biografie: Zywa
Ik bouw geen huis, enkel poorten,
ingangen
naar schatkamers
van de oude en de nieuwe paleizen
in de gedichtenhemel
die de aarde en de eeuwen omspant
en het leven weerspiegelt,
het leven van altijd en overal
dat we kennen en proberen
te begrijpen, het leven van mensen
met wie we verbonden zijn,
die we kunnen ontmoeten
in de paleiskamers van
de gedichtenhemel.
Inzendingen van deze schrijver
2719 resultaten.Mijn leven als spook
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 
9 Mijn geheugen praat
net lang genoeg met de mensen
om hen netjes kwijt te raken
Antwoorden verlangen ze niet
het is genoeg dat ik niet wegloop
Waarom verlang ik dan
naar contact, waarom voel ik
niets? Vanwege het besef
dat het niet mogelijk is
of ligt het aan de pillen?
Krijg ik mijn lichaam terug
zal ik ooit weer ruiken waar ik ben
en…
Mond vol leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 19 Op het toneel is de aarde
een vlakte met een mond
vol baleinen die in-en-uit
stromen van leven zeven
en verteren wat niet zwemt
verslapt van verdunde hartstocht
verbleekt van verloren vreugde
verroest van vermoeidheid
De dansers zoeken zichzelf
op de tong, af en aan
spoelend uit de magen
de kraamkamers van het leven
De draadgordijnen…
Ongewenste talenten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 29 Of je nu veel of weinig talenten hebt
het leven is voor iedereen gelijk
en kent maar één beloning:
je moet zelf ervaren
wat je zinvol vindt
en als je het ene afweegt
tegen het andere, moet je
voor jezelf, de discipline hebben
om te handelen naar de uitkomst
De erkenning van je verdiensten
door anderen is nooit genoeg
Je eigen perspectief…
Wilikken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 23 Nog geen drie jaar, zelf aan het stuur
boven de reusachtige banden
op de tlatto willen rijden
Uit ongeduld en ontevredenheid
is mijn wil geboren
en zo wilde ik jou
Maar nu ben je er
Nu wil ik jou anders
om van te houden
en ook zou ik willen weten hoe
ik te midden van alle wilikken
mezelf kan liefhebben en
niet beknotten zonder
anderen…
Geur van braaksel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 53 Symfonie op de grens
van mijn leven, gebroken
na de uren
op de harde kerkbank
in de geur van het braaksel
van een weggedragen vrouw:
vagevuur en de waanzin
van de duivel voor haar ogen -
wild stampend als een beer
danst hij om haar heen
....Raak ons aan, vernietig hem
....vernietig al haar herinneringen
....aan hem, en vaag mij…
Lentetragedie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen 213 Jij wilt van alles
genieten, en
dat vieren we, ik zing
jouw naam
in een optocht
met geiten
bokken
saters
maken grappen, ik zing
jouw naam
Je bent er niet bij
Jouw zuchten niet
in mijn armen
en geen bevrijdende lach
Maar ik zing
jouw naam…
De eerste terugkerende vogels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 169 Je weet wat er gaat gebeuren
maar toch doe je gewoon
alsof het anders zal lopen
en voorbij gaat, als je maar
lang je adem inhoudt
en het wachten rekt
van je beter weten
dat verstarring onmogelijk is en
iets dat stil staat, van binnen
doorgaat uiteen te vallen
en dat alles opnieuw begint
in ander leven zoals jij
vaak genoeg hebt…
Anarchie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 37 Er draait een ventilator
in de kamer vol speelgoed
op de grond en op het bed
waar hij niet in wil
springt het kind opstandig
schreeuwend met slaande bekkens
Zijn broertje bedreigt
papa de politieagent
met een trommelstok
Mannen met armdikke takken
dreunen door de straten
door licht en door donker
Vol is de maat
van hun zware schoenen…
Handen en voeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen 36 Ginds is wortelen riskant
Mest en regen zijn ongewis
grond kan weggeschept worden
en uitgeput raken
en zijzelf
uitgegraven of uitgerukt
Hier is de vrije wereld
Hard en onvruchtbaar
Beton, staal en plastic, muren
om kleine kamers en dichte deuren
rollen prikkeldraad op de grenzen
en een onbarmhartige bureaucratie
Naast mij overleven armen…
Ineengevloeid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 41 s Nachts besef ik niets
tot er sinaasappelgeur bestaat
een man die tot mij praat
gekleed in niets
wat te raden laat
Slapend weet ik alles, goed
en kwaad, een man een man
een woord een woord en daad
de wereld vol bodems en zaad
waaruit een magisch mengsel ontstaat
Dromend zie ik scherp en zacht
een strijd van gras en vacht
en dwars door…
De breker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen 48 Het water klotst een beetje
Ik moet nu gaan, dat weet je
Achter het hek staat de breker
in het water. Wat is hij zeker
Zal ik over zijn stoppels strijken
zijn lippen zoeken, of nog blijven kijken?
