeeld dat dit dan voelt als iets wat kapot, een gat of een steek beschadigd Ik dacht na, ja! Maar ook een weefsel dat zich hervormt, vanzelf, zoals je lichaam zich elke nacht herstelt, de dingen, organismen zich hergroeperen En zo snel…

Of ik plannen heb, appt zus vaak De laatste roosjes van mijn struik Goede vriend mailde mij een goeie dag Iemand riep naar mij op de parkeerplaats, vroeg vriend’lijk hoe het ging, zei: ‘zal wel goed want je gaat weg’ Ik zei: ‘k ga naar ‘t graf van zoon’ Nu keek hij bedrukt naar mij ‘k Reed weg en plots een tikje aan ‘t voiture,…

Blauw is de hemel Grijsgeel is het strand De verte lijkt te verdwijnen Zoals ikzelf en mijn pijnen En wandel waarheen? Jij in gedachten me houdt op de been Maar ook al die and’ren, de exen, de nieuwe en die me ontvielen De golven dekken ze toe De visjes de kwallen en kreeften garnaaltjes en mossels en al het gewemel van beestjes…

De zwanen, hoe die stonden als familie aan de kant hun veren reinigend telkens, opnieuw en opnieuw zo wit willen blijven Terwijl sirenes om ons heen loeiden opnieuw en opnieuw De lucht donkerde maar de zon doorbrak opnieuw en opnieuw Ik langs het kanaal liep, dat alles aanschouwde opnieuw…

We zouden een tunnel door waar nu water stond. Te voet de snelweg over dus In deze wereld waar van alles op zijn kop kon deze nietigheid er bovenop We praatten over oefeningen, en welke, om zonder klachten Ik zei hoe braaf we steeds, krampachtig oefeningen dagelijks herhalen maar omdat we denken dat die juist we slaaf ervan geworden…

Daar zaten we in jouw al meer dan veertig jaren oude tuin door jullie saam gezaaid, gepland, en aangelegd, de slingerpaadjes, bogen geënte boom, de varens We praatten over asverstrooiing, ‘t bootje, verpakt weer in kartonnen boot en jullie in je zeilboot Dan ging het over een vakantie in Majorca, waar zij twee keer met man,…

Aan de telefoon had ik het over nog geen vakantie gevoel Maar hier nu met jou die me ophaalde van ‘t station… een begroeten, de kleine die me verbaasd dan naar zijn mamma lachte. Rijdend vertelde je over ‘t bezoek van familie, foto s en vrienden die zo vol liefde. Op de parkeerplaats van de heide spartelde hij opgetogen naar…

Waar moet je over schrijven als er zoveel brand Zovelen als kudden rennen naar een ander land en dan weer terug? Over lange rijen bij een benzine pomp? Schrijven over mijn tuin toch lieflijk ‘t uitzicht ondanks het gele gras ‘t bos mooi en koel ondanks het lage water in de plas er eten in mijn koelkast was? Er een wij is, altijd…

Ooit was vlaggetjesdag een feest van nieuwe haring, stapels tonnen mannen met zwarte petten vrouwen in klederdracht kinderwagens. Nu lopend langs de haven zie ik blokkendozen bouwsels. Een lange reeks restaurants, buitenlands ooit de visafslag, zie ik mannen met korte broeken, outdoor petten, vrouwen met zonnekleppen, rugzakjes…

Je zit daar maar geflankeerd door die houten vrouw met borsten die half verscholen in ‘t groen, onder dat gipsen beeld, door lampenkap gehalveerd, vrouwenportretten aan wand, te scrollen, lezen, uit te hangen Zoals ik zo vaak daar maar uithang, scrollend, gedichten, gedachten lezend.…

‘k Wou naar ‘n verjaardagsfeestje terwijl ‘k de dag erop zelf jarig zou ‘k Kreeg een ‘hoi hoi’ app of ik thuis? ‘nog net’ antwoordde ‘k want zou zo weg Jij, dat je middernacht wel met mij vieren wou Terwijl ‘k juist aan jou gedacht, er samen heen te gaan Maar nee, wel daarvandaan me op zou halen Weer in de auto samen terug naar huis…

Dat iemand een vrouw wil schilderen van een plaatje en dat er Elon Musk uitkomt Dat ik mijn overbuurvrouw wil schilderen die aan het schilderen is en er een boedha uitkomt Dat ik dan mijn schilderlerares nateken die eruit komt als een vertwijfelde vrouw maar met mededogen Dat ik droom blij te zijn met een verblijf, maar dat er…

