biografie: Zywa
Ik bouw geen huis, enkel poorten,
ingangen
naar schatkamers
van de oude en de nieuwe paleizen
in de gedichtenhemel
die de aarde en de eeuwen omspant
en het leven weerspiegelt,
het leven van altijd en overal
dat we kennen en proberen
te begrijpen, het leven van mensen
met wie we verbonden zijn,
die we kunnen ontmoeten
in de paleiskamers van
de gedichtenhemel.
Inzendingen van deze schrijver
2612 resultaten.De stille passen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen 
17 Na het springen leer ik nu
met vaste partners
de stille passen
tussen tranen en lach, dansen
om wat niet mogelijk is
en wat ik het mis
in mijn fantasie
en mijn verlangen
Soms huil ik erom
Wat er mis ging
is voorbij, wat er kan
is beperkt
Wat ik doe mag
geen herhaling zijn
Ik oefe...
Ervaringsapparaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 220 Mijn gedachten komen
van buiten, niet van binnen
Ze vinden hun weg
van mijn ogen, oren, neus, tong
en handen, en zoeken
in mijn brein een plaats
tussen de waarnemingen
die eerder binnenkwamen
Samen vormen ze een idee
van wie ik ben, een
ervaringsapparaat
dat onthoudt wat het beleeft
...
Café De Jaren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 29 Er verdwijnen mensen
in de afronding van hun groep
verschoven tussen tekort en overschot
als de maat vol is
en je nog wel bestaat, maar even
niet meetelt - Niets aan te doen
Voor vreemden zijn mijn leven en ervaring
inwisselbaar en toch met niemand te ruilen
Alleen hypothetisch doen
mij...
Eilanden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 38 Ik denk aan thuis
waar ik nu even niet kan zijn
zodat ik nog niet terug wil
Op dit kleine eiland
mis ik soms de mensen
Alleen maar hun aanwezigheid
zonder dat ik met hen
contact hoef te hebben
Er is hier genoeg:
muren van wolken
aan de horizon, de zwarte zee
die op mij af komt
met dr...
Ja ik wil
netgedicht
2.0 met 5 stemmen 45 Onwetend voelde ik me zeker
maar nu haar later vroeger is
dan we dachten toen we tekenden
komt het ineens
aan op elke gewone dag
op wat mij tegenhoudt
lief voor haar te zijn
de liefde van mijn Ja
ik wil
Ik aarzel om dat te herhalen
Haar toestand, onze problemen
moet ik wetend verget...
Sjarazed (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 44 Mijn dagboek is te eerlijk
voor jouw ogen, wat heb je eraan
om je ongelukkig te lezen
als ik er niet meer ben
Je kunt je wel troosten
met mijn feuilleton van liefde
en verbondenheid, de geuren
aan kleuren van het leven
dat ik uit alle macht wil
verlengen, maar je weet ook wel
dat er ...
Het deint
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 62 Dat jij er niet meer bent
is vloeibaar, het deint
zeeziek in mij
Als ik afleiding zoek
lukt me dat soms, soms
wordt het erger
Als ik een stoere dam bouw
van voorbeelden hoeveel erger
het kan zijn, had kunnen zijn
dan klotst het gewoon
over mijn zegeningen heen
om aandacht te krijgen...
Gaandeweg
netgedicht
2.0 met 4 stemmen 75 Nippend van warmte
uitkijken vanaf mijn balkon
Wisselluchten
Rode geraniums, het volle gewicht
van mijn ziel rustend op de aarde
Zinnelijk van welbehagen
flaneert mijn stem en vertelt ze
het aan een vriend, andante
De muziek die ik ben
Daarna aan tafel
de potloden geschikt
Ik teken ...
Grootsheid achteraf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 57 Ach, mijn oude dagboek
heeft bijna zijn tijd gehad
Ik lees het nog eens na
op mooie zinnen, te mooi
om verloren te laten gaan
Ik schrijf ze over en brei ze
met fantasie aan elkaar
met even mooie zinnen
Naadloos sluiten mijn belevenissen
aan op mogelijke gebeurtenissen
die ik er nu, jar...
Regels zijn maar regels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 61 Met een stuk of vijftig collegas
.....(over thuis, series en werk)
pratend passen we de regels aan
.....(voor anderen natuurlijk)
want er zijn er nooit genoeg
.....(ze zijn nooit goed genoeg)
dat weten we allemaal
.....(men glipt ertussendoor)
ja, er is zoveel dat niet deugt
want d...
Tot hier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen 56 In het duistere onder
van de toren vangt alleen
het koord licht, heen en weer
onder het luiden van de klok
Meteen komen er mensen
af op het schreeuwende geheim
/ Er is nieuws, het laatste nieuws /
en ze becommentariëren het touw
(nette mensen zijn ontmaskerd
hun nevenbelangen onthuld...
Het filmnegatief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 45 Het filmnegatief
laat het stralende licht uit --
onze ogen zien.
Misvormd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 43 Die mengeling van beste wensen
bewondering en medelijden -
gistend en borrelend in mij
zodra ik haar zie
Mijn maag en keel draaien zich om
Ze misvormen mijn menselijkheid
Haar ogen schieten
sneller dan mijn gedachten
haar hoofd reikt om de hoek
naar de zon, een rots luiert
in de holt...
Mallemolen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen 52 Ben ik een profiteur
van lotgenoten, als
ik besluit dat ik nu ziek ben?
