biografie: Zywa
Ik bouw geen huis, enkel poorten,
ingangen
naar schatkamers
van de oude en de nieuwe paleizen
in de gedichtenhemel
die de aarde en de eeuwen omspant
en het leven weerspiegelt,
het leven van altijd en overal
dat we kennen en proberen
te begrijpen, het leven van mensen
met wie we verbonden zijn,
die we kunnen ontmoeten
in de paleiskamers van
de gedichtenhemel.
Inzendingen van deze schrijver
2511 resultaten.De zwerm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 
19 Groepen bewegen altijd
Ze zijn geen dood gewicht
elk lid ervan volgt
met getrek en geduw
de hartslag van het geheel
ongeacht het gepiep
van de vogels die voorop vliegen
maar niet leiden, die een
rafelrand van de zwerm zijn
Bij gevaar zwenkt men weg
en nog een keer wanneer
het nog niet...
Goede Geest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 31 Ik leerde, niet op school
wat een aangenaam leven is
voor mij; dat was stap 1
En nu verder, want ik weet
dat de dagen saai kunnen zijn
wanneer ik me ontspan en geniet
Dus, stap 2
Ik zoek geluk
ik wil iets doen
waar ik goed in ben en
waar anderen wat aan hebben
Ik wil leven
als ee...
Drijfzand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen 46 Hoe het leven toen was
in de eenentwintigste eeuw
zal wel een raadsel blijven
De bronnen zijn drijfzand:
onduidelijk, tegenstrijdig en
psychologisch niet uit te leggen
Het meeste is verloren gegaan
bij bezuinigingen, onnadenkend
of omdat het overbodig leek
Een deel schijnt met opzet
...
De hond van de buren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 51 Na die eerste jaren hebben ze hem
voor een tweede periode genomen
en nu blaft hij veel meer
Vooruit, we zijn de beroerdste
buren niet en gooien hem
een bal toe
Ojee, hij heeft hem al
en met veel lawaai dwingt hij
ons om opnieuw zijn zin te doen
Hij verveelt zich gauw
en kan er niet t...
[ Een mooi meisje roept ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 35 Een mooi meisje roept
de goden over zich af --
is de dubbeldenk.
Tram op de heuvel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 45 De tram op de heuvel zingt
geluidsgolven langs zijn baan
in de verte zacht weerkaatst
door de bomen, ik tuur en
luister naar hun respons
De wind voert het lied
de hemel in, ik zweef mee
in het volle licht waarin de uilen
zich stilhouden, nergens
klinkt hun grauwe roep
Vesting, Noord- e...
De boot is vol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 86 Tot ons middel zitten we op de top
van de berg midden in de zee
waarin onze huizen borrelend
en het vee blatend en mekkerend
verdwenen, de vogels moe
in neerstreken en doornat
gezonken zijn
Mijn dochter houdt haar baby
voor zich uit, de voetjes zijn nat
Ze dompelt hem onder
Het zal nie...
Tussen durf en angst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 55 Ik spring de diepte in
en val niet, in een spiraal
zweef ik zacht, gedragen
door een golvende laag
van gedachten, tussen
hemel en aarde, tussen
durf en angst, tussen
mescaline en ontwaken
Scènes uit mijn leven
lichten op alsof ik van tijd
naar tijd, plek naar plek vlieg
en ben wie ik...
Plasma
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 68 De lucht trilt in mijn oren
een machtige machine
overweldigt het land
zonder zich prijs te geven
in andere dimensies
Geen object, niet vliegend
alleen ongeïdentificeerd
Onzichtbaar, ongrijpbaar
Paniek is zinloos
Het geluid legt zich neer
te zwaar om te strelen
met een neuriënde st...
Operatie #Herfstblad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 77 De dakgoten druppen
in de bezette stad
Na een nacht wakker liggen
van onrecht en doden
gaan we naar buiten en laten
we onze geleefde levens zien
Kijk, zo moet het, oud worden
met rimpels en huidvlekken
Onze stille tocht ritselt
en zucht een beetje
zwermt soms even samen
op muziek uit ...
