biografie: Zywa
Ik bouw geen huis, enkel poorten,
ingangen
naar schatkamers
van de oude en de nieuwe paleizen
in de gedichtenhemel
die de aarde en de eeuwen omspant
en het leven weerspiegelt,
het leven van altijd en overal
dat we kennen en proberen
te begrijpen, het leven van mensen
met wie we verbonden zijn,
die we kunnen ontmoeten
in de paleiskamers van
de gedichtenhemel.
Inzendingen van deze schrijver
2555 resultaten.In mijn waarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 
16 Ik kan wel in mooie kleren
op schoot gaan bij een man
met blauwe ogen, en champagne
drinken in de kleur van zijn huid
zonder iets voor hem te voelen
maar mij bevalt het
op een verlaten terras
in mijn eigen waarheid
van een verlaten terras
te zitten, hopend
dat er niemand denkt
gezel...
Belang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 17 Het programma is er
maar niet de Partij
voor het Algemeen Belang
de partij voor mensen
die solidair zijn, burgers
boven consumenten
de partij voor voorzieningen
en een sociaal verdienmodel
de partij voor elkaar
en voor het dichten
van de mazen van de wet
waar de parasieten tieren
...
Hun huis is vol, rijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 31 Hun huis is vol, rijk
ingericht, met een hoekje --
waar ze kamperen.
Productiviteit
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 67 Ik geef werk uit handen
Hij moet het precies doen
zoals ik het vóórzeg
sneller dan ik het kan
en het langer volhouden
Dat gaat goed
Met uitgebreide instructies
en een extra batterij
laat ik hem steeds meer doen
al kost het me veel tijd
om te leren van zijn fouten en
die stap voor st...
Het pad loopt anders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 28 Het pad loopt anders
dan gedacht, we verdwalen --
in compromissen.
Bruto Nationaal Geluk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 53 Dit is een land zonder slaven
van multinationals, het scheelt veel
Minder geldverkeer, vliegverkeer
wegverkeer en dataverkeer
Voor vreemden is er hier weinig
werk, we zorgen voor onszelf
Doe jij dat ook maar
Ergens waar je kans maakt
Bij ons moet je niet zijn
We hebben genoeg
aan elkaa...
Moeders hangen als
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 70 Moeders hangen als
bloembakken aan het balkon:
/Het eten is klaar!/
Ombudspolitiek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen 70 Stem op mij, ik heb een grote
lange lijst, iedereen wil erbij zijn
wanneer jouw stem wint
Kies mij, dan zijn we vrienden
en help ik jou aan gunstige regels
Help mij onder ons gezegd
en gezwegen met het ene
dan maak ik er werk van
dat jouw klacht en jouw stem
serieus genomen worden
Ik h...
Ik bouw aan een stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 71 Ik bouw aan een stad
voor jou, alsof mijn stenen --
jou kunnen dragen.
Tellers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 77 De scores onderdrukken
het vak dat ik heb geleerd
Ze onderdrukken mijn werk
en het plezier, iets goeds te doen
Alleen de ranglijsten tellen -
de aantallen en de omzet
Niet de gezondheid
en de behulpzaamheid
Dat houd ik niet vol
Dat houdt niemand vol
die het eenmaal doorheeft
en zich a...
Zijn veren blijven
netgedicht
1.3 met 3 stemmen 89 Zijn veren blijven
haken, hij wrikt zich los, en --
is geen vogel meer.
Verwend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 108 De onvrijheid van de bedreigde -
de vluchteling, de burger...
De stress van de onderdrukte -
de ongelovige, de zondebok...
De angst van de minderheid -
de jood, de intellectueel...
De wanhoop van de verjaagde -
de nonconformist, de immigrant...
De dood van de aangevallene -
de vrouw...
Opa gaat s middags
netgedicht
3.2 met 4 stemmen 91 Opa gaat s middags
bij de stal staan, dan zingt hij --
de koeien erin.
Anders
netgedicht
2.0 met 6 stemmen 106 Omstandigheden, moeilijkheden, hoe
jij doet de laatste tijd, zo
ken ik mijzelf niet
al zie ik beter wie ik ben
en jij, wij
en hoe de dingen gaan
Ongevraagd moet ik
er maar weer
het beste van maken
Wat anders?
Twee, drie dingen
nu je het vraagt
Als het kan
En daar dan het beste v...
Nergens sneeuw onder
netgedicht
1.5 met 4 stemmen 61 Nergens sneeuw onder
de bomen, alsof ze bloed-
warme dieren zijn.
Tussen roesmoes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 93 Ik kwam uit de oefenzaal
van het hotel, jij stond tussen
de roesmoezende mensen
en wees naar mij
Jouw vinger viel mij aan
in mijn hart
Je liep met me mee en
schoot op onze kamer uit
Vlug gooide ik een berg
zuigend zout op het tapijt
Later spoelde ik de rode vlek weg
Het is een en al...