Het zou de wereld verkeerd
veranderen: hogere kosten
een lager rendement
en het systeem blijft
als er niet genoeg mensen
voorbij meedoen of niet meedoen
leven met minder en dus meer
natuurlijke menselijkheid
zon...
Opschuiven in de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 49 We strelen de ruwe bast
van de twee langs het pad
hier en daar een tak gehavend
door stormen, een pees gescheurd
de darm verkort, de tenen stijver
en krommer in de grond
een leven opgeslagen
in hun lichaam, elke vezel
weet het en houdt het vast
Een paar passen verderop
stort een grij...
Het licht verandert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 53 Het licht verandert,
geritsel van de bomen --
onweer in de lucht.
Lente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 47 Mijn wintergedachten gooi ik weg
de planken in mijn hoofd sop ik af
ogen, neus en oren gooi ik open
voor de lente, kom zacht
in lange halen met je nagels
over mijn rug tot het genoeg is
Dan mag je verdergaan
mij van mezelf laten genieten
en langzaam verloren gaan in mij
in mijn verloren...
Bulleboos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 111 De Bulleboos stormt als een stier
naar voren, de horens vooruit -
een Goliat, wiens speer sterker is
dan de steen in de handen
van zijn tegenstander
Hij ziet zijn eigen zwakheid niet
kent zijn eigen waarden niet
en gelooft niet in de lessen
van de vergeefse eerdere strijd
van vele groot...
Een droevig liedje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen 259 Ze zong hartverscheurend mooi
de droevigste liedjes, en ik
speelde met haar
in de band, onderweg
lag haar hand in mijn hand
Ik was gelukkig, overal vrij
en met haar, ach, voor een korte tijd
ging ze weg en ze kwam niet terug
Nu zing ik maar
droevige liedjes over haar
We waren vrij, ove...
Springstaartblues
netgedicht
4.0 met 1 stemmen 71 Mijn stofwisseling stokt
en dan ben je nog niet jarig
Dan valt er veel te wensen
Mijn staart verslapt
Ik spring niet meer
en doe me niet meer tegoed
aan de wonderen
Ik raak ondervoed
mijn vel raakt los
Mijn vriend raakt ongerust
terwijl hij me streelt
Ook mijn gedachten vermageren
...
Verbazing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 92 Boeken vol schrijf ik
mijn verbazing op
Het lijkt te zijn wie ik ben -
voor zover ik weet
(sinds mijn zesde jaar)
Ik begreep de juffrouw niet
en mijn ontploffende vader
mama en mijn grote broer
Waarom had ik niet mogen zeggen
wat ik wist en wat waar was?
Ook niet als ernaar gevraagd we...
Hij houdt vol, dat hij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 691 Hij houdt vol, dat hij
haar troostte, maar zij vluchtte --
ontdaan van hem weg.
Vijfenhalf uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 78 Op mijn horloge, verkeerd om
mijn pols, zie ik hoe laat het is
in Mumbai, vijfenhalf uur
later dan waar ik woon
Het is maar een kwart dag verschil
maar op bezoek bij mijn familie daar
met vrienden op het strand of
wandelend over de promenade
likkend aan een kulfi-ijsje
ben ik jaren mode...
Alles wordt maar mooi
netgedicht
2.3 met 3 stemmen 69 Alles wordt maar mooi
genoemd, en wat mooi is heet --
tegenwoordig leuk.
Er was eens
netgedicht
1.0 met 1 stemmen 105 In het noorden
.....word je nu eenmaal
.....beschoten door zwermen drones
In het westen
.....word je nu eenmaal
.....opgesloten en verjaagd
In het zuiden
.....word je nu eenmaal
.....verkracht en vermoord
In het oosten
.....word je nu eenmaal
.....gemarteld en uitgehongerd
Nergens
........
De nacht
netgedicht
1.6 met 5 stemmen 81 Mijn avondwandeling
door de straten en het park:
alle schoonheid van de dag
is aan het verdwijnen
in de schoonheid van de nacht
die duisternis vol leven
dat de wereld heeft veroverd
door het licht te koloniseren
Uit de schoonheid van de nacht
ga ik slapen om daarna uitgerust
de schoonh...
Weemoed [2]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 131 Daar ergens, onder de nevels
in het dal is de grens
die ik niet over wil gaan
Ik zet me schrap
Ik kan en ik wil niet
onverschillig zijn
om wat er verdwijnt
met mij: mijn ervaringen
van schoonheid
mijn kennis en mijn besef
wat waardevol en
wat niet belangrijk is
om mee bezig te zi...
Weemoed [1]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 117 Alleen de liefhebbers weten
er iets van, de anderen lopen
eraan voorbij en tasten het aan
Ze weten niet wat ze doen
s Avonds bekijken ze wel eens
een documentaire over iets
dat er niet meer is, maar
hun ijkpunt verandert niet:
het is van voor hun tijd
er zit geen toekomst in
Dus laten ...
In het volle zicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen 75 Was mama te sterk
voor vader, een gevaar
dat hij wilde bezweren
met fatsoensregels
insnoeringen
van haar vrijheid
om buiten zijn zicht
iets te ondernemen?
Wat zij doet moet gebeuren
in het volle licht
in het volle zicht
van bekende ogen
Orde en zekerheid
Zuinigheid met vlijt
Alle...
De zon zegt zo veel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen 65 De zon zegt zo veel,
maar de maan verspreidt een licht --
dat naar je luistert.
Meer van deze schrijver...
