biografie: Zywa
Ik bouw geen huis, enkel poorten,
ingangen
naar schatkamers
van de oude en de nieuwe paleizen
in de gedichtenhemel
die de aarde en de eeuwen omspant
en het leven weerspiegelt,
het leven van altijd en overal
dat we kennen en proberen
te begrijpen, het leven van mensen
met wie we verbonden zijn,
die we kunnen ontmoeten
in de paleiskamers van
de gedichtenhemel.
Inzendingen van deze schrijver
2525 resultaten.Ik droomde dat ik vrede zag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 
29 Ik droomde dat ik vrede zag
ojee, de mensen zijn van slag:
volledig onberekenbaar
ze delen alles met elkaar!
Maar toch, wat men er ook van zegt
mijn droom is echt wel echt
mijn droom is echt wel echt
Ik droomde dat ik vrede zag
en liefde als bij toverslag
wordt zonder dwang of overmacht
...
Brave Hendrik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen 36 Wanneer ik meega naar de vuilnisbelt
om er pornoblaadjes te zoeken
omdat de poses van de vrouwen
me betoveren, hoor ik erbij
Maar verder word ik gedoogd
Mijn klasgenoten vinden me vreemd
Ik loop raar, alsof ik voorover val
En als ik gelijk heb, wil ik het ook krijgen
Dan ben ik de prof o...
Nanacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 40 De soldaten komen
plotseling, ze schieten
de straten leeg, wij
vechten niet, we schuilen
en kruipen door de kamers
We verbergen ons en
doorstaan de aanval, bang
te sterven dromen we
van dood en ellende
Smeulend wordt het stil
Slierten rook, honden
ruiken aan buiken
likken aan lippe...
Liefdesradar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen 63 Je staat op mijn radar
jouw signaal is onderweg
De wielen tollen naar mij toe
Ik zit in jouw hoofd
en jij in het mijne
De weg is vrij, je bent snel
je hebt mijn verlangen gevoeld
Dat is onze band
onze liefdesradar
die altijd aanstaat
/So Far Away/ in jouw oren
dan /Miss You/ en
/Get ...
De zee, de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 56 Schilder met je baardharen
en je zachte harde penseel
over mijn rug, open mij
Omvat mijn heupen en
de heuvels van mijn lichaam
masseer mijn lippen met je hoed
Verzegel mijn andere lippen
in de zachte adem van onze
neuzen naar ons hart
Streel snel waar het fijn is
en kom in mij, ga do...
Kom gauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 50 Er is altijd wel een manier
om het anders te doen
en naar huis te komen
Niet in gedachten, maar
rennend, op de wind
op stroom of kerosine
Ik droom je naar mij toe
Je komt op wandelschoenen
op de fiets, op een slee
of van liaan naar liaan
Je steekt de bergen over
de zeeën en alle grenze...
Waterland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 48 Vanaf Het Paard
is er flink gegraven, dwars
door het eiland, daar
waar nu de Oostervaart
loopt, tot aan de terp
van Wittewerf
Verder, op het vasteland
ging het kanaal door
het Groote Meer
onder langs het Zwet
schuin door het patroon
van het Waterland
langs Holysloot en
de Bloemendal...
Mis jou
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 57 Alleen in bed, dat is niet zo erg
maar ik mis jou, ik wil je
voelen, ik wil je kussen
Niet alleen in mijn dromen
Het helpt niet dat ik steeds
op mijn telefoon kijk
Je belt me niet
je denkt niet aan mij
En dan belt mijn moeder
Gaat het wel goed met je?
Kom je morgen weer eens?
Dat is z...
Zo heerlijk jong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 65 Naakt op het strand
en bij het zwembad, foto's
levensgroot opgehangen
Wie hier komt, moet
zien wat er te krijgen is:
mooie meisjes
Het begon met een massage
in het luxe buitenhuis
Alles stond klaar
Ze werden verwend
//Dit ken je nog niet
Je bent zo jong
zo heerlijk jong
En nu jij, l...
