biografie: Zywa
Ik bouw geen huis, enkel poorten,
ingangen
naar schatkamers
van de oude en de nieuwe paleizen
in de gedichtenhemel
die de aarde en de eeuwen omspant
en het leven weerspiegelt,
het leven van altijd en overal
dat we kennen en proberen
te begrijpen, het leven van mensen
met wie we verbonden zijn,
die we kunnen ontmoeten
in de paleiskamers van
de gedichtenhemel.
Inzendingen van deze schrijver
2731 resultaten.Feest met feeën
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 
243 Verkiezingstijd: daar zijn ze
in mooie jurken, de feeën
met hun toverstokken
gericht op mijn dromen
Flonkerende sterren
een prachtige wereld
wensen ze mij toe
ik krijg het cadeau
als ik wil, Zeg het maar
Mijn stem
maakt het verschil
maar de nar lacht
en danst om de blinkende jurken
Hij wijst naar de toverstokken
die wijzen vooral…
Voelwassen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 41 De stormen zijn doorstaan
de winden en de zeeën
Het belangrijkste blijft
het onbegrijpelijke raadsel
dat jij graag bij mij bent
bloot voor mijn handen
en mijn kussen bij mij
ligt en met een zucht
ons beiden laat voelen
dat het leven goed is
We zijn voelwassen nu
kennen de hemel van de huid
de tintelende sterren
de zon waarin we…
Niet leuk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 111 Aardige man
zaterdag lunchen
we voelen ons rijk
maar al gauw lachen we niet meer
hij huilt
om een probleem, ik weet niet wat
te doen
wat waait en draait er toch
in zijn hoofd en de mensen
wat zullen die wel niet denken
van hem, van mij
zo ken ik hem niet
zo durf ik hem niet
te omarmen
dit is niet leuk
is er dan niemand
om mij…
Gebeden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 42 Wat je doet
is een gebed
Besef wel
tot wie of wat je bidt
met je daden
en waar je toewijding op gericht is
Op rijkdom misschien
Op roem
Of op de schoonheid van het hout
dat je bewerkt
Op het welzijn van je gezin
het in stand houden van de natuur
die ons voedt
het begrijpen van de natuur
die ons bedreigt
het bewonderen van de natuur…
De kolonelisten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 25 De luitenant-kolonel is een held
Het is moeilijk leven
met een verlies
Dat roept vragen op
Over zijn minachting
van mensen en de grondwet
Gelukkig hebben de winnaars verloren
Ze trokken zich terug
uit de vlakte waar geen eten is
Zo kregen de kolonelisten hun zin
Ze zijn geen slechte verliezers
Uiteindelijk hebben ze gewonnen
Maar…
Tuintwijfels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 30 De reizende mens schiep
de herberg, later ook het café
en hij zag dat het goed was
De wouden zijn gekapt, de bomen
verzaagd, vertimmerd en geboend
- een bank waarop ik zit
achter in het café bij mensen die
over de bijzonderheden van hun leven
praten en mij vragen wat ik weet
van mijn werk, is het meer
dan wat ik doe? En tot waar
reikt…
Laat je me?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 40 Op de vloer luister ik
naar jou, ver weg in huis
de geluiden blijven onderweg
ergens hangen - je bidt
als een vogel en ineens
duiken er vragen op
mij, die me verlammen
(Soms zijn het jouw handen
..om mijn borsten of jouw mond
..jouw zuigende mond)
Het plafond is leeg, niets
te zien, alleen te voelen
maar ik geef geen kik
Ik hoor jouw…
Misthoorn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 132 Wat is het heerlijk
om schuim te zijn
met zijn allen, grote plukken
hongerig mensschuim, een mist
van leven, en ik een vlokje
in eigen kleuren, ik
moet even met mijn zieligste stem
mijn beklag doen en blazen
dat ik er ben, ik
los veel te vroeg al op
niet zoals toen
ik net geboren was en groeide
van mijn eigen afval
nee, het is een…
Wachten op het ruimen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 34 Onder een wirwar van wegen
verdwenen de lanen
naar de roestige poort
overvleugeld door de witte
marmeren trappen waar hemel was
Nu is het wachten op het ruimen
van de Nieuwe Begraafplaats
achter de wal van de stad -
voorbij de Elysese Velden
.....waar mussen zich tegoed doen
.....aan brokken brood en de duiven
.....niet durven met verscholen…
Fantoompijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 59 De vrouwen, de landen
die ik heb veroverd
honderd jaar, vijftig of tien jaar
geleden, eens en voor altijd
gewonnen
die mijn exen willen zijn
mij niet meer willen
ontvangen
mij niet meer willen
geven wat mij toekomt
de bekkens
met hun zachte binnenkant
van gespierd weefsel
dag en nacht beschikbaar
voor mij
de bekkens
met hun zachte…
Paradijskinderen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 42 Jonge mensen zijn slechte denkers
Je moet hen eerst te eten geven
van de vruchten van die ene
speciale boom van de kennis
wat nuttig en nadelig is
voor ze iets weten
en zodra ze dat snappen
begrijpen ze
dat het zo moet zijn
