Netgedichten over liefde

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 10.541):

Thuiskomen bij jou

De trein glijdt langs schapen
zon zakt achter bomen
avondrood vertoont een slaperige maan
maar ik voel mijn hart sneller slaan
want ik ben bijna bij jou

De plek waar ik wil zijn
daar waar de deur altijd open staat
je warme lijf, je lieve lach
jij staat daar, met ogen die stralen
armen wijd, welkom, lief en zacht

Als de nacht ontwaakt, schuilen we bij elkaar
het vuur knettert, de kamer vult zich met warmte
je vingers strelen zacht door mijn haar
dit tedere moment is romantisch
door kaarsjes op de kast

Samen vinden onze zielen rust
al is dit geen fundamentele plek
‘t is daar waar jouw mond de mijne kust
als de ochtendzon weer begint te dagen
wil ik in jouw armen ontwaken

Want thuiskomen, dat is jou weer zien
alwetende dat ik je zeer bemin…