Operatie #Zomergeuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 69 Ongevraagd komen wij
uit bloemkegels en herinneringen
de grenzen over, we bekoren
vriend en vreemde
met de geur van vrijheid
de zalf van hartelijkheid
en onze onverzettelijkheid
om klein en stil te leven
tot het uiterste
het juk te negeren
alleen op de lentes en de
zomers in de wind te ...
Operatie #Lentevraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 78 Hoeveel zouden we willen?
Veel, meer, of zuchtend
toegeven
dat we beter weten, de wet
van oorzaak en gevolg kennen
Gezonde geest, gezond lichaam
dat we schoonheid niet verslinden
en alleen in de lente van ons leven
zoals de lente leven, groeiend
tegen de verdrukking in, de winter
ver...
Operatie #Sneeuwvlok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 63 De feesten vielen stil
alle drukte liep weg
uit de cafés en de straten
En de lucht werd bleek
Wij doen niet meer mee
zolang het winter is
en we zonder kunnen
Alleen het hoogstnoodzakelijke
kopen we, niets onderhouden we
dat de bezetting in stand houdt
haar landvraat, mensenvraat
Vrij...
Wachtkamer (Bescherm ons)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 68 Het is geprobeerd:
goden, een god
boven de mens
en nooit kon men vertrouwen
op het goddelijke als men bad
en een wens deed:
een wens om gezondheid
een wens om gerechtigheid
een wens om vrede
En toen: de sprong
in de diepte
van de ziel
en die bracht geen soelaas
Ook de goddelijke...
Counseling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 55 Ik krijg een hand, eindelijk
ben ik van de wachtlijst af
en mijn eigen wachtkamer uit -
bij iemand die net als mama
naar mij luistert
om me houvast te gaan geven
wat mij helpt, wat er kan
werken bij mij, iemand die
van tijd tot tijd Actie! en Stop!
mag roepen, zodat ik uit de baan
van de...
Hier waar ik sta
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 72 Ik spring tussen de ernstige mensen
voor de kerk, het café is nog gesloten
en ik denk nog verder terug in de tijd
In een late lente was hier een slootrand
ginds een molen, de wallen en de kroon
van de oude Wester
Alsof het een dik beschilderd doek is
wis ik verflagen geschiedenis
...
In mij, in jou
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 118 Koester mij, beschut mij
omarm mij met jouw aandacht
.....jouw bloed wil mij
.....huid op huid verwarmen
Vrede in mij, jouw hand straalt
van verre in mijn buik
.....ik ben niet alleen
.....geen dag, geen gedachte
Jouw geestlichaam is met mij
jouw hart volgt het mijne
.....in verlangen
...
Nieuwe Romes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 52 Als niet de feiten tellen
niet eens de mensen
maar geld en macht
onder de vlag van vrijheid
gelijkheid of geloof
zwaar wegen in de zakken
van de senatoren
en landverraad het verwijt is
aan ieder die keer op keer
zou willen protesteren
wanneer herhaald wordt
dat Carthago vernietigd m...
Figurant waar je woont
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 51 In Gilroy verkopen ze knoflook
-koffie, -appels, -ijs, en -koekjes
In Deventer kleurt alles geel:
mosterd, tongen, en baarden
het asfalt, rozen, en de zon
schilderijen in het museum
honden, kleren, overal mosterd
-soep, -salade, -bonen, -thee, en -eieren
Ze leven ervan, ze zijn
wat ze e...
Openheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 72 Ik ben nu oud genoeg
Ik ga het anders doen
met mijn kleindochter
tegen haar altijd eerlijk
zijn, niet alsof
zij God is, die alles ziet
noch Big Brother China
En geen zelfcensuur
van afgekapte gedachten
of verboden fantasieën
Ook niet het aanleren
van veilige gewoonten
die goedkeurin...
