gewoon dood

telkens als ik de dood ontmoet
verstaat mijn stem de vlakke
tonen van berusting, geen twijfel
is gericht hem

hij biedt en verzorgt een schuilplaats
voor het moment dat het leven kiest
voor de andere kant waar het portaal
van stilte je doorgang verleent

en als je sterft is er geen
verzuchting of een terugkerend
applaus, je ligt staat verstrooid of
of je bent gewoon vermist,

vernist tot in de
eeuwigheid is je glans
de herinnering die nooit
lang blijft

Schrijver: elze, 20 juli 2026

lia_elzehotmail.com

Biografie van deze schrijver

dood

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 3 stemmen 8