biografie: Zywa
Ik bouw geen huis, enkel poorten,
ingangen
naar schatkamers
van de oude en de nieuwe paleizen
in de gedichtenhemel
die de aarde en de eeuwen omspant
en het leven weerspiegelt,
het leven van altijd en overal
dat we kennen en proberen
te begrijpen, het leven van mensen
met wie we verbonden zijn,
die we kunnen ontmoeten
in de paleiskamers van
de gedichtenhemel.
Inzendingen van deze schrijver
2743 resultaten.De mensen vragen erom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 
18 Voor de priesters is het helder
Ze hebben het goddelijke antwoord
gegoten in hexameters en herhaald
tot ze het feilloos konden opzeggen
als vertaling van de wanklanken
uit de mond van hun gevangene
die ze dienen voor het oog
van boeren, burgers en gezanten
aan een voet van het huis
van de goden, de witte berg
van zwakke kalksteen
op…
Wegkijken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 23 Ik wil jou vergeten, zijn
wat jij niet was
mama
jouw ogen
hebben mij zoveel jaren
gezien, en nu
kijk je me weg, zoals zoveel
anderen dat ook doen
en zoals ikzelf
in de spiegel
naar me ben gaan kijken
verlangend
gezien te worden
verlangend
naar contact -
een blijvende omhelzing…
Vredelievende mensen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 28 Omdat hij de sterkste was
de rijkste, de wreedste, de man
die het kon, was hij koning -
ons koninklijke lichaam
de beste bescherming
die we beschermden
We groeiden voorspoedig
ons lichaam werd een reus
We schreven steeds meer wetten -
waarin eigenbelangen evenveel
verwaterden als ons gevoel
een sterk lichaam te zijn
Er zijn andere lichamen…
Fijne dagen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen 81 Kom je gauw weer?
Lieverd, je komt toch?
Waarom ben je niet bij me?
Gaat het goed met je?
Vind je me nog steeds leuk?
Zou je me missen als ik verdween?
Zal deze brief bij je aankomen?
Zie ik je nog eens?
Weet je nog
die nacht in Bourgondië
toen ik door de donkere
gang naar jouw kamer kwam
en we het er tijdens de onweersbui
over…
Preek tot de vissen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 1.162 Jullie weten niet waarom
kennen niet eens het verschil
tussen de regen en mijn tranen
Jullie hebben geen idee
van de zee, die voor jullie is
wat voor mij de aarde is
En wat voor mij de hemel is
hoeven jullie niet te begrijpen
Ook aan mij ontglipt het
net als jullie aan mijn hand
en mijn gevoelens aan mijn wil
ontglippen
Ach, wat…
Patronen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen 738 Of het nu wolken waren
vogels of theeblaadjes
mensen zochten
onder het getij, de seizoenen
en het trekken van de kuddes
naar nog meer
patronen als houvast
tegen onverhoedse gevaren
Dat is hun eigen
patroon, ook ik
kan mezelf zijn
en vertrouwen
op evolutionaire wijsheid
die er bij alle domheid
en tegenslag steeds
het beste van zal…
Getuigenissen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 928 Als iets mogelijk is
als het had kunnen gebeuren
dan is dat interessant
voor buren en vriendinnen
En de mannen die er iets
van opvangen, hebben snel
hun oordeel klaar
want niemand is onschuldig
dus zal het wel waar zijn
Wanneer een vrouw alleen
thuis geweest blijkt te zijn
kan ze bezoek gehad hebben
en verleid zijn tot intimiteiten…
Het wordt later
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 32 Mensen hebben wensen
en ze hebben geleerd
dat geluk vluchtig is
dus hopen ze er het beste van
en maken ze er het beste van
maar dat is nog niet goed genoeg -
Zo zit de wereld nog niet in elkaar
We moeten het doen met onze gebreken
Geluk komt later
En later wordt alsmaar later
zodat we niet leven maar lijden
voor de belofte
van vrede…
Ik ben weggegaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 38 Steeds verfijnder
ken jij jouw gevoelens
Zo interessant
Kijk toch eens
hoe open en kwetsbaar
jij je graag laat zien
en vrouwen uitnodigt
om in jou te wonen
Jij hebt zoveel te bieden
dat hun aandacht vraagt
bij jou thuis, maar
het is er ongemakkelijk
koud en hard naast de sofa
waarop ze jou verwennen
en jij voldaan
dat liefde noemt…
Einde der dagen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen 41 Wanneer
mijn toekomst niet meer denkbaar is
