inloggen

Alle inzendingen over afscheid

3663 resultaten.
Sorteren op:

Vertrekken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 40
Betrekken van vroegere kamers Vertrekken van een jong verleden Zeer lang rekken om te merken: Steeds meer op dreef met haltes Trekken op de snelweg naar oud…

een stukje zilver

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 33
ik zag op de bodem van een dekschuit een stukje zilver schitteren ik wist meteen dat jij het was!…
J.Bakx13 apr. 2021Lees meer…

Graven

gedicht
3,0 met 40 stemmen 63.606
Ach de graven. Niet die in het zand niet de lange gaten in oogverblindend witte muren niet de gevulde urnen of de sarcofagen aan het eind van een onderaardse gang maar de graven in de hoofden, de ongebalsemde beelden die 's nachts tot leven komen. De monden die zich laten horen als het stil is. Geheimen die zich openbaren. Paden die niet…

Adieu–Lied

poëzie
3,6 met 13 stemmen 4.303
Vaar wel mijn Lief, mijn leven! Hoe krank* is, laas! ’t vermogen* bij de mensen; In God bestaat* het geven Van 't luk en heil, dat wij de and'ren* wensen. 'k Wens dat de Heer U wind en weer, En voorspoed geef in ’t varen; 'k Hoop Gods genade, Zal u voor alle schade Wel* bewaren. O gij weeldige* vloeden* , Brooddronken*,…

laatste dans

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 63
er hoefde niets te gebeuren hij belandde vanzelf op een plek aan de rand van vergetelheid hij danste met Aphrodite een lichtvoetig leven tot de muziek verstilde en Chronos hem wenkte hij draaide zich om en reikte de hand van de gevederde dood voor de laatste dans aan de rand voorbij vergetelheid…
J.Bakx 7 apr. 2021Lees meer…

De voortekenen

poëzie
2,8 met 9 stemmen 2.581
Soms was zij heel de dag met zichzelve alleen. langzaam boog zij zich dan af naar de wand en zij verdween in onzichtbare verten; hij bleef alleen achter, wachtende of zij wel keren zou uit dat land. later keerde zij dan, maar zij was zo doordrenkt door vijandige geuren en vreemde, geheimzinnige glansen, dat hij zich door haar kussen verraden…

Oude tuin

gedicht
2,0 met 696 stemmen 89.213
Tussen de schuttingen berijpt je rust, je magerte die pronkt met een tweelingroos lachwekkend verfrommeld. Over je border zijn alleen maar winters gekomen, lijkt het. Schabbig lig je erbij. Een zootje stengels rest je, dat niets draagt, niets dan die ene margriet, in haar iele dans soms kwansuis kussend je platte gras. -------------…

poëzie

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 113
ze glimlacht de zon door de wolken raakt sneeuwvelden zonder pijn bindt vleugels aan aarzelende voeten kleurt leven en liefde als lentebloesem weet hoe het weggaan klinkt ze is zo zeldzaam poëzie…
J.Bakx 1 apr. 2021Lees meer…

Bibian Mentel

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 39
gedreven bindt zij verbindt zij lengt zij dagen aan koude nachten waarin zij onverstoorbaar verder werkt nu de tijd harder tikt dan de dag ervoor tot de avond valt zij haar vleugels spreidt en zich, vol liefde, overgeeft aan het licht…

Hoboken

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 143
Vanachter het grote raam zagen we de muskusratten florerend in de gracht en ook wel knotwilgen, hoe heerlijk ruig hielden ze de wacht. Maar keek je naar links dan zag je je beste vriend die aan kwam kwam rijden op zijn Flandria fiets tenzij hij orgelles had maar meestal was er niets dat ons verontrusten kon. Jongensvriendschappen in de…

havenlicht

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 37
waar de havenlichten wenken vaart stevig onze levensboot met aan boord het veilig anker van niet te wissen herinnering onder azuurblauwe hemelen soms ook stormen trotserend stuur jij de oogst van jou liefde altijd weer in een veilige haven daarop koersend koesteren wij de momenten die wij genoten naast ook zorgen die er waren om voor…

