inloggen

Alle inzendingen van Zywa

811 resultaten.
Sorteren op:

Ze kwamen niet

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 17
Maanden lang was ik bang om naar bed te gaan, bang voor de nachtmerries van het leger van alle kanten op mij af zoemende bijen met hun grote bolle ogen die voor mijn gezicht bleven hangen Ik schreeuwde het uit: mama, papa en werd daar wakker van, maar ze kwamen niet, ik was alleen Op school maakte ik fouten ik kreeg liever geen beurt…
Zywa20 mrt. 2021Lees meer…

[ Het laatste cadeau ]

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 75
Het laatste cadeau: de kinderen om haar heen – die blijven spelen.…
Zywa19 mrt. 2021Lees meer…

Fijndraden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 47
Waar geen woorden voor zijn is hier in de schemering aanwezig, het geheim nog niet te weten hoe het verder gaat maar wel het net in mij te voelen samenkomen – onzichtbare verbindingen met de hartslagen van het leven In woordloze taal verovert het ademen van de pijpen zacht golvend de ruimte op de stilte en dan is niets vanzelf muziek…
Zywa18 mrt. 2021Lees meer…

[ Gouden schemering ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 57
Gouden schemering: een mooie laatste avond – maar liefst niet vandaag.…
Zywa17 mrt. 2021Lees meer…

Hand in hand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 33
Ik heb het overleefd en schrijf het op om het te vergeten Wat na te lezen is hoef ik niet te onthouden, maar ik moet zoeken naar de woorden die zich verstoppen, bange woorden alsof mijn pen het mes is onder de snelweg langs ons huis uit het niets op mijn keel gezet De avond was al gevallen Zenuwachtig riep hij om geld een beginneling…
Zywa16 mrt. 2021Lees meer…

[ Bordjes op het plein ]

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 35
Bordjes op het plein, naar Berlijn, Parijs, Rome – ja, hier ben ik thuis.…
Zywa15 mrt. 2021Lees meer…

[ Papa en mama ]

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 43
Papa en mama komen stommelend thuis, nu – kan ik gaan slapen.…
Zywa14 mrt. 2021Lees meer…

Zijn handen rusten in zijn ogen

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 89
Wie zal het lukken om mij te schetsen, wie ik ben, niet zomaar een vrouw met huid en haar en een figuur zes, zeven, zus en zo maar levensecht? De dromer misschien, die vaag om zich heen kijkt en mijn beeld laat bezinken voordat hij begint te tekenen; zijn handen rusten in zijn ogen, zijn blik is zacht geen zoeklicht dat mij bleekt…
Zywa13 mrt. 2021Lees meer…

[ We zoeken de bal ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 15
We zoeken de bal en veranderen het spel – in verstoppertje.…
Zywa12 mrt. 2021Lees meer…

Het werd al donker

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 28
Over te lange wegen zwierf ik door Stappegoor moe en alleen Er was een korter pad naar huis, dat wist ik zeker als verkenner maar twee te grote jongens van de boerderij schopten me terug, het stadskind in uniform en dreigden met de hond Het werd al donker niemand zag mij niemand om me te helpen Ik was moe en alleen in mijn verdriet…
Zywa11 mrt. 2021Lees meer…

[ De polder is groen ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 17
De polder is groen, niets dan gras, gras verbergt gras, sloten en wegen.…
Zywa10 mrt. 2021Lees meer…

In het ziekenhuis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 45
We kussen Dat verandert alles wie we zijn, en wat we belangrijk vinden om uit te wisselen Dus spreken we steeds vaker af We doen zoveel mogelijk samen Met heel de familie plannen we de verjaardagen en bruiloften Dan vieren we het leven, en ook is er een begrafenis van tijd tot tijd De wisselvalligheid van het leven ken je of…
Zywa 9 mrt. 2021Lees meer…

[ Een baby praat niet ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 13
Een baby praat niet, toch begrijp je hem beter – dan volwassenen.…
Zywa 8 mrt. 2021Lees meer…

Onze hooiberg

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 15
Stoppelveld kafjes in de lucht droge zomergeuren populieren langs de wetering onze hooiberg op het eind daarbinnen uit het zicht ons hol getrokken en geduwd in het lange gele gras ik droom er met jou bloot te liggen als pasgeboren dieren dat is alles er hoeft niets meer we kunnen doodgaan dat is ons geheim mama begrijpt het…
Zywa 7 mrt. 2021Lees meer…

[ Het jonge blad trekt ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 42
Het jonge blad trekt aan de bovenste takken – die moeten groeien.…
Zywa 6 mrt. 2021Lees meer…