Ik zie in het vage avondlicht
evenveel als met mijn ogen dicht
Een vogel klapwiekt ongezien
het geluid van niets, misschien
verdwijnt ook mijn…
Mensen zijn een edel ras
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 530 Eendjes zwemmen in het water
ganzen lopen in de pas
maar mensen zijn een edel ras:
ze hebben zorgen over later
Daar komt ook wel heden aan te pas, alleen
weet niemand wat belangrijk is, waarheen
voert onze levensweg, waartoe zijn wij
op aarde, wat is goed voor jou en mij?
Wij mensen zijn een pratend ras
dat goed gedijt in een moeras
van…
Liefdesbron
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 197 Ik zie het wel
in het isolatieglas:
mensen dragen zichzelf
op hun rug
Hun hemden zitten strakker
dan hun huid, ze kijken
trotser dan een pauw
en paraderen
met zelf-gebonden handen
in de lucht van hun droogwindige
darmbacteriën, ze zien het niet
als hun probleem
dat mensen gespannen zijn
opgejaagd door de maatschappij
uiteindelijk…
Het theater
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 117 Ik ging op reis om vrede
te sluiten, vier jaar lang
was dit hotel mijn hof
Ik bad om wijsheid, zette
de pausen af, en liet buiten de muren
een podium bouwen
Voor de wetenschap die niet helpt
.....om de problemen op te lossen, maar
.....de wereld ingewikkelder maakt
Voor de geleerde rector uit Praag
Voor een zomervuur voor de burgers…
In mezelf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 48 Ik hoef niet te denken
aan jou, je had al een ander
en het is erger om dat nu
te weten dan toen het begon
Jij had het fijn en miste me niet
Zij was begeerlijk en ik
was er gewoon
tot je toch maar wegging
en mij de fantasieën liet
hoe het misschien anders
had kunnen gaan…
Visjnoes cirkel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 57 Mijn dik wit bloot been
krom omhoog
het armvlees spierarm slap
middelvinger op de punt
van de grote teen, een cirkel
net gelukt contact met mezelf
Wat een gedoe en het moe
steeds meer het moe
van alles niet weten waar
met wie en wanneer maar
ergens ooit een keer-
punt ongemerkt voorbijgegaan…
Paslied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 61 Ik kijk steeds weer de woonkamer rond
je kunt veel doen op een plattegrond
Als ik hier eens de eettafel zet
zonder vloerkleden op het parket
kan het bankstel wel daar als dat past
en dan zet ik de plant en de kast
aan de andere kant van het raam
de fauteuil komt er achter te staan
met een nieuw armatuur voor de sfeer
Het is klaar, maar…
Ze moeten maar lijden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen 553 Mensen moeten lijden
tot ze sterk genoeg zijn
om eisen te stellen
Maar waarom ik?