Lea

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 51
een oude man die naar een bouwwerf gaapt de razernij van koopjesjacht een kamer waar je op je einde wacht je mooiste ensemble hangt klaar in een postume droogkuiszak januari scheurt moedeloos voorbij zoveel jaren bestaan, liefgehad tot op het randje, je dagen gevuld met ardeine genegenheid, zelfs de Wehrmacht heeft je niet kleingetrapt…

[ Gouden schemering ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 56
Gouden schemering: een mooie laatste avond – maar liefst niet vandaag.…
Zywa17 mrt. 2021Lees meer…

nooit windstil

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 66
Nooit windstil De wind waait Dansend Fris uit het oosten Zwoel uit het westen Warm uit het zuiden Vooruit Waait de wind Fluisterend Zo zacht als fluweel Zo fijn als zijde Zo teer als spinnenrag Verder Waait de wind Fluitend Draad na draad Klos na klos Doek na doek Door Waait de wind Neuriënd Langs de zon Langs de sterren…

Aarde en lucht

netgedicht
1,0 met 1 stemmen 64
Los van de aarde van ons geluk en leed laat ik weldra slechts een glimp van mijn leven aan jou en andere naasten na Vergeet mij en laat mij gaan ik kwam slechts even langs en ben nu verdwaald en dolend als een geest Ik kom niet meer terug want na mijn laatste zucht ging ik op in de kosmos en verwerd ik tot aarde en lucht.…

ode aan de letteren

netgedicht
4,2 met 9 stemmen 97
(voor Jeroen van Merwijk) geef jezelf een cijfer van 6 tot 10 aan onvoldoendes doen we niet sla een beurt over of ga terug naar de bajes gooi eens een keer hoge ogen zing een liedje in Braille dat deze keer niet aan dovemans oren is gericht droom je droom in full-colour omdat de tijd van zwart/wit nu toch echt wel voorbij is (of het moet…

onomkeerbaar

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 39
ik ren over de melkweg verzamel zakken met sterren draag toverballen in mijn haar ik loop met lampionnen in de nacht vind een verwilderde tuin een oude boom waar de wind in rust een cherub aan de oostkant houdt de wacht ik zoek een meisje wil roepen maar ze heeft geen naam ik keer de spiegel ze hangt aan mij groene ogen smalle lippen…
Tsila 8 mrt. 2021Lees meer…

Parle plus bas

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 49
We eten vers gevangen krab en zitten in de ondergaande zon van tijd tot tijd het tikken van de klok te tellen net als in mijn moeders oude boeken jij zegt ik vind oude boeken wel goed Nog wat wortels en een grap om de onvermijdelijke afscheidszoen steeds weer even uit te stellen elkaar nu niet meer op te zoeken ik weet echt niet wat ik zeggen…
Zywa 5 mrt. 2021Lees meer…

Ouderling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 56
Zijn stap werd traag, al trager dan voorheen, gekromd zijn rug, veel ouder, niet goed meer te been. Men noemt je oud verdriet. Je schuffelt voort tot aan jouw plek... die oude bank. Een traan streelt jouw wang. De tijd, te snel, maakt je bang. De kille winterwind trekt door je botten heen, onzichtbaar draagt hij oud, beroert…

wat voorbijging

hartenkreet
3,8 met 8 stemmen 287
zowel de oorvijg als de muilpeer liggen inmiddels al weer jaren in het museum van gedane zaken…

[ Ze pakt haar spullen ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 30
Ze pakt haar spullen, ze is de maan met de zon – in haar ogen.…
Zywa 4 mrt. 2021Lees meer…