Parle plus bas

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 50
We eten vers gevangen krab en zitten in de ondergaande zon van tijd tot tijd het tikken van de klok te tellen net als in mijn moeders oude boeken jij zegt ik vind oude boeken wel goed Nog wat wortels en een grap om de onvermijdelijke afscheidszoen steeds weer even uit te stellen elkaar nu niet meer op te zoeken ik weet echt niet wat ik zeggen…
Zywa 5 mrt. 2021Lees meer…

[ Ze pakt haar spullen ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 30
Ze pakt haar spullen, ze is de maan met de zon – in haar ogen.…
Zywa 4 mrt. 2021Lees meer…

Hangend in de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 15
Op het strand duwen we ons door de wind naar het licht toe Er is geen tunnel of heilige poort Om op adem te komen draaien we ons om en rusten uit, de wind gaat heel de wereld over, en wij waaien even mee met de meeuwen en stromen even samen met de golven uit over het blinkende zand Het luchtruim is ons te groot schuin voorover hangen…
Zywa 3 mrt. 2021Lees meer…

[ New York, de mensen ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 14
New York, de mensen zijn druk, het tij slaapt en draagt – de vrije meeuwen.…
Zywa 2 mrt. 2021Lees meer…

Kafkas

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 46
Met ziedende hand sloeg de hemel de nieuwe stad en de enorme toren uiteen, de Hangende Tuinen vlogen Vertrekken werden vliegtuigen en tapijten met gedekte tafels landden ver weg in de lange zee Een zware regen van kamers vormde met een plons een hemelhoge bergrug De mensen uit de Toren verspreiden zich in vijftig talen en vochten om…
Zywa 1 mrt. 2021Lees meer…

[ De kat zit muisstil ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 8
De kat zit muisstil de maan te observeren – de hypnosebal.…
Zywa28 feb. 2021Lees meer…

Paradijskinderen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 37
Jonge mensen zijn slechte denkers Je moet hen eerst te eten geven van de vruchten van die ene speciale boom van de kennis van goed en kwaad voor ze iets weten van verboden en zodra ze dat snappen, begrijpen ze dat het een gebod is als je geen paradijskind wilt blijven voor wie alles klaar moet staan in een wereld zonder gevaren…
Zywa27 feb. 2021Lees meer…

[ De sterrenhemel ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 14
De sterrenhemel: een koninklijke mantel – om moeder aarde.…
Zywa26 feb. 2021Lees meer…

Noordparadijs

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 30
Er zijn geen logeerkamers want het land is te vol voor een paradijselijk bestaan De dorpen wapenen zich tegen nieuwkomers ze zijn niet nodig Ze moeten verder, naar de harde grond van de bergen, aan de rand van het Noordparadijs of in een bocht terug naar het zuiden, nergens welkom, nergens is er genoeg melk en honing, genoeg plaats…
Zywa25 feb. 2021Lees meer…

[ Naar de maan gegaan ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 20
Naar de maan gegaan voor de maan, zagen we iets – anders: de aarde!…
Zywa24 feb. 2021Lees meer…

Wu wei

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 29
Weer de nacht, weer de ochtend van een nieuwe dag voor dansers en de andere mensen te voorschijn kruipend uit het ogenschijnlijk eendere verrassingsei, tijd is water in een rivier die zich verdrinkt in de wereldzee en ik stroom mee, ik kan me laten drijven…
Zywa23 feb. 2021Lees meer…

[ Het leven is iets ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 10
Het leven is iets zieligs, doe iets, dan vind je – jouw motivatie.…
Zywa22 feb. 2021Lees meer…

Isis ontsluierd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 11
Isis ontsluierd, niet haar masker van goud, maar echt, haar ziel in mijn naakte lichaam de energie van de wereld kleedt mij van binnen uit trekt knopen los, strijkt inwendige bulten glad vult deuken en scheuren en draait de deksels los van mijn wonden, likt ze langzaam met liefde weg tot dunne littekens van verloren eenheid met…
Zywa21 feb. 2021Lees meer…

[ Windvlagen vagen ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 14
Windvlagen vagen mijn herinneringen weg – Ik val uit elkaar.…
Zywa20 feb. 2021Lees meer…

Geboren in het mysterie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 44
Er is een tekort aan zetels op de publieke tribune omdat er een tekort is aan zetels in het parlement voor hartstocht, tijd en geluk zonder onderhandelbare details om samen te vatten in regels en wetten voor een wereld van ongelijke kansen een strijd om rechten en plichten, om zetels voor miskende belangen miskende mensen van nu…
Zywa19 feb. 2021Lees meer…
Meer laden...