morgen een herhaling van vandaag
uur na uur dezelfde dag
wanneer
wanneren eigenlijk niet meer
bestaan, alles nog een keer
gedaan moet worden
wanneer
mijn adem zwakker
mijn bloed langzaam
mijn darmen van slag
wanneer de allerlaatste vraag
is waarom
blijf ik verlangen
naar wat ik niet meer…
KiemStof
netgedicht
3.0 met 5 stemmen 73 Verborgen in een buik begint het
In een bank van zwart zaad
in de aarde, in een bloedbiotoop
in de schors van de ongeborene
en daarna het onvoorspelbare pad
zoals elke sneeuwvlok anders
op de aarde komt, elk deeltje
onderweg geraakt wordt
en door unieke contacten gevormd
tot onderscheidbare aangezichten
die hechten en loslaten
ontkiemen…
Het is geen feest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 142 ....De lerares fluistert het nog eens in mijn oor: "adem
....rustig, voel wat er loskomt en laat het gaan, een last
....die je niet zult missen, durf het te vergeten
....en blijf in je lichaam, wat er ook gebeurt"
....aan opkomende tranen, zelfmedelijden
....of slaande boosheid, het is geen feest
....om te leven en een schrale troost
..…
Feest met feeën
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 273 Verkiezingstijd: daar zijn ze
in mooie jurken, de feeën
met hun toverstokken
gericht op mijn dromen
Flonkerende sterren
een prachtige wereld
wensen ze mij toe
ik krijg het cadeau
als ik wil, Zeg het maar
Mijn stem
maakt het verschil
maar de nar lacht
en danst om de blinkende jurken
Hij wijst naar de toverstokken
die wijzen vooral…
Voelwassen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 62 De stormen zijn doorstaan
de winden en de zeeën
Het belangrijkste blijft
het onbegrijpelijke raadsel
dat jij graag bij mij bent
bloot voor mijn handen
en mijn kussen bij mij
ligt en met een zucht
ons beiden laat voelen
dat het leven goed is
We zijn voelwassen nu
kennen de hemel van de huid
de tintelende sterren
de zon waarin we…
Niet leuk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 134 Aardige man
zaterdag lunchen
we voelen ons rijk
maar al gauw lachen we niet meer
hij huilt
om een probleem, ik weet niet wat
te doen
wat waait en draait er toch
in zijn hoofd en de mensen
wat zullen die wel niet denken
van hem, van mij
zo ken ik hem niet
zo durf ik hem niet
te omarmen
dit is niet leuk
is er dan niemand
om mij…
Gebeden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 68 Wat je doet
is een gebed
Besef wel
tot wie of wat je bidt
met je daden
en waar je toewijding op gericht is
Op rijkdom misschien
Op roem
Of op de schoonheid van het hout
dat je bewerkt
Op het welzijn van je gezin
het in stand houden van de natuur
die ons voedt
het begrijpen van de natuur
die ons bedreigt
het bewonderen van de natuur…
De kolonelisten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 44 De luitenant-kolonel is een held
Het is moeilijk leven
met een verlies
Dat roept vragen op
Over zijn minachting
van mensen en de grondwet
Gelukkig hebben de winnaars verloren
Ze trokken zich terug
uit de vlakte waar geen eten is
Zo kregen de kolonelisten hun zin
Ze zijn geen slechte verliezers
Uiteindelijk hebben ze gewonnen
Maar…
Tuintwijfels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 51 De reizende mens schiep
de herberg, later ook het café
en hij zag dat het goed was
De wouden zijn gekapt, de bomen
verzaagd, vertimmerd en geboend
- een bank waarop ik zit
achter in het café bij mensen die
over de bijzonderheden van hun leven
praten en mij vragen wat ik weet
van mijn werk, is het meer
dan wat ik doe? En tot waar
reikt…
Laat je me?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 59 Op de vloer luister ik
naar jou, ver weg in huis
de geluiden blijven onderweg
ergens hangen - je bidt
als een vogel en ineens
duiken er vragen op
mij, die me verlammen
(Soms zijn het jouw handen
..om mijn borsten of jouw mond
..jouw zuigende mond)
Het plafond is leeg, niets
te zien, alleen te voelen
maar ik geef geen kik
Ik hoor jouw…
Misthoorn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 148 Wat is het heerlijk
om schuim te zijn
met zijn allen, grote plukken
hongerig mensschuim, een mist
van leven, en ik een vlokje
in eigen kleuren, ik
moet even met mijn zieligste stem
mijn beklag doen en blazen
