Altijd dichtbij
Morgen raakt de tijd jouw naam opnieuw,
een datum die blijft fluisteren in ons hart.
Hier beneden zouden we kaarsen branden,
vieren dat jij al vierenveertig lentes droeg.
Maar jij woont in die stad boven de wolken,
waar dagen geen einde kennen
en licht nooit dooft.
Toch ben je hier.
In elke adem van de wind,
in elke stilte tussen onze woorden,
en al weken -
daar is die vlinder weer,
licht en teder,
die ons steeds weer passeert
alsof jij zegt:
“Ik ben er nog, Pa… Ma… ik ben dichtbij.”
We voelen je,
juist nu de dag nadert
die ooit zo vol leven was.
En jij -
jij viert verder,
in een bestaan zonder grenzen,
waar liefde alleen maar groeit.
Ooit,
ooit staan we weer samen,
zonder afstand,
zonder afscheid.
Voor altijd verbonden,
in alles wat was,
en alles wat nog zal zijn.
... Op 21 juli 2026 staan de ouders van Danny stil bij zijn aardse verjaardag. Zij zouden zijn 44ste verjaardag hebben gevierd! Maar Danny kwam al op jonge leeftijd om het leven. Nu leeft hij voor eeuwig door in “Die Stad Boven Wolken”. Zijn ouders merken zijn aanwezigheid nog elke dag. Ze merken dit ook als zijn aardse verjaardag eraan komt! Al weken fladdert er, elke keer als ze buiten, zijn een “Danny Vlinder” hen voorbij. Zelfs regelmatig vlak voor hun hoofd langs! Net of Danny zeggen wil: “Ik ben er nog steeds hoor Pa en Ma! Ik vier in “Die Stad Boven Wolken “ voortdurend mijn bestaan!”
De ouders gaan dit ooit weer samen doen met hun zoon.
Geïnspireerd door de woorden van zijn ouders ontstond dit gedicht. ...
Zie ook: https://brondeherinnering.wordpress.com/
Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
20 juli 2026
Geplaatst in de categorie: familie

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!