Ik was bang om in zijn huis te logeren als hij er niet was Ik dacht, dan ga ik nog meer van hem houden En ja hoor, door zijn boeken, zijn foto s aan de muur zijn planten zijn muziekinstrumenten de orde al het fruit dat ik op moest maken En dan het krijsen van de meeuwen Tenslotte het ‘slaap lekker’ dat ik ‘s morgens vond…

Vaders die daders ontladers, van nieuw leven nieuw verhaal die kaders aanbrengen Ik denk aan mijn vader Ader van ‘t gezin Hoe zijn bloed door elk kind, door mij rint ik denk aan de vader van alle wezens in het heelal en de aarde Hoe hij laat baren Zijn bloed, zijn perfectie in ons rint en als een kind vallen en staan we weer…

Ik lag op die hete dag onder de wilg Ze noemen hem treurwilg Ik wil dat hij Fleurwilg gaat heten Zijn blad waait speels Hoeveel blaadjes hij heeft?, vroeg ik, ik dacht een miljoen Jij honderdduizend Lang hem bekijkend zag ik steeds meer licht op hem schijnen als diamanten alsof hij nat en druppels glinsterden Maar ‘t was…

En terwijl er een kano in de gracht beneden voorbij dobberde vertelde je over je zussen Er voer een sloep, oma, opa, jongelui eten op plateautje Nu ging het over onze ouders, wij als ouders hoe zij ons hadden zien opgroeien, wij onze kinderen ‘op een mooie Pinksterdag’ kwam bij ons naar boven Het was na de film over iemand die…

Je maakt foto‘s van beelden op bruggen, in parken moeder en kind vind je de mooiste Je schildert een dikke buik op een paasei Je schildert embryo‘s, maakt een collage: geboorte gerelateerd Je gaat naar een 40 jarig huwelijksfeest in ‘t groen, zingt over hun dochter die ze groot hebben gebracht En dan ineens zie je jezelf lopen…

Ik keek naar het schuim aan de branding Als ijsschotsjes, bevattende miljoenen kleurtjes Wachtend, gedreven door wind, trillend en bevend, als entiteiten liepen ze voort Dan, eenmaal op ‘t droge zand bibberend wachtend totdat wind ze uitdrogen, verwaaien, oplossen zou Mijn vermoeide, gloeiende voeten werden in de branding…

Westbroek park/beelden ‘k Wist niet waarom ‘k er vandaag heen wilde, moederdag en alleen. Vader bezocht het park voorheen geregeld want woonde er dichtbij Maar bij ‘t naderen van een beeld herinnerde ‘k me, dat ‘k daar ooit een foto van genomen had met onze kinderwagen, eerste zoon Nu, was ook jouw beeld in mijn hoofd…

Lieve nieuwe moeder dat blij moederschap in je groeien, vloeien mag en bloeien, jou zal boeien! Al is het stoeien met je rust! Het zal je leven veranderen en jij zal mee meanderen Dat jij dat zelf invullen mag, anderen zich er niet mee zullen bemoeien wel helpen, jij met jouw goeie riemen roeien zal wens ik je toe…

En terwijl ik zag hoe de zon glinsterde op het water de golfjes sterren deinden, dacht ik aan de stralende naam van mijn pasgeboren kleinzoon Zijn foto gaf een tevreden oude wijze weer En ik dacht aan de kleinzoon van jou, je dochter, die onlangs ook die naam voor haar kind had gekozen Ik zag Aziatische vrouwen met fruit en…

Alom staat het fluitenkruid op springen te fluiten, boterbloemen uiten zich door los van elkaar geel te zingen. Het stroblonde riet is zover nog niet, wel ontspruiten haar felgroene sprieten Geen haast heeft groot hoefblad met haar wijde blaren, de paardenbloem en het madeliefje lieten zich als eerst begroeten, brandnetel blaren vouwen…

Ik reed tussen gele koolzaadstroken daarachter lagen bollenvelden roze, rode, paarse, wit-gebroken, boven mij de blauwe lucht en alle auto s, welk merk dan ook, anticipeerden op elkaar, wat een weelde tussen het groeiende, bloeiende het tjilpende en zoemende…

In Munnekeburen kon ik uren turen naar witte wolken in een sloot naar het koolzaad dat ontsproot de paarden-boterbloemen in de berm, het verse groen weer aan de struiken, afgelegen van verkeer de huizen alleen met boot of lopend aan te komen Ik waande me, zo stil en fris de lucht, in de bergen even En dan de ooievaars, die er zweefden…