biografie: Zywa
Ik bouw geen huis, enkel poorten,
ingangen
naar schatkamers
van de oude en de nieuwe paleizen
in de gedichtenhemel
die de aarde en de eeuwen omspant
en het leven weerspiegelt,
het leven van altijd en overal
dat we kennen en proberen
te begrijpen, het leven van mensen
met wie we verbonden zijn,
die we kunnen ontmoeten
in de paleiskamers van
de gedichtenhemel.
Inzendingen van deze schrijver
2749 resultaten.Helemaal weg van elkaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 
7 .....Ik hier, jij daar
.....Weg van elkaar
.....Onze liefde een bed
.....vol gemis
Onderweg naar huis
wee van verlangen
naar hele dagen
met ons gezin
.....Ik hier, jij daar
.....Weg van elkaar
.....Onze liefde een bed
.....vol gemis
Wilde, wilde paarden
kunnen ons niet scheiden
Wilde, wilde paarden
zullen we berijden
.....Ik…
Keerpunt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen 139 De ontdekking door de dokter
en mijn toestand vielen
met alle uitleg en redelijke aannames
toch niet te begrijpen
Ik ben teruggeworpen
in de zorg en de aandacht
waarmee mijn leven begon
en moet mijn zinnen verzetten
dieet houden en laten
wat ik niet meer kan -
wat ik ken anders
begrijpen…
Mijn huis heeft bellen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 28 Mijn huis heeft bellen
tegen slaapzucht, overal
waar een hand is
om op de knop te drukken
Het licht blijft aan
er zijn geen blinddoeken
We zijn wakker
van vermoeidheid, vechtend
tegen de treurnis van de sleur
en het verschrompelen van alles
Zoveel te beleven
en er is altijd meer
binnen bereik als je slim slalomt
en niet met een show…
Samenscholingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 23 Om de harmonie en de schoonheid
van de mensen, in een dorp
of een stad te observeren
moet je een toren bouwen
Want van dichtbij ruik je alleen
de wrijfvlakken en de wetten
van aantrekking en afstoting
van zielen die voelen
één te zijn zonder te weten
hoe dat werkt, hoe het kan
georganiseerd worden:
talloze kleine groepen
en samenscholingen…
Alleen nog foto's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 67 Dezelfde zwart-wit foto
van jou in geelgroen
laat maar een schim zien
van jou, schimmiger nog
dan foto's zijn
Nergens kan ik heen
om jouw warme huid
aan te raken, jouw adem
te voelen, te horen
spreken en kussen
Onze liefde
in jouw oogopslag
Alleen nog op foto's
En ook die zullen
er na mij niet meer zijn…
Zonder camera
netgedicht
2.2 met 4 stemmen 105 Strijklicht door de bomen
Pijpenstelen van regen
Meeuwen bij de viskar
Zonder camera
heb ik veel gezien vandaag
en niet vastgelegd
Ook mijzelf niet
op het uitzichtpunt
Ik kan erover praten
maar het niet laten zien
Wat nu, met mijn behoefte
om het met anderen te delen?
vraag ik lachend
aan de vreemde naast mij
op de bank aan het water…
De mensen vragen erom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 55 Voor de priesters is het helder
Ze hebben het goddelijke antwoord
gegoten in hexameters en herhaald
tot ze het feilloos konden opzeggen
als vertaling van de wanklanken
uit de mond van hun gevangene
die ze dienen voor het oog
van boeren, burgers en gezanten
aan een voet van het huis
van de goden, de witte berg
van zwakke kalksteen
op…
Wegkijken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 40 Ik wil jou vergeten, zijn
wat jij niet was
mama
jouw ogen
hebben mij zoveel jaren
gezien, en nu
kijk je me weg, zoals zoveel
anderen dat ook doen
en zoals ikzelf
in de spiegel
naar me ben gaan kijken
verlangend
gezien te worden
verlangend
naar contact -
een blijvende omhelzing…
Vredelievende mensen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 44 Omdat hij de sterkste was
de rijkste, de wreedste, de man
die het kon, was hij koning -
ons koninklijke lichaam
de beste bescherming
die we beschermden
We groeiden voorspoedig
ons lichaam werd een reus
We schreven steeds meer wetten -
waarin eigenbelangen evenveel
verwaterden als ons gevoel
een sterk lichaam te zijn
Er zijn andere lichamen…
Fijne dagen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen 104 Kom je gauw weer?
Lieverd, je komt toch?
Waarom ben je niet bij me?
Gaat het goed met je?