als je geen paradijskind wilt blijven
voor wie alles klaar moet staan
in een wereld zonder gevaren
Wat nadelig…
Hoe een hand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 110 Hoe een kus voelt, een hand
die me ongewenst betast
daar praat ik niet over
Nieuwsgierig kijk ik ernaar
in het donker van een bioscoopzaal
of thuis, waar ik op pauze kan drukken
me veilig over kan geven
aan de sensatie en opga
in beeld, in tekst -
de onbedekte termen
tussen willen en niet willen
die zich aan me vergrijpen
met bijna…
Mijn leven als spook
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 42 Mijn geheugen praat
net lang genoeg met de mensen
om hen netjes kwijt te raken
Antwoorden verlangen ze niet
het is genoeg dat ik niet wegloop
Waarom verlang ik dan
naar contact, waarom voel ik
niets? Vanwege het besef
dat het niet mogelijk is
of ligt het aan de pillen?
Krijg ik mijn lichaam terug
zal ik ooit weer ruiken waar ik ben
en…
Mond vol leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 39 Op het toneel is de aarde
een vlakte met een mond
vol baleinen die in-en-uit
stromen van leven zeven
en verteren wat niet zwemt
verslapt van verdunde hartstocht
verbleekt van verloren vreugde
verroest van vermoeidheid
De dansers zoeken zichzelf
op de tong, af en aan
spoelend uit de magen
de kraamkamers van het leven
De draadgordijnen…
Ongewenste talenten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 58 Of je nu veel of weinig talenten hebt
het leven is voor iedereen gelijk
en kent maar één beloning:
je moet zelf ervaren
wat je zinvol vindt
en als je het ene afweegt
tegen het andere, moet je
voor jezelf, de discipline hebben
om te handelen naar de uitkomst
De erkenning van je verdiensten
door anderen is nooit genoeg
Je eigen perspectief…
Wilikken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 52 Nog geen drie jaar, zelf aan het stuur
boven de reusachtige banden
op de tlatto willen rijden
Uit ongeduld en ontevredenheid
is mijn wil geboren
en zo wilde ik jou
Maar nu ben je er
Nu wil ik jou anders
om van te houden
en ook zou ik willen weten hoe
ik te midden van alle wilikken
mezelf kan liefhebben en
niet beknotten zonder
anderen…
Geur van braaksel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 86 Symfonie op de grens
van mijn leven, gebroken
na de uren
op de harde kerkbank
in de geur van het braaksel
van een weggedragen vrouw:
vagevuur en de waanzin
van de duivel voor haar ogen -
wild stampend als een beer
danst hij om haar heen
....Raak ons aan, vernietig hem
....vernietig al haar herinneringen
....aan hem, en vaag mij…
Lentetragedie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen 232 Jij wilt van alles
genieten, en
dat vieren we, ik zing
jouw naam
in een optocht
met geiten
bokken
saters
maken grappen, ik zing
jouw naam
Je bent er niet bij
Jouw zuchten niet
in mijn armen
en geen bevrijdende lach
Maar ik zing
jouw naam…
De eerste terugkerende vogels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 183 Je weet wat er gaat gebeuren
maar toch doe je gewoon
alsof het anders zal lopen
en voorbij gaat, als je maar
lang je adem inhoudt
en het wachten rekt
van je beter weten
dat verstarring onmogelijk is en
iets dat stil staat, van binnen
doorgaat uiteen te vallen
en dat alles opnieuw begint
in ander leven zoals jij
vaak genoeg hebt…
Anarchie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 52 Er draait een ventilator
in de kamer vol speelgoed
op de grond en op het bed
waar hij niet in wil
springt het kind opstandig
schreeuwend met slaande bekkens
Zijn broertje bedreigt
papa de politieagent
met een trommelstok
Mannen met armdikke takken
dreunen door de straten
door licht en door donker
Vol is de maat
van hun zware schoenen…
Handen en voeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen 52 Ginds is wortelen riskant
Mest en regen zijn ongewis
grond kan weggeschept worden
en uitgeput raken
en zijzelf
uitgegraven of uitgerukt
Hier is de vrije wereld
Hard en onvruchtbaar
Beton, staal en plastic, muren
om kleine kamers en dichte deuren
rollen prikkeldraad op de grenzen
en een onbarmhartige bureaucratie
Naast mij overleven armen…
Ineengevloeid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 61 s Nachts besef ik niets
tot er sinaasappelgeur bestaat
een man die tot mij praat
gekleed in niets
wat te raden laat
Slapend weet ik alles, goed
en kwaad, een man een man
een woord een woord en daad
de wereld vol bodems en zaad
waaruit een magisch mengsel ontstaat
Dromend zie ik scherp en zacht
een strijd van gras en vacht
en dwars door…
De breker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen 64 Het water klotst een beetje
Ik moet nu gaan, dat weet je
Achter het hek staat de breker
in het water. Wat is hij zeker
Zal ik over zijn stoppels strijken
zijn lippen zoeken, of nog blijven kijken?
