Alle inzendingen van Zywa

De wereld beschrijven zoals ik haar begrijp misschien zoals ik wil dat ze zou zijn De wereld en de mensen die zich onderling handhaven bekijken, ook mijzelf, zo intens dat ik het onthoud en kan doorvertellen alsof de lezers bij hen, bij mij en bij zichzelf naar binnen kijken en zien hoe weinig het voorstelt het werk, de prestaties…

Groepen bewegen altijd Ze zijn geen dood gewicht elk lid ervan volgt met getrek en geduw de hartslag van het geheel ongeacht het gepiep van de vogels die voorop vliegen maar niet leiden, die een rafelrand van de zwerm zijn Bij gevaar zwenkt men weg en nog een keer wanneer het nog niet voorbij is Steeds verder vluchtend naar een heenkomen…

Ik leerde, niet op school wat een aangenaam leven is voor mij; dat was stap 1 En nu verder, want ik weet dat de dagen saai kunnen zijn wanneer ik me ontspan en geniet Dus, stap 2 Ik zoek geluk ik wil iets doen waar ik goed in ben en waar anderen wat aan hebben Ik wil leven als een goede geest van vlees en bloed Maar zonder stappen…

Hoe het leven toen was in de eenentwintigste eeuw zal wel een raadsel blijven De bronnen zijn drijfzand: onduidelijk, tegenstrijdig en psychologisch niet uit te leggen Het meeste is verloren gegaan bij bezuinigingen, onnadenkend of omdat het overbodig leek Een deel schijnt met opzet vernietigd te zijn, en wat er rest is egotripperij…

Na die eerste jaren hebben ze hem voor een tweede periode genomen en nu blaft hij veel meer Vooruit, we zijn de beroerdste buren niet en gooien hem een bal toe Ojee, hij heeft hem al en met veel lawaai dwingt hij ons om opnieuw zijn zin te doen Hij verveelt zich gauw en kan er niet tegen om genegeerd te worden, dus trekken we om…

Een mooi meisje roept de goden over zich af -- is de dubbeldenk.…

De tram op de heuvel zingt geluidsgolven langs zijn baan in de verte zacht weerkaatst door de bomen, ik tuur en luister naar hun respons De wind voert het lied de hemel in, ik zweef mee in het volle licht waarin de uilen zich stilhouden, nergens klinkt hun grauwe roep Vesting, Noord- en Zuidhuis Monnikendorp, Uil, Westveld Een zoemtoon…

Tot ons middel zitten we op de top van de berg midden in de zee waarin onze huizen borrelend en het vee blatend en mekkerend verdwenen, de vogels moe in neerstreken en doornat gezonken zijn Mijn dochter houdt haar baby voor zich uit, de voetjes zijn nat Ze dompelt hem onder Het zal niet meer lang duren dat we verdrinken, we willen niet…

Ik spring de diepte in en val niet, in een spiraal zweef ik zacht, gedragen door een golvende laag van gedachten, tussen hemel en aarde, tussen durf en angst, tussen mescaline en ontwaken Scènes uit mijn leven lichten op alsof ik van tijd naar tijd, plek naar plek vlieg en ben wie ik daar was ontspannen één met mezelf onder een wolk…

De lucht trilt in mijn oren een machtige machine overweldigt het land zonder zich prijs te geven in andere dimensies Geen object, niet vliegend alleen ongeïdentificeerd Onzichtbaar, ongrijpbaar Paniek is zinloos Het geluid legt zich neer te zwaar om te strelen met een neuriënde stem Zachtjes ratelt er iets hypnotiserends waaraan…

De dakgoten druppen in de bezette stad Na een nacht wakker liggen van onrecht en doden gaan we naar buiten en laten we onze geleefde levens zien Kijk, zo moet het, oud worden met rimpels en huidvlekken Onze stille tocht ritselt en zucht een beetje zwermt soms even samen op muziek uit onze jeugd…

Ongevraagd komen wij uit bloemkegels en herinneringen de grenzen over, we bekoren vriend en vreemde met de geur van vrijheid de zalf van hartelijkheid en onze onverzettelijkheid om klein en stil te leven tot het uiterste het juk te negeren alleen op de lentes en de zomers in de wind te letten en in nacht en mist wegen te vinden naar…

Hoeveel zouden we willen? Veel, meer, of zuchtend toegeven dat we beter weten, de wet van oorzaak en gevolg kennen Gezonde geest, gezond lichaam dat we schoonheid niet verslinden en alleen in de lente van ons leven zoals de lente leven, groeiend tegen de verdrukking in, de winter verdrijvend met de levenslust van talloos velen…

De feesten vielen stil alle drukte liep weg uit de cafés en de straten En de lucht werd bleek Wij doen niet meer mee zolang het winter is en we zonder kunnen Alleen het hoogstnoodzakelijke kopen we, niets onderhouden we dat de bezetting in stand houdt haar landvraat, mensenvraat Vrijheidsvraat Ons bloed stroomt, onze adem tovert ons…

Het is geprobeerd: goden, een god boven de mens en nooit kon men vertrouwen op het goddelijke als men bad en een wens deed: een wens om gezondheid een wens om gerechtigheid een wens om vrede En toen: de sprong in de diepte van de ziel en die bracht geen soelaas Ook de goddelijke ziel was een wachtkamer zonder deuren naar vrede…