De weg vragen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 79 Ik wil geen verheven regels
verkondigen, naleven
is me genoeg en soms
help ik wel eens een blinde
niet door haar te begeleiden
naar de beste bedelplaatsen
maar door een fiets te geven
zodat ze zelf op weg kan gaan
buiten de economische kaders
van begeerte, bezit en behoud
en dan de weg...
Langs de zee
netgedicht
2.3 met 3 stemmen 76 Banden zoeven, ruggen zijn gebogen
wolken woorden waaien mee:
er rijden fietsers langs de zee
Ze trappen en praten
maar ruiken niet
wat ik ruik
kijken niet zoals ik kijk
Ze zweten parfumluchtjes
herhalen in monologen hun wissewasjes
en voelen zich belangrijk
Dorpsfeest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 127 Hé, hallo! roepen ze
tegen hun buren op het feest
in de zaal van het dorpshuis
Kratten drank, plastic stoelen
en schragen met theelichtjes
op schoteltjes, zo armzalig
Wat lachen ze, openlijk
handtastelijk in nette kleren
uit de tijd dat ze jong waren
wat ze nu weer zijn, proost!
Als...
Spiegelpaleis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 80 Dit spiegelpaleis lijkt heel
gewoon omdat het alles breekt
in googol wezens en objecten en nog
meer weefsels enzovoorts enzovoorts
Ondoenlijk het geheel te zien
Alleen met gesloten ogen
kan het, een geheel denken
van losse mensen en zien
dat ze niet los bestaan
maar in alle spiegels...
Laat ons toch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 82 Gewoon met mij omgaan
Samen eropuit en
over van alles praten
maar niet over mij
want als ik jou aan het woord laat
lijkt niets op zijn plek te blijven staan:
met gewaagd vragen
te verkennen die ik nog niet heb
beweeg je mijn gedachten
Je jaagt ze uit elkaar
en verward verlaat ik jou
...
Het maagdenoffer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 71 Je hebt ons teleurgesteld
jouw ouders, je broers, iedereen
die voor jou heeft gezorgd
Je was bevoorrecht, maar nu
krijg je een andere kamer
We zullen je helpen
Nee, je kunt hen niet meer zien
dat weet je heel goed
Je bent niet rein
voor het Heilige Huis
Je bent al vergeten
Je bent e...
Buik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 64 Mijn benen liggen lang
als staken aan mijn op en neer
gaande buik, longen
en hart doen hun werk
Onder de bolling rond
mijn navel gaat het minder
goed, mijn organen zijn
ruim over de helft
van hun levensduur
heet het zakelijk, nou ja
het verval gaat langzaam
en blijkbaar niet alleen
...
Het hersenprogramma
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 79 Uitgaan doe ik in het park
Ik spreek jou aan: zo
jij bent hier op vakantie
en je vindt Amsterdam een leuke stad?
Heel anders dan thuis, ja, wat je zegt
dat heb ik ook, zo is het
Dat zal iedereen wel hebben
denk je ook niet? Jij bent jong
maar ik ken dat wel
Je moet het meemaken
als h...
Ik slaap in de hut
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 69 Ik slaap in de hut,
op een matras van zeegras --
en droom jou bij mij.
MAGA
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 113 Ze krijgen niets meer
Ze gaven ons stank voor dank!
Die tijd is voorbij!
Europa: te oud
Azië: te vol. Tijd om --
daar iets aan te doen!
De bom kan het doen:
ruimte en vrede scheppen --
en wat meer respect
Australië mag
blijven, voor de kangoeroes --
en de vakanties
Er is niets te doen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 52 Er is niets te doen,
we zitten bij elkaar en --
wachten, maar waarop?
In een teerdere huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 68 Die ene dagen bij jou
Ongewone gewone dagen
Op vakantie, in een tent
..onze warmte
of onder lage dakbalken
en op het vloerkleed
thuis, in de tuin
..onze lippen
onder een groot scherm
en in een omslagdoek
tijdens de oversteek
..onze loomheid
om iets lekkers te halen
en naar de wc t...
Rustig beklim ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 49 Rustig beklim ik
de berg, ijl kringelt de wind --
naar de Witte Tand.
Filosofendal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 91 Blijven lopen, het bos in
met de pup, en het dorp in
de wereld waarin ik leef
Blijven lopen, blijven zorgen
voor de kleintjes, ze lopen
steeds harder, steeds verder
Blijven lopen, in een kring
van familie en vrienden
die steeds kleiner wordt
Blijven lopen, de paden op
de lanen in, de...
Meer van deze schrijver...