Ik zie in het vage avondlicht
evenveel als met mijn ogen dicht
Een vogel klapwiekt ongezien
het geluid van niets, misschien
verdwijnt ook mijn…
Mensen zijn een edel ras
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 538 Eendjes zwemmen in het water
ganzen lopen in de pas
maar mensen zijn een edel ras:
ze hebben zorgen over later
Daar komt ook wel heden aan te pas, alleen
weet niemand wat belangrijk is, waarheen
voert onze levensweg, waartoe zijn wij
op aarde, wat is goed voor jou en mij?
Wij mensen zijn een pratend ras
dat goed gedijt in een moeras
van…
Liefdesbron
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 223 Ik zie het wel
in het isolatieglas:
mensen dragen zichzelf
op hun rug
Hun hemden zitten strakker
dan hun huid, ze kijken
trotser dan een pauw
en paraderen
met zelf-gebonden handen
in de lucht van hun droogwindige
darmbacteriën, ze zien het niet
als hun probleem
dat mensen gespannen zijn
opgejaagd door de maatschappij
uiteindelijk…
Het theater
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 124 Ik ging op reis om vrede
te sluiten, vier jaar lang
was dit hotel mijn hof
Ik bad om wijsheid, zette
de pausen af, en liet buiten de muren
een podium bouwen
Voor de wetenschap die niet helpt
.....om de problemen op te lossen, maar
.....de wereld ingewikkelder maakt
Voor de geleerde rector uit Praag
Voor een zomervuur voor de burgers…
In mezelf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 62 Ik hoef niet te denken
aan jou, je had al een ander
en het is erger om dat nu
te weten dan toen het begon
Jij had het fijn en miste me niet
Zij was begeerlijk en ik
was er gewoon
tot je toch maar wegging
en mij de fantasieën liet
hoe het misschien anders
had kunnen gaan…
Visjnoes cirkel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 61 Mijn dik wit bloot been
krom omhoog
het armvlees spierarm slap
middelvinger op de punt
van de grote teen, een cirkel
net gelukt contact met mezelf
Wat een gedoe en het moe
steeds meer het moe
van alles niet weten waar
met wie en wanneer maar
ergens ooit een keer-
punt ongemerkt voorbijgegaan…
Paslied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 71 Ik kijk steeds weer de woonkamer rond
je kunt veel doen op een plattegrond
Als ik hier eens de eettafel zet
zonder vloerkleden op het parket
kan het bankstel wel daar als dat past
en dan zet ik de plant en de kast
aan de andere kant van het raam
de fauteuil komt er achter te staan
met een nieuw armatuur voor de sfeer
Het is klaar, maar…
Ze moeten maar lijden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen 570 Mensen moeten lijden
tot ze sterk genoeg zijn
om eisen te stellen
Maar waarom ik?
Ik heb maar één leven, ik kan het
in een ander land beter hebben
en als ze me daar niet willen
dan moeten hier de mensen
me hier maar helpen
ook al hebben ze er niets mee
te maken behalve dan dat
dat wij mensen zijn
Ze moeten
maar lijden
tot…
Meer van deze schrijver...