Ik krijg een hand, eindelijk ben ik van de wachtlijst af en mijn eigen wachtkamer uit - bij iemand die net als mama naar mij luistert om me houvast te gaan geven wat mij helpt, wat er kan werken bij mij, iemand die van tijd tot tijd Actie! en Stop! mag roepen, zodat ik uit de baan van de vicieuze cirkel raak die ik beter ken dan mij…

Ik spring tussen de ernstige mensen voor de kerk, het café is nog gesloten en ik denk nog verder terug in de tijd In een late lente was hier een slootrand ginds een molen, de wallen en de kroon van de oude Wester Alsof het een dik beschilderd doek is wis ik verflagen geschiedenis Ik leg turfstekers bloot, zie de wind in het bloeiende…

Koester mij, beschut mij omarm mij met jouw aandacht .....jouw bloed wil mij .....huid op huid verwarmen Vrede in mij, jouw hand straalt van verre in mijn buik .....ik ben niet alleen .....geen dag, geen gedachte Jouw geestlichaam is met mij jouw hart volgt het mijne .....in verlangen .....in liefde Adem met mij en kom me gauw omhelzen…

Als niet de feiten tellen niet eens de mensen maar geld en macht onder de vlag van vrijheid gelijkheid of geloof zwaar wegen in de zakken van de senatoren en landverraad het verwijt is aan ieder die keer op keer zou willen protesteren wanneer herhaald wordt dat Carthago vernietigd moet worden .....dan falen de verstandige woorden…

In Gilroy verkopen ze knoflook -koffie, -appels, -ijs, en -koekjes In Deventer kleurt alles geel: mosterd, tongen, en baarden het asfalt, rozen, en de zon schilderijen in het museum honden, kleren, overal mosterd -soep, -salade, -bonen, -thee, en -eieren Ze leven ervan, ze zijn wat ze eten, ze zouden Garlic en Mosterd willen heten om…

Ik ben nu oud genoeg Ik ga het anders doen met mijn kleindochter tegen haar altijd eerlijk zijn, niet alsof zij God is, die alles ziet noch Big Brother China En geen zelfcensuur van afgekapte gedachten of verboden fantasieën Ook niet het aanleren van veilige gewoonten die goedkeuring kunnen vinden in haar ogen maar open, mezelf zijn…

Wat me in de wereld opvalt is belangrijk: ontevreden gezichten op straat behalve de mannen die me onderzoekend bekijken wanneer ik hen iets vraag Zo zag ik blije mensen en veel vrouwen met een kinderwagen mijn gedachten weerspiegelen toen ik zwanger was, en zag ik borden Huis Te Koop toen we gingen trouwen Buiten zie ik beelden uit…

Wat ergens een collega om niet te blijven steken in dilemmas nodig heeft gevraagd of opgemerkt door een ander, regelt het grote hart dat ons voedt in de symbiose van mens en aarde, de samenwerking van bedrijven in de wereld - onze Ubuntu, gericht op ons voortbestaan en een goed leven voor onze kleinkinderen zonder piraterij en kolonialisme…

Volgens ongeschreven regels gedraag ik me voorbeeldig, mag ik mijn man niet tot last zijn, niet wild zijn, en alleen in bed kussen Verder doe ik alsof ik geen lichaam heb terwijl vriendinnen gewoon op een warme kei kunnen gaan liggen, in een nest in het hooi, in het water en in hun kamer waar niemand op hen let en niemand het van belang…

Er varen schepen op de zee niet een neemt mij mee alleen de gedachte zal ik blijven wachten? Het feest is druk, mijn tafel niet Weer niemand die mijn ogen ziet die staan te zwaaien en te springen help help help Opnieuw heb ik gedroomd dat stad en land werd overstroomd Schepen volgepakt vergingen Help Help Help Zijn er oren voor mijn…

De grond bewaarde tekens van duizenden jaren oud leven op deze plaats - later, in het jaar duizend, een moerassig gebied met een terp aan de Ame, de Aemestelle zoals overal in Europa vanuit een abdij opgeworpen om het land te ontginnen Er werden huizen gebouwd op huijen, een woud van dunne heipalen als ankers in het veen, en als…

Fantasieën zijn heerlijk om te lezen en te bedenken als verkenning van jezelf en de wereld Daarna moet je eropuit en deuren gaan openen naar je wensen, niet blijven steken in mooie dromen en niet blijven uitstellen omdat je nog niet durft en jezelf wijsmaakt dat je eerst meer zou moeten weten Als je wilt leven, moet je vuile handen…

De wereld is te groot geworden Alleen in het klein zou ik nog iets kunnen veranderen, verder ben ik passief en kan ik me laten vermaken door reproducties die geen concentratie vereisen: pratende stemmen zonder gezicht en lichaamstaal spannende verhalen op platte schermen en reclames voor een snelle tevredenheid commerciële zowel als…

In 1935 was de toekomst plat De orde stond op bezwijken in gezinnen, winkels en fabrieken In de parlementen en de cafés werd veel en verhit gesproken eerst met iedereen, al gauw alleen met gelijkgestemden Wanen en misvattingen in overvloed burgers groepeerden zich tegen elkaar, gingen op de vuist Redenaars zochten conflicten en verkeerde…

De cultuur wordt geplet Machteloos gedoogt men het en juicht het soms toe Met gezond verstand en een opleiding begrijpt men half de wetenschap die in het eigen straatje past Volksvertegenwoordigers vangen elkaar vliegen af en nemen geen besluiten buiten hun eigen sprookjeswereld waar ze overal kunnen komen zonder een stap te verzetten…