Verten

Blauw is de hemel
Grijsgeel is het strand
De verte lijkt te verdwijnen
Zoals ikzelf en mijn pijnen
En wandel waarheen?
Jij in gedachten
me houdt op de been
Maar ook al die and’ren,
de exen, de nieuwe
en die me ontvielen
De golven dekken ze toe
De visjes de kwallen en kreeften
garnaaltjes en mossels
en al het gewemel van beestjes
beweegt steeds maar door
Het leven nooit moe
De wind in mijn haar
waait als het helm op de duinen
Jaar maar na jaar

naruur

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 77