Maatje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 52 Ik heb nooit geweten
dat het zo zou gaan
met kinderen, leuk en aardig
maar ik heb gewoon geen rust
en mijn man doet maar
half mee, hij geeft een bloemetje
op Valentijnsdag, daarom
heb ik even iets nodig
en neem ik er nog een
zo'n pilletje uit de la
Dat is mijn maatje
het helpt me
op ...
Gevallen engel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 51 Ik raap de engel op
en draag hem de berg af
Thuis leg ik hem neer
op een bed van ijs
Aan tafel schrijf ik alles op:
zijn doodskreet in de sneeuw
de andere engel die hem tegen
de bergwand zette en wegliep
Daarna ga ik de trap weer af
om zijn aardse verschijningsvorm
van een uit de hemel...
Ver van mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 55 Zo ver van mij vandaan
Geen rust om thuis te zijn
Je wilt de wereld in
en jouw werk is de mantel
waarin je reist
Overal, te weinig bij mij
heb je even een thuis
en steeds minder een plek
waar je blijven wilt
ook al is er alles
wat je nodig hebt, hier
bij mij, samen met mij
niet ergen...
Uitbraak
netgedicht
3.4 met 5 stemmen 67 Dieren zijn dieren
ook in het paradijs
waren ze niet veilig
voor elkaar, maar
toen kwam het kwaad:
de meedogenloze mens
voor wie zelfs de slang
moest vluchten
wegens een rijpe appel
aan de boom waarin
hij danste
De tuin was al gauw te klein
voor de mens, hij brak uit
en trok de we...
Inkijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 56 De wereld beschrijven
zoals ik haar begrijp
misschien zoals ik wil
dat ze zou zijn
De wereld en de mensen
die zich onderling handhaven
bekijken, ook mijzelf, zo intens
dat ik het onthoud
en kan doorvertellen alsof
de lezers bij hen, bij mij
en bij zichzelf naar binnen kijken
en zien h...
De zwerm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 50 Groepen bewegen altijd
Ze zijn geen dood gewicht
elk lid ervan volgt
met getrek en geduw
de hartslag van het geheel
ongeacht het gepiep
van de vogels die voorop vliegen
maar niet leiden, die een
rafelrand van de zwerm zijn
Bij gevaar zwenkt men weg
en nog een keer wanneer
het nog niet...
Goede Geest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 63 Ik leerde, niet op school
wat een aangenaam leven is
voor mij; dat was stap 1
En nu verder, want ik weet
dat de dagen saai kunnen zijn
wanneer ik me ontspan en geniet
Dus, stap 2
Ik zoek geluk
ik wil iets doen
waar ik goed in ben en
waar anderen wat aan hebben
Ik wil leven
als ee...
Drijfzand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 93 Hoe het leven toen was
in de eenentwintigste eeuw
zal wel een raadsel blijven
De bronnen zijn drijfzand:
onduidelijk, tegenstrijdig en
psychologisch niet uit te leggen
Het meeste is verloren gegaan
bij bezuinigingen, onnadenkend
of omdat het overbodig leek
Een deel schijnt met opzet
...
De hond van de buren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 97 Na die eerste jaren hebben ze hem
voor een tweede periode genomen
en nu blaft hij veel meer
Vooruit, we zijn de beroerdste
buren niet en gooien hem
een bal toe
Ojee, hij heeft hem al
en met veel lawaai dwingt hij
ons om opnieuw zijn zin te doen
Hij verveelt zich gauw
en kan er niet t...
[ Een mooi meisje roept ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 53 Een mooi meisje roept
de goden over zich af --
is de dubbeldenk.
Tram op de heuvel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 76 De tram op de heuvel zingt
geluidsgolven langs zijn baan
in de verte zacht weerkaatst
door de bomen, ik tuur en
luister naar hun respons
De wind voert het lied
de hemel in, ik zweef mee
in het volle licht waarin de uilen
zich stilhouden, nergens
klinkt hun grauwe roep
Vesting, Noord- e...