Vind je me nog steeds leuk?
Zou je me missen als ik verdween?
Zal deze brief bij je aankomen?
Zie ik je nog eens?
Weet je nog
die nacht in Bourgondië
toen ik door de donkere
gang naar jouw kamer kwam
en we het er tijdens de onweersbui
over…
Preek tot de vissen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 1.171 Jullie weten niet waarom
kennen niet eens het verschil
tussen de regen en mijn tranen
Jullie hebben geen idee
van de zee, die voor jullie is
wat voor mij de aarde is
En wat voor mij de hemel is
hoeven jullie niet te begrijpen
Ook aan mij ontglipt het
net als jullie aan mijn hand
en mijn gevoelens aan mijn wil
ontglippen
Ach, wat…
Patronen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen 751 Of het nu wolken waren
vogels of theeblaadjes
mensen zochten
onder het getij, de seizoenen
en het trekken van de kuddes
naar nog meer
patronen als houvast
tegen onverhoedse gevaren
Dat is hun eigen
patroon, ook ik
kan mezelf zijn
en vertrouwen
op evolutionaire wijsheid
die er bij alle domheid
en tegenslag steeds
het beste van zal…
Getuigenissen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 949 Als iets mogelijk is
als het had kunnen gebeuren
dan is dat interessant
voor buren en vriendinnen
En de mannen die er iets
van opvangen, hebben snel
hun oordeel klaar
want niemand is onschuldig
dus zal het wel waar zijn
Wanneer een vrouw alleen
thuis geweest blijkt te zijn
kan ze bezoek gehad hebben
en verleid zijn tot intimiteiten…
Het wordt later
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 47 Mensen hebben wensen
en ze hebben geleerd
dat geluk vluchtig is
dus hopen ze er het beste van
en maken ze er het beste van
maar dat is nog niet goed genoeg -
Zo zit de wereld nog niet in elkaar
We moeten het doen met onze gebreken
Geluk komt later
En later wordt alsmaar later
zodat we niet leven maar lijden
voor de belofte
van vrede…
Ik ben weggegaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 47 Steeds verfijnder
ken jij jouw gevoelens
Zo interessant
Kijk toch eens
hoe open en kwetsbaar
jij je graag laat zien
en vrouwen uitnodigt
om in jou te wonen
Jij hebt zoveel te bieden
dat hun aandacht vraagt
bij jou thuis, maar
het is er ongemakkelijk
koud en hard naast de sofa
waarop ze jou verwennen
en jij voldaan
dat liefde noemt…
Einde der dagen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen 47 Wanneer
mijn toekomst niet meer denkbaar is
morgen een herhaling van vandaag
uur na uur dezelfde dag
wanneer
wanneren eigenlijk niet meer
bestaan, alles nog een keer
gedaan moet worden
wanneer
mijn adem zwakker
mijn bloed langzaam
mijn darmen van slag
wanneer de allerlaatste vraag
is waarom
blijf ik verlangen
naar wat ik niet meer…
KiemStof
netgedicht
3.0 met 5 stemmen 85 Verborgen in een buik begint het
In een bank van zwart zaad
in de aarde, in een bloedbiotoop
in de schors van de ongeborene
en daarna het onvoorspelbare pad
zoals elke sneeuwvlok anders
op de aarde komt, elk deeltje
onderweg geraakt wordt
en door unieke contacten gevormd
tot onderscheidbare aangezichten
die hechten en loslaten
ontkiemen…
Het is geen feest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 153 ....De lerares fluistert het nog eens in mijn oor: "adem
....rustig, voel wat er loskomt en laat het gaan, een last
....die je niet zult missen, durf het te vergeten
....en blijf in je lichaam, wat er ook gebeurt"
....aan opkomende tranen, zelfmedelijden
....of slaande boosheid, het is geen feest
....om te leven en een schrale troost
..…
Feest met feeën
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 286 Verkiezingstijd: daar zijn ze
in mooie jurken, de feeën
met hun toverstokken
gericht op mijn dromen
Flonkerende sterren
een prachtige wereld
wensen ze mij toe
ik krijg het cadeau
als ik wil, Zeg het maar
Mijn stem
maakt het verschil
maar de nar lacht
en danst om de blinkende jurken
Hij wijst naar de toverstokken
die wijzen vooral…
Voelwassen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 74 De stormen zijn doorstaan
de winden en de zeeën
Het belangrijkste blijft
het onbegrijpelijke raadsel
dat jij graag bij mij bent
bloot voor mijn handen
en mijn kussen bij mij
ligt en met een zucht
ons beiden laat voelen