dat ik er ben, ik
los veel te vroeg al op
niet zoals toen
ik net geboren was en groeide
van mijn eigen afval
nee, het is een…
Wachten op het ruimen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 52 Onder een wirwar van wegen
verdwenen de lanen
naar de roestige poort
overvleugeld door de witte
marmeren trappen waar hemel was
Nu is het wachten op het ruimen
van de Nieuwe Begraafplaats
achter de wal van de stad -
voorbij de Elysese Velden
.....waar mussen zich tegoed doen
.....aan brokken brood en de duiven
.....niet durven met verscholen…
Fantoompijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 80 De vrouwen, de landen
die ik heb veroverd
honderd jaar, vijftig of tien jaar
geleden, eens en voor altijd
gewonnen
die mijn exen willen zijn
mij niet meer willen
ontvangen
mij niet meer willen
geven wat mij toekomt
de bekkens
met hun zachte binnenkant
van gespierd weefsel
dag en nacht beschikbaar
voor mij
de bekkens
met hun zachte…
Paradijskinderen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 50 Jonge mensen zijn slechte denkers
Je moet hen eerst te eten geven
van de vruchten van die ene
speciale boom van de kennis
wat nuttig en nadelig is
voor ze iets weten
en zodra ze dat snappen
begrijpen ze
dat het zo moet zijn
als je geen paradijskind wilt blijven
voor wie alles klaar moet staan
in een wereld zonder gevaren
Wat nadelig…
Hoe een hand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 122 Hoe een kus voelt, een hand
die me ongewenst betast
daar praat ik niet over
Nieuwsgierig kijk ik ernaar
in het donker van een bioscoopzaal
of thuis, waar ik op pauze kan drukken
me veilig over kan geven
aan de sensatie en opga
in beeld, in tekst -
de onbedekte termen
tussen willen en niet willen
die zich aan me vergrijpen
met bijna…
Mijn leven als spook
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 50 Mijn geheugen praat
net lang genoeg met de mensen
om hen netjes kwijt te raken
Antwoorden verlangen ze niet
het is genoeg dat ik niet wegloop
Waarom verlang ik dan
naar contact, waarom voel ik
niets? Vanwege het besef
dat het niet mogelijk is
of ligt het aan de pillen?
Krijg ik mijn lichaam terug
zal ik ooit weer ruiken waar ik ben
en…
Mond vol leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 49 Op het toneel is de aarde
een vlakte met een mond
vol baleinen die in-en-uit
stromen van leven zeven
en verteren wat niet zwemt
verslapt van verdunde hartstocht
verbleekt van verloren vreugde
verroest van vermoeidheid
De dansers zoeken zichzelf
op de tong, af en aan
spoelend uit de magen
de kraamkamers van het leven
De draadgordijnen…
Ongewenste talenten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 73 Of je nu veel of weinig talenten hebt
het leven is voor iedereen gelijk
en kent maar één beloning:
je moet zelf ervaren
wat je zinvol vindt
en als je het ene afweegt
tegen het andere, moet je
voor jezelf, de discipline hebben
om te handelen naar de uitkomst
De erkenning van je verdiensten
door anderen is nooit genoeg
Je eigen perspectief…
Wilikken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 61 Nog geen drie jaar, zelf aan het stuur
boven de reusachtige banden
op de tlatto willen rijden
Uit ongeduld en ontevredenheid
is mijn wil geboren
en zo wilde ik jou
Maar nu ben je er
Nu wil ik jou anders
om van te houden
en ook zou ik willen weten hoe
ik te midden van alle wilikken
mezelf kan liefhebben en
niet beknotten zonder
anderen…
Geur van braaksel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 93 Symfonie op de grens
van mijn leven, gebroken
na de uren
op de harde kerkbank
in de geur van het braaksel
van een weggedragen vrouw:
vagevuur en de waanzin
van de duivel voor haar ogen -
wild stampend als een beer
danst hij om haar heen
....Raak ons aan, vernietig hem
....vernietig al haar herinneringen
....aan hem, en vaag mij…
Lentetragedie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen 242 Jij wilt van alles
genieten, en
dat vieren we, ik zing
jouw naam
in een optocht
met geiten
bokken
saters
maken grappen, ik zing
jouw naam
Je bent er niet bij
Jouw zuchten niet
in mijn armen
en geen bevrijdende lach
Maar ik zing
jouw naam…
Meer van deze schrijver...
