biografie: Zywa
Ik bouw geen huis, enkel poorten,
ingangen
naar schatkamers
van de oude en de nieuwe paleizen
in de gedichtenhemel
die de aarde en de eeuwen omspant
en het leven weerspiegelt,
het leven van altijd en overal
dat we kennen en proberen
te begrijpen, het leven van mensen
met wie we verbonden zijn,
die we kunnen ontmoeten
in de paleiskamers van
de gedichtenhemel.
Inzendingen van deze schrijver
2619 resultaten.Vroeggeboren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 
12 De hersenen groeiden, en de nek
voor een strottenhoofd
want er was een onbewuste
wil om preciezer te communiceren
Dat lukte. Het moest wel.
De vroeggeboren babys
met hun grote hoofd
verleiden iedereen ertoe
om voor hen te zorgen
Hun slimme schattigheid
versterkt het groepsgevoel
e...
Jong hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 32 Oerbeeld berk
Kaal of groen
Lentelicht
Bos dat niet echt bos is
Hout
Jong hout
Belofte
die verlangen werd
terwijl je verder moet
Jeugd
Herinnering
Aan het eind van de laan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 46 Ze woont aan het eind
van de goudgele laan
die oplicht aan de overkant
Mijn kameraad heeft me vaak
tegengehouden, liet me niet
wegzinken in mijn verlangen
liet mijn voeten niet schuifelend
ritselen door de herfstbladeren
om naar haar toe te gaan
naar het lachje om haar lippen
in de p...
Etalages
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 51 Op het middenplein stromen
mensen met liften uit de grond
of ze landen uit de lucht
Ze kiezen een van de poorten
openen een deur en nog een deur
en kijken rond. Soms vluchtig
En ze kijken verder, gaan terug
om een andere kamer te bezoeken
en meer te zien van alles
dat hier verzameld i...
Ik ken mijn woonplaats
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 33 Ik ken mijn woonplaats
en sla de hoek om zonder --
nieuwsgierig te zijn.
Poste restante
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 72 Het juiste moment bepaal ik
soms zelf, als ik genoeg denk
te weten, maar vaak word ik verrast
door wat er uit de hemel komt
precies op het moment
dat ik mijn ogen opendoe
.....Ik kijk in de envelop
.....die half verscholen ligt
.....te wachten op mijn onbewuste
.....weten van het ju...
Liefdeslied
netgedicht
1.5 met 2 stemmen 76 Mijn troeven uitgespeeld
De laatste aas
ligt niet rechtop
Piekeren, hoe
een handicap te toveren
uit onbehandelbaarheid
die tevoorschijn toveren
uit de wondere wereld
Het kost me veel
energie en tijd
waarin ik weinig leef
Ik streel de fijne versieringen
van mijn toverstok, richt
...
De stille passen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 54 Na het springen leer ik nu
met vaste partners
de stille passen
tussen tranen en lach, dansen
om wat niet mogelijk is
en wat ik het mis
in mijn fantasie
en mijn verlangen
Soms huil ik erom
Wat er mis ging
is voorbij, wat er kan
is beperkt
Wat ik doe mag
geen herhaling zijn
Ik oefe...
Ervaringsapparaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 259 Mijn gedachten komen
van buiten, niet van binnen
Ze vinden hun weg
van mijn ogen, oren, neus, tong
en handen, en zoeken
in mijn brein een plaats
tussen de waarnemingen
die eerder binnenkwamen
Samen vormen ze een idee
van wie ik ben, een
ervaringsapparaat
dat onthoudt wat het beleeft
...
Café De Jaren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 49 Er verdwijnen mensen
in de afronding van hun groep
verschoven tussen tekort en overschot
als de maat vol is
en je nog wel bestaat, maar even
niet meetelt - Niets aan te doen
Voor vreemden zijn mijn leven en ervaring
inwisselbaar en toch met niemand te ruilen
Alleen hypothetisch doen
mij...
Eilanden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 64 Ik denk aan thuis
waar ik nu even niet kan zijn
zodat ik nog niet terug wil
Op dit kleine eiland
mis ik soms de mensen
Alleen maar hun aanwezigheid
zonder dat ik met hen
contact hoef te hebben
Er is hier genoeg:
muren van wolken
aan de horizon, de zwarte zee
die op mij af komt
met dr...
Ja ik wil
netgedicht
2.0 met 5 stemmen 68 Onwetend voelde ik me zeker
maar nu haar later vroeger is
dan we dachten toen we tekenden
komt het ineens
aan op elke gewone dag
op wat mij tegenhoudt
lief voor haar te zijn
de liefde van mijn Ja
ik wil
Ik aarzel om dat te herhalen
Haar toestand, onze problemen
moet ik wetend verget...
Sjarazed (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 66 Mijn dagboek is te eerlijk
voor jouw ogen, wat heb je eraan
om je ongelukkig te lezen
als ik er niet meer ben
Je kunt je wel troosten
met mijn feuilleton van liefde
en verbondenheid, de geuren
aan kleuren van het leven
dat ik uit alle macht wil
verlengen, maar je weet ook wel
dat er ...
Het deint
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 109 Dat jij er niet meer bent
is vloeibaar, het deint
zeeziek in mij
Als ik afleiding zoek
lukt me dat soms, soms
wordt het erger
Als ik een stoere dam bouw
van voorbeelden hoeveel erger
het kan zijn, had kunnen zijn
dan klotst het gewoon
over mijn zegeningen heen
om aandacht te krijgen...