dat het leven goed is
We zijn voelwassen nu
kennen de hemel van de huid
de tintelende sterren
de zon waarin we…
Niet leuk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 141 Aardige man
zaterdag lunchen
we voelen ons rijk
maar al gauw lachen we niet meer
hij huilt
om een probleem, ik weet niet wat
te doen
wat waait en draait er toch
in zijn hoofd en de mensen
wat zullen die wel niet denken
van hem, van mij
zo ken ik hem niet
zo durf ik hem niet
te omarmen
dit is niet leuk
is er dan niemand
om mij…
Gebeden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 81 Wat je doet
is een gebed
Besef wel
tot wie of wat je bidt
met je daden
en waar je toewijding op gericht is
Op rijkdom misschien
Op roem
Of op de schoonheid van het hout
dat je bewerkt
Op het welzijn van je gezin
het in stand houden van de natuur
die ons voedt
het begrijpen van de natuur
die ons bedreigt
het bewonderen van de natuur…
De kolonelisten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 55 De luitenant-kolonel is een held
Het is moeilijk leven
met een verlies
Dat roept vragen op
Over zijn minachting
van mensen en de grondwet
Gelukkig hebben de winnaars verloren
Ze trokken zich terug
uit de vlakte waar geen eten is
Zo kregen de kolonelisten hun zin
Ze zijn geen slechte verliezers
Uiteindelijk hebben ze gewonnen
Maar…
Tuintwijfels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 58 De reizende mens schiep
de herberg, later ook het café
en hij zag dat het goed was
De wouden zijn gekapt, de bomen
verzaagd, vertimmerd en geboend
- een bank waarop ik zit
achter in het café bij mensen die
over de bijzonderheden van hun leven
praten en mij vragen wat ik weet
van mijn werk, is het meer
dan wat ik doe? En tot waar
reikt…
Laat je me?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 65 Op de vloer luister ik
naar jou, ver weg in huis
de geluiden blijven onderweg
ergens hangen - je bidt
als een vogel en ineens
duiken er vragen op
mij, die me verlammen
(Soms zijn het jouw handen
..om mijn borsten of jouw mond
..jouw zuigende mond)
Het plafond is leeg, niets
te zien, alleen te voelen
maar ik geef geen kik
Ik hoor jouw…
Misthoorn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 159 Wat is het heerlijk
om schuim te zijn
met zijn allen, grote plukken
hongerig mensschuim, een mist
van leven, en ik een vlokje
in eigen kleuren, ik
moet even met mijn zieligste stem
mijn beklag doen en blazen
dat ik er ben, ik
los veel te vroeg al op
niet zoals toen
ik net geboren was en groeide
van mijn eigen afval
nee, het is een…
Wachten op het ruimen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 63 Onder een wirwar van wegen
verdwenen de lanen
naar de roestige poort
overvleugeld door de witte
marmeren trappen waar hemel was
Nu is het wachten op het ruimen
van de Nieuwe Begraafplaats
achter de wal van de stad -
voorbij de Elysese Velden
.....waar mussen zich tegoed doen
.....aan brokken brood en de duiven
.....niet durven met verscholen…
Fantoompijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 89 De vrouwen, de landen
die ik heb veroverd
honderd jaar, vijftig of tien jaar
geleden, eens en voor altijd
gewonnen
die mijn exen willen zijn
mij niet meer willen
ontvangen
mij niet meer willen
geven wat mij toekomt
de bekkens
met hun zachte binnenkant
van gespierd weefsel
dag en nacht beschikbaar
voor mij
de bekkens
met hun zachte…
Paradijskinderen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 59 Jonge mensen zijn slechte denkers
Je moet hen eerst te eten geven
van de vruchten van die ene
speciale boom van de kennis
wat nuttig en nadelig is
voor ze iets weten
en zodra ze dat snappen
begrijpen ze
dat het zo moet zijn
als je geen paradijskind wilt blijven
voor wie alles klaar moet staan
in een wereld zonder gevaren
Wat nadelig…
Hoe een hand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 130 Hoe een kus voelt, een hand
die me ongewenst betast
daar praat ik niet over
Nieuwsgierig kijk ik ernaar
in het donker van een bioscoopzaal
of thuis, waar ik op pauze kan drukken
me veilig over kan geven
aan de sensatie en opga
in beeld, in tekst -
de onbedekte termen
tussen willen en niet willen
die zich aan me vergrijpen
met bijna…
Meer van deze schrijver...
