Droomde dat hij een dichter was

Hij droomde dat hij slim poëtisch was geworden.
Een wijze onverlaat in z'n eentje op het platteland,
ongezien door de klootzakken van de roddelpers.
Paranoïde, zwelgend in zijn eigen intellectuele brein.
Maar het was bullshit, een fantasievlucht tegen de realiteit.

Nu zit hij stil in de buik van de grote mensen stad.
Die aasgieren van de media hebben z’n hart gejat,
jaren geleden. Geen toeval, gewoon de harde waarheid.

Hij denkt aan die zomer. Pure liefde, zeiden ze.
Samen in de schaduw, vrijen tot de ochtend komt
Zij speelde de actrice, ze wist precies wat een man nodig had
in deze teringzooi van een bestaan.

We liepen door de zeikregen naar de kade.
Richting die rotte boot, weg van dit land,
om nooit meer om te kijken.

Doek valt, klote toneelstuk voorbij.
Gewoon een dromende dichter, verloren in de grote stad.

dichterschap illusies

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.7 met 7 stemmen 178