Ons doel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 35
een reis om nooit te vergeten zou het worden, samen de wereld rond, jij en ik. Stoffige landkaarten opengevouwen op tafel, waar we vol plezier zijderoutes aan elkaar knoopten, onontgonnen kleuren die we op gingen snuiven, in landen die wij nog nimmer hadden mogen betreden condities moesten op peil worden gebracht, uitgedaagd, aangescherpt,…

Afscheid

hartenkreet
5,0 met 11 stemmen 98
Het antwoord van de dokter kwam als een mokerslag Het klonk zo van plan maar je sterfdag. Helaas kan er niets meer voor je worden gedaan Ik schudde mijn hoofd en dacht zo kan het vergaan. Je bent in een vergevorderd stadium, het is te laat Je hebt nog minder dan een jaar voordat je doodgaat. Alle zorg door corona uitgesteld Maakt dat mijn…
Alou27 feb. 2021Lees meer…

Wandelen met oom van 92; genieten

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 68
Zijn gezicht was wat ingevallen Hij zag er wat schrander uit Hij ging er al weer op uit Elke dag een lange wandeling Ik belde om te wandelen Hij zei direct ja We liepen bijna 10 kilometer Door het prachtige Gooise buitengebied Ik had mijn hond Mika meegenomen Die was niet om te houwen En daarom om zo van te houwen Het leidde hem af van…

waterweg

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 59
de vogels vlogen laag die dag ik liep naar zee droeg een zinken jas een paslood in mijn hand een tent stond op de dijk ik dacht een feest maar zij was leeg het was voorbij of nooit geweest met de vogels streek ik neer strekte mij uit over het water…
Tsila25 feb. 2021Lees meer…

Liefste

netgedicht
4,5 met 4 stemmen 89
Al zal ons leven krimpen tot een koekblik of een krant of, laten we het hopen, tot een stevig ledikant, ik plant er rozen, maak een tuin met mossig, groen gazon vol vlinders, vogelzang. Daarboven schijnt de zon. Zoals een trage tuinslak die spoorloos verder glijdt, verdwijnen onze dagen, stil, langzaam in de tijd. Verstrengeld onze handen…

Daarboven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 192
Bij de Petrus aangekomen, boven bij de poort sta ik even helemaal stil alsof stoppen erbij hoort ‘k even niet weet of hij wel wil Dat ik doorloop. Hij vraagt me, wat ik er kom doen of het beneden nog steeds: zo naar is ‘k zeg, het is een gekkenhuis ‘t is op de wereld helemaal mis! Hij knikt Er vliegen rare dingen, ze maken je ziek mensen…

requiem

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 137
het tocht in het oude huis ik lig wit en stil er staan kraaienpootjes naast mijn ogen hoor ik vleugels klapperen het sneeuwt in het oude huis het moet wel het is koud er groeien sneeuwklokjes hoor ze luiden de wind zingt hier leg ik mijn zakdoekje neer en gaat de kring rond het esdoornvleugeltje valt in de tuin loopt een engel ik…
Tsila11 feb. 2021Lees meer…

Ze was pas twaalf

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 52
Lig je echt hier, onder het zand? Ik kan het niet geloven Voor mij ben je daar boven Waar het lichtje altijd brandt Lig je echt hier, aan mijn voeten? Zonder adem, zonder praten Moet ik je nu echt hier laten? Jij zonnetje met zomersproeten Lig je echt hier in dit gat? Ik sta te huilen in de regen De kou, het donker; staat me tegen Ik…

Het slijt nooit

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 36
Ik zit op je bed Op de tafel een spel Jouw handen te zwak Maar we maakten het wel Jij kon echt alles Je kwam met een lach Maar de laatste maand zei ik Schat klaag maar, het mag Nu zit ik hier weer Op de zelfde plek En ik word haast wanhopig ’t Gevoel maakt me gek Waarom wist ik niet? En: Wist jij soms wel? Ik huil en ik huil En ik knijp…
Meer laden...