Gaandeweg
netgedicht
2.0 met 4 stemmen 92 Nippend van warmte
uitkijken vanaf mijn balkon
Wisselluchten
Rode geraniums, het volle gewicht
van mijn ziel rustend op de aarde
Zinnelijk van welbehagen
flaneert mijn stem en vertelt ze
het aan een vriend, andante
De muziek die ik ben
Daarna aan tafel
de potloden geschikt
Ik teken ...
Grootsheid achteraf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 70 Ach, mijn oude dagboek
heeft bijna zijn tijd gehad
Ik lees het nog eens na
op mooie zinnen, te mooi
om verloren te laten gaan
Ik schrijf ze over en brei ze
met fantasie aan elkaar
met even mooie zinnen
Naadloos sluiten mijn belevenissen
aan op mogelijke gebeurtenissen
die ik er nu, jar...
Regels zijn maar regels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 113 Met een stuk of vijftig collegas
.....(over thuis, series en werk)
pratend passen we de regels aan
.....(voor anderen natuurlijk)
want er zijn er nooit genoeg
.....(ze zijn nooit goed genoeg)
dat weten we allemaal
.....(men glipt ertussendoor)
ja, er is zoveel dat niet deugt
want d...
Tot hier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen 72 In het duistere onder
van de toren vangt alleen
het koord licht, heen en weer
onder het luiden van de klok
Meteen komen er mensen
af op het schreeuwende geheim
/ Er is nieuws, het laatste nieuws /
en ze becommentariëren het touw
(nette mensen zijn ontmaskerd
hun nevenbelangen onthuld...
Het filmnegatief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 53 Het filmnegatief
laat het stralende licht uit --
onze ogen zien.
Misvormd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 55 Die mengeling van beste wensen
bewondering en medelijden -
gistend en borrelend in mij
zodra ik haar zie
Mijn maag en keel draaien zich om
Ze misvormen mijn menselijkheid
Haar ogen schieten
sneller dan mijn gedachten
haar hoofd reikt om de hoek
naar de zon, een rots luiert
in de holt...
Mallemolen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen 70 Ben ik een profiteur
van lotgenoten, als
ik besluit dat ik nu ziek ben?
Het zou de wereld verkeerd
veranderen: hogere kosten
een lager rendement
en het systeem blijft
als er niet genoeg mensen
voorbij meedoen of niet meedoen
leven met minder en dus meer
natuurlijke menselijkheid
zon...
Opschuiven in de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 62 We strelen de ruwe bast
van de twee langs het pad
hier en daar een tak gehavend
door stormen, een pees gescheurd
de darm verkort, de tenen stijver
en krommer in de grond
een leven opgeslagen
in hun lichaam, elke vezel
weet het en houdt het vast
Een paar passen verderop
stort een grij...
Het licht verandert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 66 Het licht verandert,
geritsel van de bomen --
onweer in de lucht.
Lente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 69 Mijn wintergedachten gooi ik weg
de planken in mijn hoofd sop ik af
ogen, neus en oren gooi ik open
voor de lente, kom zacht
in lange halen met je nagels
over mijn rug tot het genoeg is
Dan mag je verdergaan
mij van mezelf laten genieten
en langzaam verloren gaan in mij
in mijn verloren...
Bulleboos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 160 De Bulleboos stormt als een stier
naar voren, de horens vooruit -
een Goliat, wiens speer sterker is
dan de steen in de handen
van zijn tegenstander
Hij ziet zijn eigen zwakheid niet
kent zijn eigen waarden niet
en gelooft niet in de lessen
van de vergeefse eerdere strijd
van vele groot...
Een droevig liedje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen 280 Ze zong hartverscheurend mooi
de droevigste liedjes, en ik
speelde met haar
in de band, onderweg
lag haar hand in mijn hand
Ik was gelukkig, overal vrij
en met haar, ach, voor een korte tijd
ging ze weg en ze kwam niet terug
Nu zing ik maar
droevige liedjes over haar
We waren vrij, ove...
Springstaartblues
netgedicht
4.0 met 1 stemmen 91 Mijn stofwisseling stokt
en dan ben je nog niet jarig
Dan valt er veel te wensen
Mijn staart verslapt
Ik spring niet meer
en doe me niet meer tegoed
aan de wonderen
Ik raak ondervoed
mijn vel raakt los
Mijn vriend raakt ongerust
terwijl hij me streelt
Ook mijn gedachten vermageren
...
Verbazing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 111 Boeken vol schrijf ik
mijn verbazing op
Het lijkt te zijn wie ik ben -
voor zover ik weet
(sinds mijn zesde jaar)
Ik begreep de juffrouw niet
en mijn ontploffende vader
mama en mijn grote broer
Waarom had ik niet mogen zeggen
wat ik wist en wat waar was?
Ook niet als ernaar gevraagd we...
Hij houdt vol, dat hij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 740 Hij houdt vol, dat hij
haar troostte, maar zij vluchtte --
ontdaan van hem weg.
Vijfenhalf uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 94 Op mijn horloge, verkeerd om
mijn pols, zie ik hoe laat het is
in Mumbai, vijfenhalf uur
later dan waar ik woon
Het is maar een kwart dag verschil
maar op bezoek bij mijn familie daar
met vrienden op het strand of
wandelend over de promenade
likkend aan een kulfi-ijsje
ben ik jaren mode...
Meer van deze schrijver...