Ik heb maar één leven, ik kan het
in een ander land beter hebben
en als ze me daar niet willen
dan moeten hier de mensen
me hier maar helpen
ook al hebben ze er niets mee
te maken behalve dan dat
dat wij mensen zijn
Ze moeten
maar lijden
tot…
Het samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 64 Hoe anders mensen ook zijn
dan ik over mezelf denk:
als ik oplet, dan weet ik dat
de verschillen er niet toe doen
dat wat opvalt in hun gedrag
mijn eigen aandacht weerspiegelt
Die keren dat ik verliefd was
hoorde ik het in sommige liedjes
herkende ik het in films en soms
draagt iemand een gedicht voor
met precies de juiste woorden…
Ik zwaai niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 56 Jij vindt dat ik nu niet meer van
jou hoor te houden, maar ik kan
dat toch niet laten, want ik zou
de allerliefste zijn voor jou
Maar nu ben ik alleen maar vrij
in wat ik droom van jou en mij
/Ik hou van jou - nog elke dag/
/maar zwaai niet met - een witte vlag/
/Ik geef me nooit - aan jouw gezag/
Er is van alles misgegaan
en nagelaten…
Wachten op de nieuwe maan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 103 De oproepen kammen de wijken uit
Ze maken de huizen leger
en mensen incompleet
Ook zonder gesneuvelden lijden we
al verlies, laden we door
de dag seconden
met tijdloze verlangens
en blijven de nachten donker
hoeveel sterren er ook zijn
We wachten op de nieuwe maan
en het levend terugkeren
van de onzen en hun belagers
Geen gesloten…
Afvalhopen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 59 Werkloosheid en
onredelijke eisen:
je kunt pech hebben
van school komen in een tijd
zonder mogelijkheden
en na gaan denken
over wat het allemaal voorstelt
die gemiste carrières
die mogelijkheden
die je maar moet zien
waar te maken zonder
teleurgesteld te raken
omdat je zinvol had willen leven
goede dingen wilt doen
voor mens en…
Watersnood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen 57 Voorzichtig plassen, meisjes aan de ene kant
De jongens doen het om het verst en nonchalant
We zitten in de goot, wat doen mijn billen zeer!
Jeroen duwt zich omhoog, hij houdt het echt niet meer
schuin staat hij achterover, steunend op de pan-
nen van het dak, maar krijgt daar moeie benen van
Zijn moeder maakt zich zorgen, bidt en smeekt…
Ik zit in een van
netgedicht
2.3 met 3 stemmen 81 Ik zit in een van
de kleurige theekoppen --
en draai lachend rond.…
Het wachtwoord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 60 Kijkend in het licht
van de gouden spiegel, eet ik
alle troost die in huis is op
Kussen helpt niet
huilen pas na het slapen
van uitputting, teleurgesteld
maar het is niet anders
dan verwacht, dan eerder
tijdens de belegering
Willen leven
blijft het wachtwoord
Na een koude douche
mezelf opmaken, moed inspreken
Een nieuwe dag, gouden…
De bloemen stinken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen 97 Calimeros /kiele ka-kaka/
bovenop de levende berg
/boem boem bommer-erg/
vegen hun gat niet af
halen achter hun masker
/spit spat spotterkop/
het gelijk van hun pose
/poeh poeh poep haha/
smoren /smuil-smiecht-lala/
tegenspraak en tegenstand
in bang banger bangst
en bloemen op het graf
Ach en wee helaas jaja
van de dap-dapper-dwazen…
Vadertje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 67 Op school en op het nieuws
erven leerlingen in verhalen
de leugens en de bereidheid
om oorlog te voeren
Meer is minder is de wet
van kinderen die vragen
worden overgeslagen
Vader houdt hen kort
Wanneer ze iets ondernemen
dat hij zelf had moeten doen
deelt hij klappen uit en
breekt hij het af
De mensen in hun holen
werpt hij kruimels…
Vlammen in top
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 87 Thuis zingen Eenzame Harten
in een band, ver van onze kamer
waar ik jouw hand vasthoud
We zetten een regenboog
van bloemen in de vensterbank
en prijzen de hard werkende mensen
Buiten loeien vuren van licht
naar liefde, en het deert ons niet
Wij hebben geen verwachtingen meer
Dokters kunnen ons niet helpen
tegen het oproer in de straten…
Heldere ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 114 Zou het een soort droom zijn?
Dat je meedrijft met het getij
stroomafwaarts met de rivier
van de dood, ja
zou het een droom zijn?
De horizon is mistig
een vreemde gloed aan de hemel
en niemand lijkt er iets van te weten
wat voor mist dat is, oh
is het een droom?
.....Heldere ogen, vurige ogen
.....Hoe kunnen die ineens dichtgaan?
...…
Snippers
netgedicht
1.7 met 3 stemmen 300 Sterrenkijkers en natuurkundigen
verlegden de grens, God verborgen ze
achter het universum, het veelvoudig ene
Kennis maakte de mens kleiner
Groot kan nog slechts een enkeling zijn
l'uomo universale, de veelvoudig ene
Zoveel kanten heb ik niet
De wereld valt versnipperd als confetti
langs mij heen, hoe ik ook mijn best doe
om alles samen…
Meer van deze schrijver...