De boot is vol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 116 Tot ons middel zitten we op de top
van de berg midden in de zee
waarin onze huizen borrelend
en het vee blatend en mekkerend
verdwenen, de vogels moe
in neerstreken en doornat
gezonken zijn
Mijn dochter houdt haar baby
voor zich uit, de voetjes zijn nat
Ze dompelt hem onder
Het zal nie...
Tussen durf en angst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 85 Ik spring de diepte in
en val niet, in een spiraal
zweef ik zacht, gedragen
door een golvende laag
van gedachten, tussen
hemel en aarde, tussen
durf en angst, tussen
mescaline en ontwaken
Scènes uit mijn leven
lichten op alsof ik van tijd
naar tijd, plek naar plek vlieg
en ben wie ik...
Plasma
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 122 De lucht trilt in mijn oren
een machtige machine
overweldigt het land
zonder zich prijs te geven
in andere dimensies
Geen object, niet vliegend
alleen ongeïdentificeerd
Onzichtbaar, ongrijpbaar
Paniek is zinloos
Het geluid legt zich neer
te zwaar om te strelen
met een neuriënde st...
Operatie #Herfstblad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 131 De dakgoten druppen
in de bezette stad
Na een nacht wakker liggen
van onrecht en doden
gaan we naar buiten en laten
we onze geleefde levens zien
Kijk, zo moet het, oud worden
met rimpels en huidvlekken
Onze stille tocht ritselt
en zucht een beetje
zwermt soms even samen
op muziek uit ...
Operatie #Zomergeuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 86 Ongevraagd komen wij
uit bloemkegels en herinneringen
de grenzen over, we bekoren
vriend en vreemde
met de geur van vrijheid
de zalf van hartelijkheid
en onze onverzettelijkheid
om klein en stil te leven
tot het uiterste
het juk te negeren
alleen op de lentes en de
zomers in de wind te ...
Operatie #Lentevraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 101 Hoeveel zouden we willen?
Veel, meer, of zuchtend
toegeven
dat we beter weten, de wet
van oorzaak en gevolg kennen
Gezonde geest, gezond lichaam
dat we schoonheid niet verslinden
en alleen in de lente van ons leven
zoals de lente leven, groeiend
tegen de verdrukking in, de winter
ver...
Operatie #Sneeuwvlok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 75 De feesten vielen stil
alle drukte liep weg
uit de cafés en de straten
En de lucht werd bleek
Wij doen niet meer mee
zolang het winter is
en we zonder kunnen
Alleen het hoogstnoodzakelijke
kopen we, niets onderhouden we
dat de bezetting in stand houdt
haar landvraat, mensenvraat
Vrij...
Wachtkamer (Bescherm ons)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 88 Het is geprobeerd:
goden, een god
boven de mens
en nooit kon men vertrouwen
op het goddelijke als men bad
en een wens deed:
een wens om gezondheid
een wens om gerechtigheid
een wens om vrede
En toen: de sprong
in de diepte
van de ziel
en die bracht geen soelaas
Ook de goddelijke...
Counseling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 81 Ik krijg een hand, eindelijk
ben ik van de wachtlijst af
en mijn eigen wachtkamer uit -
bij iemand die net als mama
naar mij luistert
om me houvast te gaan geven
wat mij helpt, wat er kan
werken bij mij, iemand die
van tijd tot tijd Actie! en Stop!
mag roepen, zodat ik uit de baan
van de...
Hier waar ik sta
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 92 Ik spring tussen de ernstige mensen
voor de kerk, het café is nog gesloten
en ik denk nog verder terug in de tijd
In een late lente was hier een slootrand
ginds een molen, de wallen en de kroon
van de oude Wester
Alsof het een dik beschilderd doek is
wis ik verflagen geschiedenis
...
Meer van deze schrijver...