Nieuwe liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 79 Wat me in de wereld opvalt
is belangrijk: ontevreden
gezichten op straat
behalve de mannen
die me onderzoekend bekijken
wanneer ik hen iets vraag
Zo zag ik blije mensen en veel
vrouwen met een kinderwagen
mijn gedachten weerspiegelen
toen ik zwanger was, en
zag ik borden Huis Te Koop
...
Bedrijfslichaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 64 Wat ergens een collega
om niet te blijven steken
in dilemmas nodig heeft
gevraagd of opgemerkt
door een ander, regelt het
grote hart dat ons voedt
in de symbiose van mens
en aarde, de samenwerking
van bedrijven in de wereld -
onze Ubuntu, gericht
op ons voortbestaan en een goed
leve...
Santarém Noblige
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 70 Volgens ongeschreven regels
gedraag ik me voorbeeldig, mag ik
mijn man niet tot last zijn, niet
wild zijn, en alleen in bed kussen
Verder doe ik alsof
ik geen lichaam heb
terwijl vriendinnen gewoon
op een warme kei kunnen
gaan liggen, in een nest
in het hooi, in het water
en in hun kam...
Ninamasté
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 97 Er varen schepen op de zee
niet een neemt mij mee
alleen de gedachte
zal ik blijven wachten?
Het feest is druk, mijn tafel niet
Weer niemand die mijn ogen ziet
die staan te zwaaien en te springen
help help help
Opnieuw heb ik gedroomd
dat stad en land werd overstroomd
Schepen volgepakt...
Aan de Ame
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 82 De grond bewaarde tekens
van duizenden jaren oud
leven op deze plaats -
later, in het jaar duizend, een
moerassig gebied met een terp
aan de Ame, de Aemestelle
zoals overal in Europa
vanuit een abdij opgeworpen
om het land te ontginnen
Er werden huizen gebouwd
op huijen, een woud
va...
Vuile handen maken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 73 Fantasieën zijn heerlijk
om te lezen en te bedenken
als verkenning
van jezelf en de wereld
Daarna moet je eropuit
en deuren gaan openen
naar je wensen, niet blijven
steken in mooie dromen
en niet blijven uitstellen
omdat je nog niet durft
en jezelf wijsmaakt dat je
eerst meer zou m...
De platte wereld [Reproducties]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 98 De wereld is te groot geworden
Alleen in het klein zou ik nog iets
kunnen veranderen, verder ben ik
passief en kan ik me laten vermaken
door reproducties
die geen concentratie vereisen:
pratende stemmen
zonder gezicht en lichaamstaal
spannende verhalen
op platte schermen
en reclames
v...
De platte wereld [Misvattingen]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 112 In 1935 was de toekomst plat
De orde stond op bezwijken
in gezinnen, winkels en fabrieken
In de parlementen en de cafés
werd veel en verhit gesproken
eerst met iedereen, al gauw
alleen met gelijkgestemden
Wanen en misvattingen in overvloed
burgers groepeerden zich
tegen elkaar, gingen ...
De platte wereld [Digitaal]
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 77 De cultuur wordt geplet
Machteloos gedoogt men het
en juicht het soms toe
Met gezond verstand en een opleiding
begrijpt men half de wetenschap
die in het eigen straatje past
Volksvertegenwoordigers vangen elkaar
vliegen af en nemen geen besluiten
buiten hun eigen sprookjeswereld
waar ...
Grote Begrijper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 65 Ik krijg te eten, als
ik me groot genoeg maak
anders tel ik alleen maar mee
in de statistieken van het probleem
Er brandt licht in het kantoor
dat nooit open is
Het galmt achter de deur
die niet wijkt onder mijn vuisten
Dit kan geen kantoor zijn
Te hol voor mededogen
een dood lichaam
...
Meer van deze schrijver...
